Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΣΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

 

-Ο «ΗΡΩΑΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑ» τι πραγματεύεται;

Τη δίψα του ατόμου για λίγη ευτυχία και τον εκφυλισμό των ονείρων.

 

-Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης;

Ένας πίνακας που έπεσε στα χέρια μου ένα ανοιξιάτικο απόγευμα και με έκανε να αναρωτηθώ τι θα συνέβαινε αν μεταβαλλόταν.

 

-Πόσα κοινά χαρακτηριστικά έχεις με τον κεντρικό ήρωα;

Τη μαχητικότητα και την αντιφατικότητα.

 

-Τι το ξεχωριστό έχει αυτό το βιβλίο από τα προηγούμενα;

Ότι συνδυάζει το στοιχείο του φανταστικού με την κοινωνική παρατήρηση.

 

-Οι νέοι διαβάζουν λογοτεχνία;

Είναι αρκετοί αυτοί που διαβάζουν και ακόμη περισσότεροι αυτοί που θα ήθελαν να διαβάσουν, αλλά ευτελείς επιδιώξεις, είτε ατομικές ματαιοδοξίες είτε εκδοτικές συμμορίες, τους εμποδίζουν να έχουν κρίση και καθαρή ματιά, με αποτέλεσμα να πάνε να κόψουν το λουλούδι και το χέρι τους να γεμίζει αγκάθια ή ακόμη χειρότερα να τους τρώει το φίδι.

 

-Που οδεύει η σύγχρονη κοινωνία;

Η σύγχρονη κοινωνία οδεύει προς το τέλος της. Κάθε ανθρώπινη κοινωνία είναι η μοίρα της, σε κάθε εποχή, να έρχεται αντιμέτωπη με ένα τέλος, σαν να αντικρίζει μία φουρτουνιασμένη θάλασσα από την άκρη ενός γκρεμού. Λίγο πριν συμβεί αυτό, ενεργοποιούνται δυνάμεις, κάποιοι ήρωες φαντάσματα, και η ανθρωπότητα συνεχίζει να πορεύεται μέσα σε αυτό το χαώδες, και μεγαλοπρεπές μες στην ατέλειά του, σύμπαν.

 

-Κάθε πότε γράφεις;

Όσον αφορά το εκτελεστικό κομμάτι, που είναι και το πιο αμελητέο, γράφω με το που ξυπνάω, μα κατ’ ουσίαν γράφω όλο το εικοσιτετράωρο, ακόμα και στα όνειρά μου, σε εκείνα τα σημειωματάρια του μυαλού όπου καταγράφεται η έμπνευση. 

 

-Τι σε ωθεί στη δημιουργία;

Η έλλειψη προσωπικής φιλοδοξίας σε έναν κόσμο επιδιώξεων ίσως και να είναι εξοργιστική, αλλά όταν ξεκίνησα τυχαία να γράφω το 2008 με αφορμή μία ιστοσελίδα που είχα δημιουργήσει με θέμα την υγεία, ένιωσα σαν μια κεραία που είχα μέσα μου και ήταν καιρό σε αχρηστία, ξαφνικά να υψώνεται και να αρχίζει να τρεμοπαίζει, διεκδικώντας το δικό της μερίδιο του είναι μου. Με τον καιρό διαπίστωσα ότι η ενασχόληση με τις λέξεις με έκανε να ζω συγκινήσεις μεγαλύτερες ακόμη και από το να ταξιδεύω, χωρίς να έχω μάλιστα να περιμένω στις ουρές αναμονής στα αεροδρόμια τις οποίες μισώ, ενώ γνώριζα όλο και περισσότερο τον εαυτό μου, διευρύνοντας τα πνευματικά μου όρια, σαν να έκανα υπερπόντιες πτήσεις σε αχαρτογράφητες περιοχές του μυαλού μου.   

   Είναι κακό επίσης να πω ότι από τις εμπειρίες που έχω αποκομίσει τον μαραθώνιο της Τέχνης, αλλά και από τα άτομα που έχω γνωρίσει επειδή έχουν εκτιμήσει τα γραπτά μου, είμαι καταδικασμένος να γράφω για την υπόλοιπή ζωή μου; Μπορεί και να είναι.

   Αυτά τα δύο πάντως είναι που με ωθούν στη δημιουργία, το ότι διευρύνω τον εσωτερικό, αλλά και τον εξωτερικό μου κόσμο.

 

-Τι σε κάνει πιο δυνατό;

Το νερό και οι λέξεις.

 

-Πότε είναι η παρουσίαση του βιβλίου σου;

Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου στις 20:00 στο Calderone Art Space.

 

-Ας κλείσουμε με μια χαρακτηριστική φράση από το βιβλίο:

«Για ένα ακόμη απόγευμα η πραγματικότητα είχε διαρραγεί και είχα μείνει να κυνηγάω ανεμόμυλους, να χτίζω κάστρα που θα γκρεμίζονταν το επόμενο πρωινό».

 

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ | Ο ΗΡΩΑΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑ | ΠΕΜΠΤΗ 19/2 | 20:00 | CALDERONE ART SPACE | ΑΘΗΝΑ

 

Είδαμε την εξαιρετική παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» στο θέατρο Εν Αθήναις και μας άρεσε πολύ

 

Ευαίσθητη παράσταση όπως και οι άνθρωποι. Σκληρή όπως η ίδια η ζωή.

 

Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς,

η παράσταση

των

Δημήτρη Καρατζιά - Μάνου Αντωνιάδη

 

«Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν»

 

βασισμένη στην νουβέλα του Horace McCoy,

συνεχίζεται

μέχρι

την Κυριακή των Βαΐων

κάθε

Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις,

 

 

   Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς, η παράσταση των Δημήτρη Καρατζιά - Μάνου Αντωνιάδη «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (They Shoot Horses, Don't They?), βασισμένη στην συγκλονιστική νουβέλα του Horace McCoy, συνεχίζεται μέχρι την Κυριακή των Βαΐων (5/04) κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 στο θέατρο Εν Αθήναις.

 

Λίγα λόγια για το Έργο:

 

   1932, στην «Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης*». Σε μια αποβάθρα αναψυχής, στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, δίπλα στο Χόλιγουντ, ένας ακόμη «μαραθώνιος χορού*» ξεκινάει. Δεκάδες νέοι, φτωχοί, άνεργοι και άστεγοι, θύματα της κρίσης που μαστίζει τη χώρα, διεκδικούν μια θέση. Κίνητρο το μεγάλο έπαθλο αλλά και η δωρεάν διαμονή και διατροφή για όσο κρατήσει ο χορός. Στόχος ένα καλύτερο μέλλον, μια πιο ανθρώπινη ζωή και γιατί όχι, μια καριέρα στον κινηματογράφο. Το Αμερικάνικο όνειρο! 

  Οι κανόνες του μαραθωνίου, σκληροί και αδυσώπητοι. Οι διαγωνιζόμενοι πρέπει με κάθε τρόπο να παραμείνουν όρθιοι, χορεύοντας αδιάκοπα, με ελάχιστα διαλείμματα, για μέρες, εβδομάδες, μήνες, μέχρι τελικής κατάρρευσης. Νικητής, το τελευταίο ζευγάρι που θα κρατηθεί όρθιο. 

  Για 52 μέρες, παρακολουθούμε τις ιστορίες δώδεκα συμμετεχόντων και των διοργανωτών του διαγωνισμού. Από την μία, οι ζωές, τα όνειρα, οι ελπίδες, οι προσπάθειες, οι αποτυχίες και από την άλλη η εκμετάλλευση της ανθρώπινης ανάγκης, η εξαθλίωση ως ψυχαγωγία και η απελπισία ως θέαμα. Άνθρωποι που ωθούνται πέρα από τα σωματικά και ψυχικά τους όρια προς τέρψιν του κοινού. 

    Ποιος θα κερδίσει το έπαθλο; Ποιος θα είναι ο μεγάλος νικητής σε αυτόν τον μαραθώνιο, που σταδιακά μετατρέπεται σε σκληρό διαγωνισμό, σε απάνθρωπο αγώνα αντοχής, σε άγριο Freak Show, που δεν χωράει αξιοπρέπεια, συμπόνια, συναισθηματισμός και χλευάζει τον ίδιο τον άνθρωπο. Όλα επιτρέπονται φτάνει να έρθουν κι άλλοι θεατές. Ολοένα και περισσότεροι. Που γίνονται συμμέτοχοι στο θέαμα. Που διψάνε για την πτώση των χορευτών, ανακουφισμένοι που οι ίδιοι παραμένουν θεατές κι όχι διαγωνιζόμενοι σε αυτό το σκληρό παιχνίδι επιβίωσης.  

 

   Το They Shoot Horses, Don't They? παρουσιάστηκε στον κινηματογράφο σε σκηνοθεσία Sydney Pollack, με τους Jane Fonda, Gin Young, Michael Sarrazin, Susannah York κ.α.  Απολογισμός 25 υποψηφιότητες και 11 βραβεία στα Oscar, Bafta, Golden Globes κ.α

 

*Η «Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης».

 

   Η «Μεγάλη Ύφεση» στην Αμερική (1929–1939) ήταν μια δεκαετία οικονομικής εξαθλίωσης, φτώχειας, ανεργίας, μετανάστευσης, κοινωνικής απόγνωσης και βαθιάς αλλαγής.  

  Μετά το Χρηματιστηριακό Κραχ του 1929, εκατοντάδες τράπεζες πτώχευσαν και εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τις αποταμιεύσεις τους.  Παράλληλα χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν, βιομηχανίες κατέρρευσαν και εργοστάσια σταμάτησαν την παραγωγή τους. Ταυτόχρονα οι αγρότες εξαθλιώθηκαν, οι μισθοί έπεσαν στο μισό και η ανεργία εκτινάχθηκε στο 25%. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι γυρνούσαν από πόλη σε πόλη αναζητώντας οποιαδήποτε εργασία. Έφτιαχναν παραγκουπόλεις και ολόκληρες οικογένειες έμεναν για χρόνια σε τενεκεδόσπιτα, λιμοκτονώντας και πεθαίνοντας από υποσιτισμό. Θεωρείται η πιο σκοτεινή περίοδος της αμερικανικής ιστορίας του 20ου αιώνα.

 

 

*Τι ήταν οι «Μαραθώνιοι Χορού»;

 

   Διαγωνισμοί αντοχής, όπου ζευγάρια χόρευαν νύχτα - μέρα, συνεχόμενα, με ολιγόλεπτα διαλείμματα και ελάχιστο ύπνο, για εβδομάδες, ακόμη και για μήνες. Στόχος τους να μείνουν οι τελευταίοι όρθιοι για να κερδίσουν το χρηματικό έπαθλο του διαγωνισμού. 

   Τη δεκαετία του 1920 οι μαραθώνιοι αυτοί ήταν η τελευταία λέξη της μόδας στην ψυχαγωγία. Ο κόσμος έψαχνε ευκαιρία να σπάσει τα ρεκόρ σε κάθε είδους δραστηριότητα και ο χορός ήταν μία από αυτές.

   Όταν όμως ξέσπασε το Κραχ το 1929 και ο κόσμος πάσχιζε πια να εξασφαλίζει τα προς το ζην, οι επιχειρηματίες εκμεταλλευόμενοι την οικονομική κρίση, μετέτρεψαν αυτούς τους χορούς σε μία άκρως κερδοφόρα επιχείρηση. Για να προσελκύουν διαγωνιζόμενους, κυρίως ανέργους και φτωχούς που προσπαθούσαν να επιβιώσουν κυνηγώντας μια θέση στο Αμερικάνικο όνειρο, παρείχαν δωρεάν διαμονή, φαγητό και μια σχετική ιατρική περίθαλψη! Πολλοί από τους συμμετέχοντες αποκτούσαν χορηγούς, οι οποίοι για να εξασφαλίσουν τη διαφήμιση των προϊόντων τους, έφταναν στο σημείο να τους ταΐζουν ακόμη και 12 φορές την ημέρα, ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο τους έδιναν περισσότερη ενέργεια. Αυτό έκανε τη συμμετοχή στους μαραθώνιους χορού ακόμα πιο περιζήτητη, καθώς ελάχιστοι είχαν τη δυνατότητα να τρώνε τόσο πλουσιοπάροχα την εποχή της «Μεγάλης Ύφεσης».

   Το κοινό φυσικά, που λάτρευε τη θεατρικότητα των θεαμάτων αρένας, πλήρωνε καθημερινά εισιτήριο για να παρακολουθήσει αυτά τα σκληρά και άγρια show που συνδυάζανε τη μουσική και το χορό, το τραγούδι και το θέατρο με το δράμα όλων αυτών των ανθρώπων που προσπαθούσαν να παραμείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο σε αυτούς τους διαγωνισμούς, φτάνοντας στα όρια της κατάρρευσης, αποχωρώντας συνήθως εξαντλημένοι, λιπόθυμοι, τραυματισμένοι, μετά από ψυχολογικά ξεσπάσματα και ψυχωσικά επεισόδια, πολλοί από αυτούς, ακόμη και νεκροί.

    Σήμερα θεωρούνται ένα από τα πιο σκοτεινά θεάματα στην αμερικανική λαϊκή κουλτούρα.

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφέας: Horace McCoy

Μετάφραση, διασκευή: Δημήτρης Καρατζιάς - Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Καρατζιάς 

Πρωτότυπη μουσική / Ηχητικό τοπίο / Τραγούδια - Στίχοι: Μάνος Αντωνιάδης

Σκηνικά - Κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Σχεδιασμός φωτισμών: Βαγγέλης Μούντριχας - Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου

Χορογράφος: Ναταλία Βαγενά

Φωτογραφίες promotion: Νίκος Ζαχαρόπουλος

Βοηθός Φωτογράφου: Όλγα Ανδιάρη

Φωτογραφίες παράστασης: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Αφίσα: Γιάννης Κεντρωτάς

Trailer : ORKI Productions: https://www.youtube.com/watch?v=t5oq7uSttW0

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Λάμπρος Τζώρας, Ελένη Μαζνώκη 

Κατασκευή μάσκας: Ελένη Σουμή

Μοδίστρα: Trungel -Nagy Mònika

Εκτυπώσεις / Στάμπες: NtsPrints

Πρόγραμμα παράστασης / κείμενο: Εκδόσεις Αιγόκερως

Επικοινωνία / Προώθηση παράστασης: Νταίζη Λεμπέση 

Οργάνωση παραγωγής: Δήμητρα Γεωργοπούλου

Παραγωγή: ΤΕΑΜ VAULT ΑΜΚΕ

 

Παίζουν: Νίκος Ιωαννίδης, Γιώργος Σεϊταρίδης, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Ορνέλα Λούτη, Δήμητρα Κολλά, Νικόλας Μπράβος, Στέφανος Κακαβούλης, Χριστίνα Σαμπανίκου, Σωτήρης Μεντζέλος, Αντώνης Αντωνίου, Θάνος Κρομμύδας, Αγάπη Παπαθανασιάδου, Ευάγγελος Ανδρέας Εμμανουήλ, Όλγα Θανασιά, Αλεξάνδρα Γαϊδατζή, Παρασκευή Αλίρη και η Γιάννα Σταυράκη.

 

Θερμές ευχαριστίες για την πολύτιμη βοήθεια τους στους: Βίκυ Σδούγκου (Βεστιάριο Gardaroba), Γιάννη Οικονομίδη (παντομίμα), Γιώργο Νικολαΐδη (κομμώσεις), Κατερίνα Καρατζιά (μακιγιάζ) και Κωνσταντίνο Θεοδωρακάκη (παρασκήνιο).

 

 

ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΘΕΑΜΑΤΩΝ

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30 

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 150' (με 10΄ διάλειμμα)

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Προπώληση More.com : https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/skotonoun-ta-aloga-otan-gerasoun/

Γενική είσοδος: 18 ευρώ 

Μειωμένο Εισιτήριο**: 15 ευρώ (Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ /Άνω των 65 ετών / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας) 

Ειδικές τιμές για ομαδικές κρατήσεις άνω των 20 ατόμων στο 2130356472 και στο vaultvotanikos@gmail.com 

 

**Τα μειωμένα εισιτήρια είναι διαθέσιμα μόνο από το ταμείο του θεάτρου μετά από επίδειξη σχετικού δικαιολογητικού. Χρειάζεται τηλεφωνική κράτηση.

 

*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ

Θέατρο Έν Άθήναις

Ιάκχου 19, Γκάζι, 11854 Αθήνα

FB page: https://www.facebook.com/profile.php?id=61553558113914 

Instagram: https://www.instagram.com/en_athines_theatro/   

Σταθμός μετρό: Κεραμεικός 

Πληροφορίες (11:00 - 14:00 & 17:00 - 21:00) : 213 0356472, 6951832070

Προπώληση more.com : https://www.more.com/gr-el/venues/en-athinais/

Email: vaultvotanikos@gmail.com