Tα μάτια της Δάφνης βούρκωσαν, μόλις αντίκρισε
την τεράστια πινακίδα του κτιρίου. Μέχρι να αποκαλυφθεί η αλήθεια, το
αναμορφωτήριο θα ήταν η φυλακή της. Τι ήταν χειρότερο δεν ήξερε. Ότι δεν την
πίστεψε κανείς ή εκείνος. Εκείνος που είχε αγαπήσει βαθιά και που πίστεψε ότι
θα τη γλύτωνε από τη μαρτυρική ζωή που πέρναγε κοντά στη θεία της, από όταν
σκοτώθηκαν οι γονείς της.
Την ίδια στιγμή, ο Δημοσθένης μέσα από τις
στρατιωτικές φυλακές παρακαλούσε τον Θεό να σωθεί για να μπορέσει να δει τη
Δάφνη στο απόσπασμα. Τη γυναίκα που λάτρεψε και τον πρόδωσε με τον χειρότερο
τρόπο.
Μία σκευωρία που οδήγησε σε ένα άσβεστο μίσος.
Από την Καρύταινα στην Αμερική και από την Αθήνα στην Κωνσταντινούπολη. Δύο
ψυχές σε παράλληλους δρόμους ζωής, γεμάτους απώλειες και πόνο, λες και κάποιος
ήθελε να τις τιμωρήσει, γιατί δεν πίστεψαν στη δύναμη της αγάπης τους.
Όμως, η ελπίδα υπάρχει στον δρόμο του καθενός,
όσο δύσκολος και αν είναι, γιατί η μοίρα δοκιμάζει, καταδικάζει, μα σαν έρθει η
ώρα, αποδίδει δικαιοσύνη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου