H Αγλαΐα Κληρονόμου στις Μεθυσμένες Ιστορίες

 

«ΤΟ ΡΕΜΕΝΤΙΟ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ» τι πραγματεύεται;

-Πρόκειται για μια ιδιαίτερη ιστορία αγάπης. Αφορά τον κεραυνοβόλο έρωτα μιας πρωτοδιοριζόμενης, νεαρής, αναπληρώτριας δασκάλας με έναν ντόπιο, που όμως είναι εξέχων μέλος της μικρής κοινωνίας του νησιού και πατέρας ενός από τους μαθητές της. Έναν έρωτα που κανένας από τους δυο δεν περίμενε και που προσπάθησαν να τον εκλογικευόσουν για να μειώσουν τη δύναμη του.

Τι σημαίνει για σας η Κεφαλονιά;

-Η Κεφαλονιά είναι ο τόπος καταγωγής μου. Ένα μέρος που μιλάει πολύ στην ψυχή μου παρόλο που τον εχω ζήσει ελάχιστα. Το νησί είναι η σύνδεση που μου έχει απομείνει με ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη ζωή μου αλλά δεν είναι πλέον μαζί μας: τον πατέρα μου και τη γιαγιά μου.

Οι πρωταγωνιστές της ιστορίας ζουν με τα σωστά και με τα λάθη τους. Πως το καταφέρατε αυτό;

-Προσπάθησα να περιγράψω ανθρώπους καθημερινούς. Ο Γεράσιμος και η Λιζέτα, στην υπερβολή που χρειάζεται σε ένα μυθιστόρημα, είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν να ζουν ανάμεσα μας. Ποιος άνθρωπος δεν έχει να αντιμετωπίσει καθημερινά, διλήμματα; Ποιος άνθρωπος δεν πονάει, δεν χαίρεται, δεν ερωτεύεται;

Στην ιστορία τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Ποιος ήταν ο στόχος σας;

-Σαν άνθρωπος πιστευω πολύ πως στη ζωή μας δεν γίνεται τίποτα τυχαία, οπότε δεν θα μπορούσα να περιγράψω κατι διαφορετικό στην ιστορία που έγραφα. Δεν θα έλεγα πως είχα κάποιο στόχο όταν ξεκίνησα να γράφω. Απλά ήθελα να πω μια ιστορία. Αν όμως έπρεπε να σκεφτώ κάποιον, θα ήταν να θυμίσω στους αναγνώστες πως τα εμπόδια στη ζωή μας είναι σκαλοπάτια που μας πάνε ένα βήμα πιο κοντά στο πεπρωμένο μας.

Το βιβλίο είναι γεμάτο ανατροπές. Τι θέλατε να πετύχετε με αυτό;

-Μα φυσικά να κρατήσω το ενδιαφέρον του αναγνώστη αμείωτο. Τι άλλο; (γελώ πονηρά). Σοβαρά τώρα. Οι ανατροπές δεν ήταν αυτοσκοπός. Όταν γραφείς μια ιστορία, οι ήρωες έχουν μια τάση να αρχίζουν  να «μοιράζονται» μαζί σου τις σκέψεις «τους». Αυτό έκανα κι εγώ. Μετέφερα αυτά που μου «έλεγαν». Αν αυτό μεταφράστηκε ως ανατροπή από τους αναγνώστες καλοδεχούμενο. Εγώ μια ιστορία έγραψα.

Θα αλλάζατε κάτι; Και αν «ναι» τι θα ήταν αυτό;

-Στην ιστορία όχι, όσο και αν ακούγεται ίσως επαρμένο. Την αγάπησα ακριβώς όπως είναι. Θα άλλαζα όμως την τάση που εχω να  καθυστερώ να πάρω αποφασεις γιατί τότε θα είχαμε αυτό το βιβλίο στα χέρια μας νωρίτερα.

Σε ποιους αφιερώνετε το βιβλίο σας και γιατί;

-Στον μπαμπά μου, τη γιαγιά μου και τη θεια μου την Καλομοίρα, που δεν είναι πλέον στη ζωή. Στους ανθρώπους που είναι συνυφασμένοι στο μυαλό μου με το νησί.

Σας δυσκόλεψε κάτι κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

-Η ιστορία αυτή ακούμπησε πολλά θέματα της καθημερινότητας που ήθελαν ιδιαίτερο χειρισμό έτσι ώστε να μην περάσει λάθος μήνυμα. Αυτό κυρίως, όπως και η παρουσία ενός μικρού παιδιού σε κομβικό ρόλο, χωρίς να χαθεί η αθωότητα της παιδικής οπτικής.

Ας κλείσουμε με μια χαρακτηριστική φράση από το βιβλίο σας:

-«Οι άνθρωποι με τις περισσοτερες ρωγμές είναι αυτοί που χαρίζουν γύρω τους περισσότερο φως.»

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ!

Καλοτάξιδο να είναι και να φτάσει ψηλά!!

-Εγώ ευχαριστώ για τη φιλοξενία !

 

 

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ | DAVID SZALAY | ΣΑΡΚΑ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Το συγκλονιστικό πορτρέτο ενός άντρα που βρίσκεται σε σύγκρουση με τον εαυτό του και την εποχή του.

 

Ο Ίστβαν μεγαλώνει στην Ουγγαρία, ντροπαλός και απομονωμένος, έχοντας αποξενωθεί από τους συνομηλίκους του. Βρίσκει παρηγοριά στο πρόσωπο της γειτόνισσάς του, μιας παντρεμένης γυναίκας κοντά στην ηλικία της μητέρας του. Αυτές οι συναντήσεις όμως εξελίσσονται σε μια μυστική σχέση που ο ίδιος δυσκολεύεται να κατανοήσει.

 

Μια σειρά τραγικών γεγονότων θα τον στιγματίσει για πάντα, οδηγώντας τον σε μια ζωή καθορισμένη από την καλοσύνη –ή την ιδιοτέλεια– των αγνώστων. Καθώς τα χρόνια περνούν, ο Ίστβαν παλεύει να βρει τη θέση του σε έναν κόσμο που αλλάζει. Σημαδεμένος από τραύματα που δεν έχουν επουλωθεί και από ρόλους που δεν επέλεξε, θα βρεθεί από τη φτώχεια στην παρέα της πλούσιας ελίτ του Λονδίνου. Οι αντικρουόμενες παρορμήσεις του για αγάπη, οικειότητα, κύρος και χρήμα τού χαρίζουν αδιανόητα πλούτη, μέχρι που απειλούν να τον καταστρέψουν ολοκληρωτικά.

 

Λιτό και διεισδυτικό, το μυθιστόρημα του Ντέιβιντ Σόλοϊ χαρτογραφεί τις λεπτές γραμμές της απώλειας, της αποξένωσης και της ελπίδας, μέσα σε μια Ευρώπη που μεταμορφώνεται, θέτοντας βαθιά ερωτήματα για το τι κινεί μια ζωή: τι της δίνει αξία και τι τη διαλύει.

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Πρόκειται για ένα ευφυές βιβλίο! Μια καλογραμμένη και καλοδουλεμένη ιστορία! Δεν ξέρω γιατί άργησα να το πιάσω στα χέρια μου – τι ήταν αυτό που με εμπόδιζε – από τη στιγμή όμως που ξεκίνησα να το διαβάζω κατάλαβα ότι η ιστορία εδώ έχει ζουμί! Το βιβλίο είναι εξαιρετικό! Διαβάστε το! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!

 

"Η κυρα-Λένη": Νέο τραγούδι σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου και μουσική Τάσου Γκρους

 

Η κυρα-Λένη
από το άλμπουμ: Νίκος Μπελογιάννης - Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο
Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος, Μουσική: Τάσος Γκρους
Σύγχρονη εποχή

 

«Η κυρα-Λένη» είναι τραγούδι από το νέο έργο «Νίκος Μπελογιάννης - Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου και μουσική Τάσου Γκρους, που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Μια γυναικεία μορφή που μας υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε όσους θυσιάστηκαν για να ζούμε σήμερα ελεύθεροι. Η μουσική συνοδεύει τον ποιητικό λόγο, ενισχύει το συναίσθημα και τονίζει τη διαχρονικότητα του μηνύματος αυτού.

Πρόκειται για μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική συνάντηση λόγου και μουσικής, που αναδεικνύει τη βαθιά ανθρωπιστική και αγωνιστική διάσταση της ποίησης του Γιάννη Ρίτσου.

Η κυκλοφορία του έργου αναμένεται το επόμενο διάστημα από τη Σύγχρονη Εποχή.

Το τραγούδι σε ερμηνεία Βιολέτας Ίκαρη, μπορείτε να ακούσετε εδώ.

 

Ενορχήστρωση-πιάνο: Νίκος Βελώνιας

Εικαστικό: Αλεξία Γκρους

Επικοινωνία: ArtsPR

 

 

 

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ | ANNA MATHUR | ΠΩΣ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΜΙΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΜΑΜΑ | KEY BOOKS

 

Φρόντισε τον εαυτό σου, νιώσε καλά και τότε θα δεις να ανθίζουν τα παιδιά σου!

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Σταμάτα να ανησυχείς, είσαι η καλύτερη μαμά που μπορείς!

 

Κι αυτό δεν είναι ακόμα ένα βιβλίο γονεϊκότητας.

 

Δεν θα διαβάσεις πώς να μεγαλώσεις το παιδί σου – αλλά πώς να φροντίσεις ΕΣΕΝΑ.

 

Αντλώντας από την εμπειρία της ως ψυχοθεραπεύτρια και από την προσωπική της ζωή ως μητέρα η Anna Mathur ωθεί τις μαμάδες να αντιληφθούν ότι η φροντίδα των παιδιών ξεκινά από τη φροντίδα του εαυτού τους. Η αυτοφροντίδα δεν είναι εγωιστική. Είναι το απαραίτητο συστατικό για να είσαι μια πιο ήρεμη, υπομονετική και κυρίως ευτυχισμένη μητέρα.

Με ευαισθησία και χιούμορ, η συγγραφέας αγκαλιάζει κάθε μαμά που αισθάνεται εξαντλημένη, ανεπαρκής ή μόνη. Και της θυμίζει: είσαι ήδη αρκετή.

Αντικρούοντας το ιδεώδες της «τέλειας μητέρας» η Mathur ενθαρρύνει κάθε αναγνώστρια να κατανοήσει ότι είναι η καλύτερη μαμά που μπορεί και με πρακτικά, δοκιμασμένα και αποτελεσματικά εργαλεία τη βοηθά να απελευθερωθεί από την ενοχή και την εξάντληση.

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Βασικά λίγα λόγια από τη μαμά μου που το διάβασε και ενθουσιάστηκε! Της άρεσε πολύ ο τρόπος σκέψης της συγγραφέως. Πρόκειται για ένα βιβλίο που πρέπει να το διαβάσουν όλες οι μαμάδες του κόσμου. Έτσι μου είπε. Βοηθά πολύ στην ενθάρρυνση και στην αποδοχή. Το βιβλίο λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Πως πρέπει να σκέφτεται και να λειτουργεί μια μαμά χωρίς ενοχές και χωρίς να χρεώνει στον εαυτό της λάθη. Διαβάστε το! Και θα καταλάβετε τι εννοώ!

ΑΠΟ ΤΙΣ «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ» ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗ

 

Από τις "ιστορίες της Παρασκευής"

 

Φεβρουάριος του 2007..

 

Ημέρα εφημερίας.

Έξω έβρεχε και ο άνεμος που φύσαγε με έκανε να χαίρομαι που εφημερεύω γιατί η αυριανή θα ήταν καλύτερη μέρα σύμφωνα με την πρόγνωση του καιρού.

 

Στις εφημερίες μου βρισκόταν, στο κομοδινάκι δίπλα στο κρεβάτι που κοιμόμασταν οι γιατροί, πάντα ένα λευκό χαρτί με ένα μολύβι.

Εκεί συνήθιζα να γράφω τις σκέψεις μου όταν έβρισκα ελεύθερο χρόνο.

Ήταν η εκτόνωση μου, η αποσυμπίεση μου.

Ένα τέτοιο βράδυ λοιπόν, Σάββατο ήταν, ήμουν κουρασμένος και καταπονημένος από τη δουλειά.

Αραξα κι άρχισα να γράφω..

_________________________________

 

Ευτυχισμένος νιώθω κάθε βράδυ

όταν το σώμα μου πετά

προς των ονείρων το πλατύ λιβάδι

εκεί που ο χρόνος σταματά

 

Έρχεσαι 'συ, αιθέριο χάδι

και μου ζητάς να μείνουμε μαζί

μα είναι λιγοστό το βράδυ

και τ' όνειρο αόρατη κλωστή

 

Η αλήθεια μου, η φυλακή μου

η αλήθεια μου δεν σε εμπεριέχει.

Το όνειρο μου, το βάλσαμο μου

το όνειρο μου σε περιέχει.

Μα η αλήθεια απ' τ' όνειρο απέχει

γι' αυτό κρατώ τα μάτια μου κλειστά

για να σε κλέβω απ' όποιον σ' έχει

 

Να 'ρχεσαι τα βράδια μου

συχνά στα όνειρα μου

να 'ρχεσαι αποκαΐδι μου

γλυκιά παρηγοριά μου

_________________________

 

Το παραπάνω ποίημα πρόσφατα το διαμόρφωσα και έγινε τραγούδι το οποίο μπορείτε να το ακούσετε στο YouTube.

 

Παραθέτω και τους στίχους από το διαμορφωμένο ποίημα:

 

Όταν η νύχτα συναντά

του ονείρου μου την πλάνη

βαθειά η ψυχή μου αναζητά

ότι δεν έχει κάνει

 

Οτι δεν ζήσαμε μαζί

το ζω στα όνειρα μου

μα σαν ξυπνάω το πρωί

κομμάτια η καρδιά μου

 

Να' ρχεσαι παράνομα

συχνά στα όνειρα μου

να 'ρχεσαι αποκαΐδι μου

γλυκιά παρηγοριά μου

 

Ρεφρεν

Είναι που θέλει η καρδιά

να ζει τη θύμιση σου

είναι κι ο νους ο δικαστής

που θέλει την ποινή σου

ΟΜΗΡΟΥ ΟΔΥΣΣΕΙΑ | Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ | ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΤΗ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ KAKTOS

 

Κυκλοφορεί σε λίγες μέρες από τις Εκδόσεις Κάκτος η νέα, σύγχρονη μετάφραση της «Οδύσσειας» του Ομήρου.

 

Με γλώσσα απλή και άμεση, το εμβληματικό αυτό αριστούργημα γίνεται πιο προσιτό από ποτέ στο σύγχρονο αναγνωστικό κοινό, διατηρώντας όμως όλη τη δύναμη και το βάθος του πρωτοτύπου.

 

Ιδανική επιλογή για νέους αναγνώστες αλλά και για όσους θέλουν να ξαναζήσουν την «Οδύσσεια» με, καθαρότητα και ευκολία στην ανάγνωση.

 

 

 

Στο επικό ταξίδι της Οδύσσειας, ο Όμηρος υφαίνει μια από τις σπουδαιότερες ιστορίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας: την περιπέτεια του Οδυσσέα, του πολυμήχανου βασιλιά της Ιθάκης, που παλεύει να επιστρέψει στην πατρίδα του μετά τον Τρωικό Πόλεμο.

 

Ανάμεσα σε θεούς και τέρατα, σε πειρασμούς και κινδύνους, ο ήρωας δοκιμάζεται σωματικά και ψυχικά. Από τις Σειρήνες και τον Κύκλωπα μέχρι την Κίρκη και την Καλυψώ, κάθε στάση του ταξιδιού του είναι μια μάχη ανάμεσα στην επιθυμία και το καθήκον, την απώλεια και την ελπίδα.

 

Στο πολύχρονο ταξίδι του, ο Οδυσσέας έρχεται αντιμέτωπος με θεούς και μυθικά πλάσματα, αλλά και με τις ίδιες του τις αδυναμίες. Οι συναντήσεις του με τις Σειρήνες, τον Κύκλωπα Πολύφημο, την Κίρκη και την Καλυψώ συνθέτουν ένα μωσαϊκό δοκιμασιών, όπου η επιθυμία συγκρούεται με το καθήκον και η απώλεια με την ελπίδα.

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                                                                                                           

 

 

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ:

 

Ο Όμηρος θεωρείται ο σημαντικότερος επικός ποιητής της αρχαιότητας και μία από τις πιο γνωστές μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Σύμφωνα με την παράδοση, έζησε γύρω στον 8ο αιώνα π.Χ., αν και τα στοιχεία για τη ζωή του παραμένουν αβέβαια. Σε αυτόν αποδίδονται τα δύο μεγάλα έπη, η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, που επηρέασαν βαθιά την ελληνική και τη δυτική λογοτεχνία.

 

Η ποίησή του συνδυάζει ηρωισμό και ανθρώπινα συναισθήματα και αναδεικνύει αξίες όπως η τιμή, η μοίρα και η επιμονή. Παρά τους αιώνες που έχουν περάσει, το έργο του παραμένει ζωντανό και επίκαιρο, επηρεάζοντας μέχρι σήμερα τη λογοτεχνία, το θέατρο και τον κινηματογράφο.

 

 

 

 

 

Κλικ εδώ  για περισσότερες λεπτομέρειες

 

ISBN: 978-618-215-338-3

 

Τιμή: 18,79  με ΦΠΑ

 

Σελίδες: 404

Απρίλη Ψεύτη!

 

Πώς είσαι έτσι; Καθρέφτη δεν έχεις; Τα μαύρα σου τα χάλια έχεις! Το ξέρεις; Βγήκες στη βροχή να κόψεις τα λουλούδια που άνθισαν στις αυλές και γέμισες λασπόνερα! Που είναι οι μαργαρίτα που μου υποσχέθηκες; Μ’ αγαπά; Δεν μ’ αγαπά; Δεν ξέρω. Και πώς θα το μάθω; Μου μίλησες για έναν έρωτα και ακόμα τον περιμένω! Είσαι ψεύτης! Ένας μεγάλος ψεύτης! Τον ήλιο; Που τον έκρυψες; Βγήκα στο μπαλκόνι να του πω «καλημέρα» μα ο ήλιος πουθενά! Παντού γκρίζα σύννεφα και αστραπές και βροντές και μέσα σε όλα αυτά να χτυπά και το κινητό σαν δαιμονισμένο το 112! Με έπιασε πανικός για λίγο. Αλλά, δεν έκατσα να σκάσω, δεν ντύθηκα στα μαύρα, άνοιξη είναι και ας μη σ’ αρέσει. Πήρα την ομπρέλα μου και πήγα για καφέ! Και η μαργαρίτα; Πουθενά! Μ’ αγαπά; Δεν μ’ αγαπά; Αλήθεια; Τι σκοπεύεις να κάνεις; Θα μας κάνεις την τιμή να μας χαμογελάσεις λίγο; Το χαμόγελο είναι μακροζωία. Εντάξει. Αρκετά σε στεναχώρησα. Θα σε καλωσορίσω τώρα. Με ρούχα χρωματιστά και με λουλούδια στα μαλλιά. Με χορούς και με τραγούδια και με μεζέδες και κρασί! Να πιούμε, να μεθύσουμε και να δώσουμε το πιο ζεστό φιλί! Καλώς μας ήρθες Απρίλη και ας σου ξεφεύγει και κανένα ψέμα πότε πότε…