Σάββατο 13 Ιουλίου 2024

Για καφέ με τη συγγραφέα Θάλεια Αντωνιάδου

 



Θάλεια να μιλάμε στον ενικό;

Κανένα πρόβλημα!

 

Έχεις χρόνο για ένα καφεδάκι;

Άμα είναι και καλή η παρέα, επιβάλλεται!

 

Ποια είναι η «Θρυλία»;

Η Θρυλία είναι ένας άλλος Κόσμος που γέννησε η φαντασία μου πριν από μερικά χρόνια. Σ’ αυτόν τον Κόσμο τα πάντα είναι διαφορετικά από τον δικό μας, μα και πάλι, όχι και τόσο! Μέσα του ζουν όλοι οι θρύλοι όλων των παραδόσεων της Γης. Κι όταν λέω «ζουν», εννοώ ότι ζουν πραγματικά. Για να πάει κανείς σ’ αυτό τον Κόσμο, πρέπει να γνωρίζει τις μυστικές πύλες που τον συνδέουν με τον δικό μας κόσμο και να έχει υπόψη του ότι ακόμα και ο Χρόνος και ο Χώρος είναι Θρύλοι: είναι οντότητες και έχουν βούληση, γι’ αυτό και διαρκούν ή μετακινούνται όποτε και για όσο θέλουν!

 

 

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης;

Πάντα με ενδιέφεραν οι μύθοι άλλων χωρών εκτός από τους δικούς μας. Βλέποντας επίσης την κακοποίηση που υφίστατο η μυθολογία μας από αρκετούς ξένους συγγραφείς, ήθελα να γράψω μια ιστορία που να σέβεται τους μύθους μας. Σε αυτή την προσπάθεια ενέταξα και τη σωστή χρήση της γλώσσας μας καθώς και την εξέλιξή της μέσα στον χρόνο, που είναι γοητευτική έτσι κι αλλιώς.  

Άλλη πηγή έμπνευσης υπήρξε βέβαια ο τόπος που ζω: το Ναύπλιο, με το κάστρο του και την ιστορία του. Φυσικά και εντάχθηκαν και αυτά στην Θρυλία!

 

Τι είναι το «Ιαματικό Ψυχοβότανο»;

Το Ιαματικό Ψυχοβότανο είναι η ιστορία δύο παιδιών από το Ναύπλιο που περνάνε στην Θρυλία στην προσπάθειά τους να ανακαλύψουν μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, τρεις μέρες, ένα βοτάνι που θα θεραπεύσει την σπασμένη ψυχή της θείας ενός από τα παιδιά. Εκεί θα συναντήσουν πλάσματα που δεν έχουν ξαναδεί ή φανταστεί ποτέ, άλλα γοητευτικά κι άλλα τρομακτικά ή επικίνδυνα. Θα ζήσουν μια περιπέτεια χωρίς ανάσα μέχρι το τέλος, προσπαθώντας να κάνουν τις σωστές επιλογές όχι πετυχημένα πάντοτε.

Η διαφορά με άλλα βιβλία είναι ότι τα δύο παιδιά δεν είναι υπερήρωες, δεν είναι αλάνθαστα, συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται όλα τα παιδιά του κόσμου στο τέλος της παιδικής και την αρχή της εφηβικής ηλικίας:       τσακώνονται μεταξύ τους, εμπιστεύονται λάθος πρόσωπα, φοβούνται πάρα πολύ το άγνωστο, τρομάζουν με οτιδήποτε είναι τρομακτικό και ασυνήθιστο και ανησυχούν για το αν θα τα καταφέρουν ή όχι. Όλη η σειρά της Θρυλίας αφορά τελικά στην αναζήτηση της ωριμότητας και την παραδοχή των λαθών, με αρχή το Ιαματικό Ψυχοβότανο. Κάθε ιστορία της Θρυλίας είναι αυτοτελής, υπάρχουν όμως στοιχεία στα βιβλία της που, αν είναι κάποιος πολύ προσεκτικός και τα σταχυολογήσει, διαβάζοντας τους άλλους δύο τόμους που θα ακολουθήσουν, θα ταξιδέψει μαζί με τα δύο παιδιά!






Σε ποιες ηλικίες απευθύνεται το βιβλίο σου;

Σε όλους όσοι έχουν ή εξακολουθούν να έχουν εφηβική καρδιά! Τα παιδιά θα σταθούν στην περιπέτεια, οι μεγάλοι όμως εκτός από αυτήν, θα περάσουν σε βαθύτερα στρώματα της ιστορίας.

 

Λογοτεχνία η πεζογραφία; Πού το κατατάσσεις;

Πάντα ο λόγος για το τι είναι ένα κείμενο πέφτει στην κρίση του κάθε αναγνώστη. Θα μου άρεσε να μου πουν ότι είναι λογοτεχνία, θα ήταν μεγάλη μου τιμή. Με ενδιαφέρει να μου πεις τη δική σου γνώμη, ξέρεις!

 

Ποια είναι η δική σου σχέση με τον χρόνο;

Καλά το κατάλαβες, Κωνσταντίνε! Για τον χρόνο είχα ανέκαθεν ερωτήματα, και ακόμα έχω. Με γοητεύει η έννοια του χρόνου, ακριβώς επειδή είμαστε εντός του χρόνου όλοι μας, αναπόδραστα ενωμένοι, in der Zeit sein, και ανίκανοι να φανταστούμε το Πριν ή το Μετά, ακόμα και το Τώρα.

 

Έχεις άφθονη φαντασία. Έτσι ήσουν από μικρή;

(Ξανά χαμόγελο!) Ναι. Έλεγα ιστορίες στα αδέρφια μου, στους φίλους μου και συμμαθητές μου για παιχνίδι…

 

Τι σου λένε πιο συχνά οι αναγνώστες;

Μου μεταφέρουν την έκπληξή τους μετά την ανάγνωση κάποιου βιβλίου μου. Μου αρέσει να δίνω στους αναγνώστες την εντύπωση του απρόσμενου. Είναι ένα είδος μυστικής συνθήκης μεταξύ μας, το αν θα καταφέρω και στο επόμενο βιβλίο να διατηρήσω αυτή την αίσθηση.

 

Πότε ήταν η πρώτη σου επαφή με τον κόσμο της λογοτεχνίας;

Από την στιγμή που έπιασα στα χέρια μου το πρώτο μου βιβλίο που μου έκανε δώρο ο πατέρας μου, στα πέντε μου χρόνια, την Οδύσσεια. Από τότε, κάθε βιβλίο που διάβαζα γινόταν κι από ένα σκαλοπάτι για να ανεβαίνω ψηλότερα και να επιθυμώ να γράψω κι εγώ μια ιστορία που θα διαβαζόταν κάποτε από άλλους.

 

Με κάθε σου βιβλίο ανεβάζεις τον πήχη ακόμα πιο ψηλά;

Και πάλι, Κωνσταντίνε μου, αυτή είναι ερώτηση για τους αναγνώστες. Μόνο εκείνοι μπορούν να απαντήσουν αν ανέβασα τον πήχη ή όχι. Προσωπικά, μόνο να ελπίζω στην επιείκειά τους μπορώ και την αγάπη τους για το έργο μου!

Εύχομαι ολόψυχα να φτάσει ψηλά! Σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου! Κερνάω εγώ!

Σ’ ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου! Ήταν τιμή μου να κάνω μαζί σου αυτή την κουβέντα. (Πότε;😉)

 


Πέμπτη 11 Ιουλίου 2024

Ω! ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ!!!

 


Μια καταπράσινη όαση… καταγάλανα νερά… ένας ήλιος να χαμογελά… τι άλλο να θέλει κανείς;

Ταξιδέψαμε Τετάρτη. Δρόμοι αδειανοί. Μια στάση πριν την Τρίπολη για φαγητό. Το απόγευμα ήμασταν κιόλας στο Κυπαρίσσι Λακωνίας. Ένας ευλογημένος τόπος που με ξεκουράζει και με χαλαρώνει. Ένας επίγειος παράδεισος γεμάτος θετική ενέργεια που με εμπνέει και κάθομαι και γράφω με τις ώρες. Δυστυχώς άλλες λέξεις δεν μου βγαίνουν για να περιγράψω όλα αυτά τα όμορφα που ζω. Ένα μικρό διάλειμμα έκανα μόνο. Τώρα πρέπει να συνεχίσω το βιβλίο μου…!!!


Για καφέ με τη συγγραφέα Μαρία Σχοινά

 



Καλημέρα! Να μιλάμε στον ενικό;

Φυσικά! Πως αλλιώς θα μπορούσε να γίνει μια ζεστή ατμόσφαιρα;

 

Έχεις λίγο χρόνο για καφεδάκι και κουβεντούλα;

Πάντα κρατάω λίγο χρόνο για τις μικρές απολαύσεις της ζωής!

«Ζωή στο μπαλκόνι» τι πραγματεύεται;

Είναι η ιστορίας μιας δυνατής φιλίας και ενός μεγάλου έρωτα, αμφότερα απρόσμενα και αταίριαστα. Στα μέσα της δεκαετίας του 70, πολύ πριν την εποχή των σούπερ μάρκετ, δυο γυναίκες και δυο διαφορετικοί κόσμοι, συναντιούνται σε ένα μανάβικο. Δεν έχουν κανένα κοινό, η μια 20+ η άλλη 40+, η μια πλούσια και όμορφη σαλονικιά, η άλλη επαρχιώτισσα. Γίνονται πολύ γρήγορα φίλες, κι αρχίζουν να ανταλλάσσουν επισκέψεις και γνώσεις. Η μικρή μυεί την μεγάλη στα μυστικά της πόλης, τα ρούχα, τις μπουτίκ, τα κομμωτήρια ενώ και αυτή μαθαίνει τα μυστικά της κουζίνας και του νοικοκυριού. Και στο παρασκήνιο, ένας μεγάλος έρωτας.

Με φόντο μια Θεσσαλονίκη που μεταμορφώνεται, το βιβλίο παρακολουθεί την κοινή πορεία των δυο οικογενειών για πάνω από δυο δεκαετίες.

Πρώτο μυθιστόρημα. Πως αισθάνθηκες όταν το πήρες στα χέρια σου;

Όπως όταν πήρα αγκαλιά τα νεογέννητα παιδιά μου!






Πως ένιωσες όταν έγραψες τη λέξη «τέλος»;

Είχα γράψει το τέλος σε μια αρχική φάση του έργου, το είχα προαποφασίσει. Ίσως να το έκανα για να δεσμευτώ, για να μην αλλάξω γνώμη, να γράψω τον επίλογο της ιστορίας όπως μου τον ‘διηγήθηκαν’ οι πρωταγωνιστές της!

Τι σε δυσκόλεψε κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

Αφού έγραψα το τέλος έπρεπε να γυρίσω πίσω στο χρόνο για να καταγράψω τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Αυτό ήταν για μένα μια πραγματική πρόκληση!

Με δυσκόλεψε επίσης η συγγραφή των ερωτικών σκηνών, όχι από σεμνοτυφία, αλλά από σεβασμό στους ήρωες μου Δεν ήθελα να εκθέσω τις τρυφερές τους προσωπικές τους στιγμές βορά σε αδιάκριτα βλέματα! 

Γυναίκα, μητέρα, συγγραφέας. Πως τα προλαβαίνεις όλα;

Η αλήθεια είναι ότι η συγγραφή είναι ενασχόληση που αρμόζει σε συνταξιούχο φιλόλογο και σε όχι βαριά εργαζόμενη πολιτικό μηχανικό!  Δεν είναι πάντως θέμα χρόνου, τώρα που έχω πια ξεπαιδιάσει όχι μόνο προλαβαίνω αλλά πασχίζω να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου, να ικανοποιήσω κάθε μου επιθυμία, κάθε τι που λαχταρούσα αλλά δεν με άφηναν οι υποχρεώσεις να απολαύσω. Το γράψιμο ήταν το μεγάλο μου όνειρο, ήρθε κάποτε η στιγμή του…

Τι σε γοητεύει στη λογοτεχνία;

Κάθε έκφραση μέσω της λογοτεχνίας είναι μια κατάθεση ψυχής. Από τη στιγμή που οι σκέψεις μετατρέπονται σε ιστορίες για να διαβαστούν δεν υπάρχει επιστροφή, ο συγγραφέας έχει αποκαλυφθεί. Γιατί, όσο μυθοπλασία και να είναι τα έργα μας, ένα κομμάτι του εαυτού μας θα έχει αφήσει το σημάδι του. Είναι σαν μια εξομολόγηση, όχι σε παπά ή σε ψυχίατρο, αλλά σε ένα μεγάλο κοινό που αποζητά να μάθει τα ανομολόγητα μυστικά σου.

 Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;

Μου αρέσει περισσότερο το πολιτικό θρίλερ, ιστορίες που να συνδέονται με πρόσφατα ιστορικά γεγονότα. Μου αρέσει πολύ ο Manuel Vázquez Montalbán, ο Adrian McKinty, ο Andrea Camilleri. Δεν έχω τέτοιου είδους παραστάσεις και βιώματα, αλλά ίσως το τολμήσω κάποια στιγμή να γράψω μια ιστορία με σασπένς και πολιτικό μήνυμα.

Ποιο είναι το μότο της ζωής σου;

Η ενέργεια μας δεν είναι απεριόριστη, δεν αξίζει να την ξοδεύουμε σε άσκοπες δράσεις.

Στείλε το δικό σου μήνυμα στους αναγνώστες του blog.

Δίπλα στο κομοδίνο μου έχω μια στοίβα αδιάβαστα βιβλία, κάποια απλώς τα πήρα και περιμένουν, κάποια τα άρχισα και δεν μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Το προσωπικό μου στοίχημα είναι όσοι αρχίσουν το βιβλίο μου να το τελειώσουν.

Φυσικά βέβαια, μέσα μου εκκολάπτεται το επόμενο βιβλίο, έχω αποφασίσει για την πλοκή και για του ήρωές μου, αλλά θέλω να τους αφήσω λίγο να ωριμάσουν, να τους γνωρίσω καλύτερα και μετά να σας διηγηθώ την ιστορία τους. Λένε πως γράφουμε πάντα το ίδιο βιβλίο, εγώ θα προσπαθήσω να ξεφύγω…

Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου. Κερνάω εγώ!

 


Τρίτη 9 Ιουλίου 2024

Για καφέ με τη συγγραφέα Σοφία Παράσχου

 



Έχετε λίγο χρόνο για ένα καφεδάκι;

Πάντα υπάρχει χρόνος για ένα καφεδάκι, ιδιαίτερα αν είναι ενδιαφέρουσα η παρέα, καλή ώρα.

Μπορούμε να μιλάμε στον ενικό;

Επιβάλλεται! Ο καφές και η παρέα θέλουν οικειότητα. 

Τι γίνεται στο «Καφέ της οδού Σκουφά;»

Τρεις  φίλες, η φιλόλογος Άρτεμη, η αρχαιολόγος Μάρω και η δικηγόρος Ρένα, συναντώνται  κάθε Σάββατο στο Καφέ της οδού Σκουφά. Εκεί, με ανεμελιά και χιούμορ, ανταλλάσσουν τα νέα τους, κουβεντιάζουν τα ερωτικά τους ζητήματα και τους επαγγελματικούς στόχους τους και  σχολιάζουν όσα συμβαίνουν γύρω τους. Η ακαδημαϊκή έρευνα της κεντρικής ηρωιδας, Άρτεμης, όσο και  οι ανατροπές στην ερωτική ζωή των τριών φιλενάδων είναι το κεντρικό θέμα των συναντήσεων  τους.   

Τι είναι το «campus novel»;

Το  «campus novel» -  ακαδημαϊκό μυθιστόρημα  είναι ο ελληνικός όρος- είναι ένα μυθιστόρημα στο οποίο μεγάλο μέρος της πλοκής  εκτυλίσσεται μέσα στην ακαδημαϊκή κοινότητα και σχετίζεται με την επιστημονική έρευνα. Στο μυθιστόρημά μου η κεντρική ηρωιδα, Άρτεμη, κερδίζει μια υποτροφία και εκπονεί διδακτορική διατριβή για ένα νεανικό περιοδικό της εποχής του Εμφυλίου. Ολόκληρη  η ακαδημαϊκή ενασχόλησή  της, με την αποδελτίωση του υλικού, τη μελέτη, την έρευνα της εποχής, τη συμμετοχή σε συνέδρια, τα σημαντικά και ευτράπελα της πανεπιστημιακής  κοινότητας, αποβαίνει για την   Άρτεμη  μια λυτρωτική πορεία αυτογνωσίας στο τέλος της οποίας υπάρχει ο έρωτας.    






Με ποια από τις τρείς ηρωίδες έχεις ταυτιστεί και γιατί;

Αν σου έλεγα ότι είμαι φιλόλογος, ότι πήρα κατόπιν εξετάσεων μια υποτροφία και εκπόνησα διδακτορική διατριβή για ένα περιοδικό του μεσοπολέμου, ότι το αγαπημένο μας στέκι με τις φίλες μου βρισκόταν στην οδό Σκουφά, θα δυσκολευόσουν να καταλάβεις ότι ταυτίζομαι με την Άρτεμη; Και δεν είναι μόνο αυτά, υπάρχουν και άλλα μυστικά που με συνδέουν με την κεντρική ηρωιδα και θα τα ανακαλύψεις διαβάζοντας το μυθιστόρημα μου!

Ο έρωτας είναι πάντα ο πρωταγωνιστής;

Ασφαλώς ο έρωτας είναι ο πρωταγωνιστής, όλα τα υπόλοιπα είναι απλά το απαραίτητο περιβάλλον για να ανθίσει!

Σε δυσκόλεψε κάτι κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

Καθώς το μυθιστόρημά μου έχει αυτοβιογραφική αφετηρία, αυτό που με δυσκόλεψε ήταν η προσπάθεια να περιορίσω την ενσωμάτωση στην πλοκή των δικών μου εμπειριών  και να δώσω χώρο στις εμπειρίες των μυθοπλαστικών ηρώων μου. 

Πιστεύεις ότι με αυτό το βιβλίο έχεις ανεβάσει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά;

Δεν ξέρω τι ακριβώς συνιστά «πήχη» στο χώρο της συγγραφής. Παρουσίασα στο αναγνωστικό κοινό  «Το Καφέ της οδού Σκουφά» ως έργο ζωής. Αυτό για το οποίο, λοιπόν,  είμαι βέβαιη είναι ότι δεν μπορώ να γράψω  άλλο έργο σαν κι αυτό. Αν όμως αποτελεί πήχη θα το δείξει-ελπίζω- το επόμενο μυθιστόρημά μου.

Κάθε πότε γράφεις;

Κάθε φορά που μια σφαίρα-ιδέα  σφηνώνεται στο κρανίο μου. Είναι ο μόνος τρόπος να νιώσω ανακούφιση,

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Ένα μακροβούτι από τον ψηλό βράχο στην αγαπημένη  παραλία του νησιού μου, μια μακαρονάδα με θαλασσινά το μεσημέρι,  ένα δροσερό μοχίτο  το βράδυ.

Διακοπές έχει το πρόγραμμα;

Δεν τα΄μαθες; Είμαι ήδη σε διακοπές!

Στείλε το δικό σου μήνυμα στους αναγνώστες του blog.

Μια φράση που  επαναλαμβάνεται μέσα στο μυθιστόρημά μου, είναι: «Να είσαι ο εαυτός σου».

Λοιπόν, το μήνυμά μου στους αναγνώστες του blog είναι: Να είσαι ο εαυτός σου για ένα σωρό λόγους αλλά και γιατί, όπως είπε ο Οσκαρ Ουάιλντ, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι!

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου. Εύχομαι να είναι καλοτάξιδο. Κερνάω εγώ!

Ευχαριστώ πολύ!!!Και δέχομαι το κέρασμα, παρακαλώ μόνο  να  γίνει «Στο καφέ της οδού Σκουφά»!

 


Για καφέ με τον συγγραφέα Νίκο Θεοχαρίδη

 



Μπορούμε να μιλάμε στον ενικό;

Φυσικά, ενικός οικειότητας και ευγενείας.

Έχεις λίγο χρόνο για έναν καφέ;

Υπάρχει όντως χρόνος ; Ή είναι κάτι που το δημιουργήσαμε για να το μετράμε με βιβλία, καφέδες και τσιγάρα ;

«EDELWEISS» ο τίτλος του νέου σου βιβλίου. Τι πραγματεύεται;

Ένας άντρας περιφέρεται σε μια μεταφυσική Έρημο. Μια μεγάλη βόλτα. Έρχεται σε επαφή με όντα που δεν πίστευε πως θα συναντούσε ποτέ και μαθαίνει ξανά από την αρχή την ύπαρξη, την ιερότητα της και τις άπειρες μορφές που μπορεί να πάρει η αγάπη. Ακόμα και όταν μοιάζει να τελειώνει. Ακόμα και όταν πονά. Όπως και η ζωή.

Ποια είναι η δική σου έρημος και τι διαφορά έχει από αυτή του ήρωα;

Φαντάζομαι δεν διαφέρουμε και πολύ από αυτό που δημιουργούμε. Θα απαντήσω με τα λόγια του.

« Η Έρημος. Είναι ξέρεις πολύ ευγενική. Καθένας μας που φτάνει εδώ, μπορεί να βάλει πάνω της ότι θέλει. Οι άνθρωποι της, την στολίζουν με τις πιο έντονες παραδοξότητες. Είναι η λευκή σελίδα των δημιουργών. Η γη της ελεύθερης φαντασίας. Όλο υπερβολή και ταπεινότητα. Είναι ένας εν δύναμη στολισμός. Κανείς δεν τη διαμόρφωσε. Βρίσκεις τον δρόμο σου και τον περπατάς με τον τρόπο σου. Άσε που το φως διαχέεται υπέροχα πάνω της….»






Τι είναι αυτό που σε μαγεύει στο μεταφυσικό;

Η πιθανότητα ύπαρξης του. Η ανάγκη μας να το ελπίζουμε. Η μεγάλη παρηγοριά του.

 

Οι πληγές πονάνε πάντα;

Κατα την επούλωση ή κατά την δημιουργία τους ;

 

Αυτό το βιβλίο είναι ένα στοίχημα για σένα;

Ήταν. Τώρα είναι πολλά περισσότερα.

 

Ποιες είναι οι αξίες της ζωής σου;

Αλληλεγγύη. Βοήθεια, φροντίδα έμπρακτη. Και ίσως έτσι φτάσουμε στην αγάπη.

 

Ποιο πιστεύεις ότι είναι το πιο δυνατό σου χαρτί;

Εξαρτάται. Ποιο παιχνίδι παίζουμε.

 

Στείλε το δικό σου μήνυμα στους αναγνώστες του blog.

Να στηρίξουμε όλοι κάθε προσπάθεια πολιτισμού και τέχνης. Όπως κάνεις εσύ. Στην ουσία έχουμε ο ένας τον άλλο τελικά.

 

Να ευχηθώ καλοτάξιδο το βιβλίο σου και να φτάσει ψηλά! Σ’ ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου! Κερνάω εγώ!

Να είσαι καλά! Θα τα ξαναπούμε. Σε ευχαριστώ για την παρέα….


Δευτέρα 8 Ιουλίου 2024

ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ | HANNAH PICK-GOSLAR | Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΑΝΝΑ ΦΡΑΝΚ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 



ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΑΛΛΑΖΑΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. ΚΑΜΙΑ ΟΜΩΣ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΝΙΟΤΑΝ.

«Μια σπαραξικάρδια αλλά ταυτόχρονα αισιόδοξη για την ίδια τη ζωή μαρτυρία».

Edith Eger,

συγγραφέας

 

NEW YORK TIMES BEST SELLER

 

«Μια σπαρακτική αληθινή ιστορία για τη φιλία, την απώλεια και την επιβίωση. Αφηγούμενη την ιστορία της, η Χάννα Γκόσλαρ αποδίδει φόρο τιμής στην καλύτερή της φίλη Άννα Φρανκ και στα εκατομμύρια άλλων που δεν επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Αλλά μας δείχνει επίσης πώς να διατηρεί κανείς την ανθρωπιά του μπροστά στο Κακό».

Ronald Leopold,

διευθυντής του Μουσείου Άννα Φρανκ

«Μια συνταρακτική αφήγηση του Ολοκαυτώματος».

ΤΙΜΕ

Ένα μοναδικό πορτρέτο του πιο αναγνωρίσιμου θύματος του Ολοκαυτώματος, της Άννας Φρανκ, αλλά και μια βαθιά συγκινητική αφήγηση για τη φιλία και τα παιδικά χρόνια σε μια από τις σκοτεινότερες περιόδους της παγκόσμιας ιστορίας.

 

To 1933, η Χάννα Πικ-Γκόσλαρ κι η οικογένειά της έφυγαν από τη ναζιστική Γερμανία για να ζήσουν στο Άμστερνταμ, όπου η Χάννα δημιούργησε στενή φιλική σχέση με τη γειτόνισσα της διπλανής πόρτας, ένα ευχάριστο και ντόμπρο κορίτσι που λεγόταν Άννα Φρανκ. Για αρκετά χρόνια, το αχώριστο δίδυμο απολάμβανε τα παιχνίδια μιας ανέμελης παιδικής ηλικίας, αλλά το 1942 οι ζωές της Χάννα και της Άννας άλλαξαν απότομα για πάντα. Καθώς εξελισσόταν η Κατοχή των Ναζί στο Άμστερνταμ, η Άννα και η οικογένεια Φρανκ εξαφανίστηκαν. Έχοντας αποχωριστεί την αγαπημένη της φίλη χωρίς καμία προειδοποίηση, η Χάννα πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια, διερωτώμενη αν η Άννα είχε καταφέρει, από κάποιο θαύμα, να ξεφύγει από τον κίνδυνο.

 

Η Χάννα μοιράζεται μαζί μας την ιστορία της κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, από την εφαρμογή των αντιεβραϊκών νόμων στο Άμστερνταμ και τη σταδιακή εξαφάνιση συμμαθητών της και της οικογένειας Φρανκ ως την αιχμαλωσία της ίδιας της Χάννα και της οικογένειάς της στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλζεν – με αποκορύφωμα ένα απίστευτο μοιραίο ξανασμίξιμο με τη φίλη της την Άννα Φρανκ.

 

Μια απίστευτη και όμως αληθινή ιστορία. Ένα δυνατό βιβλίο από αυτά που έχουν να δώσουν πολλά στον αναγνώστη. Το κεντρικό μήνυμα του βιβλίου δεν είναι μόνο η φιλία μεταξύ των δυο ηρωίδων. Είναι η ανθρωπιά και η αγάπη που έχουν μεταξύ τους. Η ανιδιοτελής αγάπη που τις έφερε τόσο κοντά. Τα παιχνίδια που παίζει η μοίρα. Ανατρίχιασα σε πολλά σημεία, δάκρυσα, έγινα ένα μαζί τους. Ο πόνος και η δυστυχία αλλά και η αισιόδοξη πλευρά των γεγονότων. Περιγραφές που δεν είναι καθόλου κουραστικές. Το ακριβώς αντίθετο. Κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μου. Κι εκεί που νομίζεις ότι τελείωσαν όλα μια μεγάλη ανατροπή φέρνει τα πάνω κάτω. Στο βιβλίο μέσα υπάρχει επίσης και σπάνιο φωτογραφικό υλικό. Ένα μοναδικό στολίδι αμύθητης λογοτεχνικής αξίας που πρέπει να διαβάσετε. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.  

 

 

 


ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ | ΤΑΣΟΣ ΑΥΓΕΡΑΝΤΩΝΗΣ | ΜΑΣ ΠΗΡΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΗΚΩΣΕ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ KAKTOS

 



Ο γέρος τα έχει όλα: λεφτά, σπίτια, αυτοκίνητα, πισίνες. Ακόμα και ψησταριά με bluetooth έχει ο τύπος. Παρ’ όλ’ αυτά, μια μέρα αποφασίζει να ανέβει στην ταράτσα. Το όλο πράγμα, ωστόσο, δεν πάει όπως το φαντάζεται. Πού να το περιμένει άλλωστε; Αυτός μια ρημάδα ομπρέλα πήγε να ανοίξει και έγινε χαμός! Από κει και μετά ξεκινάει το γλέντι.

 

Καυτή έρημος, εμπόλεμες ζώνες, τροπικές ζούγκλες, ακόμη και στο Θιβέτ θα φτάσει η χάρη του. Κάθε μέρος στο οποίο «ξεβράζεται» κρύβει τις δικές του ιστορίες, τα δικά του μυστικά. Και πάντα, με κάποιον περίεργο τρόπο, ίσως και κομματάκι γελοίο, ο γέρος όλο και καταφέρνει και χώνει τη μύτη του μέσα σε όλα αυτά.

 

Μα δεν το θέλει ο καψερός! Αυτή η άτιμη η ομπρέλα τα φταίει όλα. Όμως δεν γίνεται και να την αποχωριστεί.

 

Έτσι, αναγκαστικά γλιστράει ξέφρενα στην ατέλειωτη τσουλήθρα τής πιο τρελής περιπέτειας, προσπαθώντας να επιβιώσει. Συνομιλίες που αποκλείεται να έγιναν· γνωριμίες με σοφούς· γνωριμίες με άγρια θηρία· φωνές που τον κυνηγάνε· οπλισμένοι αντάρτες· μέχρι και χώρες που δεν ξέρει κανείς ότι υπάρχουν. Όλα τα ’χει ο μπαχτσές!

 

Στο τέλος όμως ποιος μπορεί να ξεχωρίσει τι είναι αλήθεια απ’ όλα αυτά; Δύσκολο πράγμα η αλήθεια – ιδίως όταν σε αναγκάζει να την παραδεχτείς. Ένα είναι το σίγουρο: ακόμα και οι πιο απίστευτες ιστορίες μπορεί να είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα απ’ όσο νομίζουμε.

 

Η τέλεια συνταγή για ένα εξαιρετικό βιβλίο και να πετύχει ένας πολλά υποσχόμενος συγγραφέας στο ντεμπούτο του: Ένας απίθανος πρωταγωνιστής από αυτούς που σπάνια συναντάμε σε βιβλία, μια αλλόκοτη ιστορία που δεν τη βαριέσαι με τίποτα και φυσικά άφθονο χιούμορ. «Μας πήρε και μας σήκωσε» κυριολεκτικά; ή μεταφορικά; Δεν θα σας αποκαλύψω τίποτα. Διαβάστε το. Ομπρέλα να κρατάτε!


“ΤΟΤΕ, ΤΩΡΑ, ΠΑΝΤΑ” ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗ ΦΑΣΟΥΛΗ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΣ

 



«Τότε, τώρα, πάντα» η νέα επιθεώρηση του καλοκαιριού! Κυριακή βράδυ, στο κατάμεστο από θεατές Θέατρο Άλσος παρακολουθήσαμε το υπερθέαμα «Τότε, τώρα, πάντα»! Ένα μοναδικό υπερθέαμα με φαντασμαγορικά σκηνικά, κοστούμια και χορευτικά καθώς επίσης και ένα δυνατό cast ηθοποιών με κείμενα για γέλια μέχρι δακρύων!!!

Μια επιθεώρηση για το Θέατρο Άλσος αυτό το καλοκαίρι με την υπογραφή του Σταμάτη Φασουλή ο οποίος σκηνοθετεί, πρωταγωνιστεί και γράφει.

Ένας εκλεκτός πολυμελής θίασος πρωταγωνιστών οι οποίοι ερμηνεύουν κείμενα των Σταμάτη Φασουλή, Μανίνας Ζουμπουλάκη, Βαγγέλη Νάση και Πέπης Ραγκούση.

Πρωταγωνιστούν (με αλφαβητική σειρά): ο Θοδωρής Αθερίδης, ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος, ο Λευτέρης Ελευθερίου, η Ελένη Καστάνη, ο Κώστας Κόκλας, ο Αντώνης Λουδάρος, η Δήμητρα Ματσούκα, η Ματίνα Νικολάου, η Ντορέττα Παπαδημητρίου και ο Σταμάτης Φασουλής.

Σε guest εμφάνιση η Μίρκα Παπακωνσταντίνου και ο Γιώργος Κωνσταντίνου.

Συμμετέχουν οι: Τραϊάνα Ανανία, Άννα Μάγκου, Μιχάλης Παπαδημητρίου, Δέσποινα Πολυκανδρίτου, Φαίη Φραγκιώτη.

Η πολιτική και η οικονομική πραγματικότητα, η τεχνητή νοημοσύνη, τα πρόσωπα της σόου μπιζ, ένας τράπερ, ένας άστεγος, μια αναμαλλιασμένη ξανθιά που βγαίνει από έναν κάδο ανακύκλωσης, η τραγουδιάρα Αλίκη…

 

Κι ακόμη η κοινωνική μας ζωή, τα βάσανα του κόσμου, η χαμένη επικοινωνία μας…

 

Στο Θέατρο Άλσος οι εξαιρετικές ερμηνείες, η μουσική, ο χορός συναντούν το σχόλιο, τις ανατροπές, και το χιούμορ σε μια παράσταση εναντίον όλων και υπέρ των πάντων.

 

Γιατί η επιθεώρηση είναι για «Τότε, τώρα, πάντα» η καλύτερη συνταγή για γέλιο αλλά και για κριτική και φυσικά διασκέδαση.

 

Τη μουσική γράφει ο Σταμάτης Κραουνάκης και τις διασκευές στίχων ο Γιώργος Παυριανός, ενώ την καλλιτεχνική διεύθυνση και τις χορογραφίες υπογράφει ο Φωκάς Ευαγγελινός.

 

Τα σκηνικά επιμελείται ο Μανόλης Παντελιδάκης, video artist o Παντελής Μάκκας, τα κοστούμια η Ντένη Βαχλιώτη και ο Κώστας Ζήσης και τον σχεδιασμό φωτισμού ο Περικλής Μαθιέλλης.

 

Την δεκαμελή ορχήστρα διευθύνει ο μαέστρος Δημήτρης Κίκλης και τις ενορχηστρώσεις ο Δημήτρης Ανδρεάδης.

Ραντεβού και φέτος, στο καλοκαιρινό Θέατρο Άλσος, μέσα στο πάρκο του Πεδίον του Άρεως με φόντο τον λόφο του Λυκαβηττού!

 

“ΤΟΤΕ, ΤΩΡΑ, ΠΑΝΤΑ”

ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗ ΦΑΣΟΥΛΗ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΣ

Ώρα έναρξης: 20:30

ΜΗΝ ΤΟ ΧΑΣΕΤΕ!!!


Παρασκευή 5 Ιουλίου 2024

Βιβλιοκριτική | Άγγελος Δ. Γέροντας | Η Μετάβαση και το Βλέμμα | Βήτα Ιατρικές Εκδόσεις

 




Στον συγκεντρωτικό αυτόν τόμο παρουσιάζεται το μεγαλύτερο μέρος των πεζογραφημάτων της περιόδου 1997 – 2013 του συγγραφέα, αφηγήματα που διασχίζουν τις δεκαετίες με ύφος που αλλάζει, κέντρα που μετατοπίζονται, εικόνες που σκοτεινιάζουν ή φωτίζονται, και μια υπόκρουση που δείχνει σε ποικίλες κατευθύνσεις. Ερωτικά πάθη, τόποι κουρντισμένοι σε διαφορετικούς ρυθμούς, οικείοι και ξένοι, γιατροί σε εφημερίες, άνθρωποι που χάνουν τον εαυτό τους μέσα στην πραγματικότητα ή νιώθουν όλο τον κόσμο μέσα τους, άνθρωποι μεταβατικοί. Πάντως, εκείνο που σαν απαλή και σίγουρη χορδή διαπερνάει ολόκληρο το βιβλίο είναι ένα βλέμμα κοινό που αγκαλιάζει τις διαφορετικές πλευρές και εποχές του συγγραφέα χτίζοντας ένα υφαντό συνεκτικό και, στο τέλος της ανάγνωσης, γνώριμο.

 

ΗΛΙΟΥ ΦΑΕΙΝΟΤΕΡΟΝ (FOLIE A DEUX?)

ΑΦΗΓΗΜΑ – 1998 –

«Μύρισε το δυνατό άρωμα της φιλίας μας…» είπε ο μεθυσμένος φίλος μου. Και είχε δίκιο. Περιμένοντας τη βάρκα να μας περάσει στο Γαλατά τού τραγούδησα μια ροκ μπαλάντα απ’ τα παλιά. Σ’ ένα διπλανό παγκάκι κάποια ξανθή κόρη του Βορρά είχε ξεγυμνώσει τα στήθια της κι αφουγκραζόταν τα ερωτόλογα της νύχτας. Δεν είχα την δύναμη να σηκωθώ απ’ το παγκάκι που βρισκόμουν παρά τη ζωηρή επιθυμία ν’ αγγίξω τους λόφους της.

 

ΜΕ υποδόριο χιούμορ και με έντονες περιγραφές ο συγγραφέας μας ταξιδεύει σε ένα άλλο καλοκαίρι (το οποίο δεν τελειώνει) μιας άλλης εποχής. Η πένα του κύριου Γέροντα δροσερή και ακούραστη πιάνει τον αναγνώστη από το χέρι και τον κάνει απ’ ευθείας μάρτυρα των γεγονότων. Η ιστορία είναι πρωτότυπη και ξεχωριστή. Εμένα προσωπικά με ταξίδεψε σε ένα μέρος, έζησα μαζί με τους ήρωες τις εμπειρίες τους, λες και ήμουν κι εγώ εκεί. Ο ταλαντούχος συγγραφέας δεν χρησιμοποιεί έξυπνα τεχνάσματα προς εντυπωσιασμό του αναγνώστη. Δεν έχει σκοπό να κερδίσει τον αναγνώστη. Απλά να του κρατήσει την καλύτερη συντροφιά. Δεν υπάρχουν δύσκολες και δυσνόητες λέξεις. Σε αυτήν την τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία δεν υπάρχει τίποτα το περιττό. Όλα δένουν μαζί τόσο αρμονικά όπως συμβαίνει σε μια καλοστημένη παράσταση. Όπως συμβαίνει και στη ζωή.  

 

ΜΗΠΩΣ ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΗ ΜΙΜΙ-ΛΑ-ΡΟΖ;

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ – 2001 –

Συνάντησε ο ροζ καρδινάλιος την έφηβη του Ρενουάρ σε κείνη, τη θρυλική συναυλία;

«Αυτονομούνται τα σκηνικά του έρωτα και απαιτούν το συναισθηματικό τους μερίδιο;» αναρωτήθηκε η Λίνα στο σιδηροδρομικό σταθμό.

Εγκαταλείπεται ο ψυχίατρος Φραγκίσκος Δέδες, αποκομμένος να συλλέγει ψυχωτικά άνθη, από την όμορφη γυναίκα του;

Είναι δυνατόν ο Τζοβάννι, θύμα του έρωτα, ο Χάρης, φυγάς του έρωτα, και ο Βιμ, πρίγκηπας του καταδικασμένου έρωτα, να ονειρευτούν κάποια νύχτα του ’99, τη περίφημη Μιμί-λα-Ροζ;

 

ΙΣΤΟΡΙΕΣ που καθώς τις διάβαζα αισθανόμουν ότι γράφτηκαν ακριβώς εκείνη τη στιγμή. Λες και μόλις βγήκε το βιβλίο από το τυπογραφείο. Σαν να μύριζα το μελάνι και οι χάρτινοι ήρωες γελούσαν μαζί μου. Άλλες σουρεάλ και άλλες πιο εντάξει περιτριγυρισμένες από αμέτρητες εικόνες και ανατροπές που τις κάνουν ακόμα πιο ενδιαφέρουσες. Ήρωες και ηρωίδες όλοι τους έχουν τον πρώτο ρόλο και κάποιοι ζουν το προσωπικό τους δράμα και κάποιοι άλλοι κολυμπούν σε πελάγη ευτυχίας. Ένα είναι το σίγουρο. Ότι η φαντασία του συγγραφέα δεν σταματά πουθενά. Οι λέξεις ξεχύνονται σαν χείμαρρος. Οι ιστορίες είναι όλες τόσο ξεχωριστές που το μόνο σίγουρο είναι ότι θα τις απολαύσετε όπως τις απόλαυσα κι εγώ!

         

 

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΑΣΤΑΘΟΥΣ ΚΥΡΙΑΣ

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ – 2005 –

Αθήνα, Μπουένος Άιρες, Πόρτο…

Σωκράτης Ανδρέου, αθλητικός συντάκτης. Άρης, μαθητής. Ρούντι, απόκληρος αλκοολικός. Πάουλο Περέιρα, ψυχίατρος ποιητής. Ναταλία, φοιτήτρια. Οράσιο, κλοσάρ. Βιβή, καθηγήτρια…

Ήρωες των διηγημάτων του Άγγελου Γέροντα. Καθημερινοί, δίπλα μας. Σπάνια τους παρατηρούμε, όμως δεν παύουν να δημιουργούν την ατμόσφαιρα και το άρωμα των τόπων όπου βιώνουν τους έρωτές τους, τα πάθη τους, τα μίση τους.

 

Με λιτή, γρήγορη γραφή, ο συγγραφέας καταφέρνει να ζωντανέψει ανθρώπους που ζουν τη δική τους πραγματικότητα και έχουν βρεθεί στο φανερό ή κρυφό περιθώριο της λουστραρισμένης κοινωνίας μας.

 

Μια πραγματικότητα που συγκινεί και φορές φορές συγκλονίζει…

 

ΑΚΟΜΑ μια εξαιρετική συλλογή διηγημάτων από αυτές που περνάμε ευχάριστα την ώρα μας. Ιστορίες οι οποίες αν τις κοιτάξεις λίγο καλύτερα νομίζεις ότι γράφτηκαν για σένα προσωπικά. Ίδια πένα, άλλο ύφος και άλλο κλίμα. Ο έρωτας πάντα πρωταγωνιστής. Και που δεν υπάρχει ο έρωτας άλλωστε; Οι ιστορίες που έγραψε ο συγγραφέας πιστεύω ότι έχουν ένα σκοπό. Να ψυχαγωγήσουν τον αναγνώστη και όχι να του φορτώσουν το μυαλό με χίλιους δυο προβληματισμούς. Ο κύριος Γέροντας ξέρει να ταξιδεύει τον κάθε τύπο αναγνώστη και όχι να τον απογοητεύει. Αυτό, σίγουρα όχι. 

 

 

Η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΣΠΕΡΧΗ

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ – 2010 –

Ιούλιος 2003, Αιγινήτειο. Μια ήσυχη, «εσωτερική» εφημερία φαίνεται ν’ αρχίζει για τον νευρολόγο Άγγελο Σπέρχη που, μετά από χρόνια, επιστρέφει στο χώρο που έζησε σημαντικές στιγμές της ζωής του. Κατά τη διάρκειά της δέχεται αναπάντεχες γυναικείες επισκέψεις. Το υπαρξιακό κουβάρι ξετυλίγεται, μοιράζεται σκέψεις και ιστορίες με το συνάδελφο Άλκη Σκρέκη. Οι ισορροπίες είναι εύθραυστες, όπως κι η ζωή…   

 

Στην ιστορία αυτή όλοι ακροβατούν σε ένα τεντωμένο σκοινί χωρίς δίκτυ ασφαλείας από κάτω. Πιόνια σε μια μικροσκοπική σκακιέρα. Η παραμικρή λάθος κίνηση μπορεί να αποβεί μοιραία. Που ξεκινά η αλήθεια και που σταματά η πλάνη. Πόσο πιο ακραία μπορούν να γίνουν τα γεγονότα; Πόσο πιο έντονες είναι οι τραγελαφικές καταστάσεις; Ποιος στην τελική θα επιβιώσει; Μια ιστορία που σε μερικούς από εμάς μπορεί και να θυμίζει κάτι…

 

 

 

 

ΕΝΝΕΑ. ΤΡΥΦΕΡΗ ΑΘΗΝΑ

ΣΥΝΘΕΤΙΚΟ ΑΦΗΓΗΜΑ – ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ – 2013 –

 

Οι μοτοσικλέτες δεν ακούγονταν πια. Οι δυο φίλοι κατέβηκαν τα λίγα σκαλιά της ίδιας εισόδου του Άλσους, που πριν από μια ώρα τούς οδήγησαν στη μικρή περιπέτεια. Στην Ευτυχίδου κυκλοφορούσαν λίγα αυτοκίνητα, έκανε ψύχρα κι ο ουρανός ήταν ξάστερος. Η δεκαετία του ’80 φαινόταν να πορεύεται όμορφα, με τις ίδιες ευχάριστες προοπτικές που ‘χε αρχίσει. Η ζωή τους είχε τη φρεσκάδα του μέλλοντος.

 

Όνειρα, νιότη, ζωντάνια. Τα απαραίτητα συστατικά για τη συνταγή της ευτυχίας. Όρεξη για ζωή και τόλμη χωρίς να φοβούνται τις συνέπειες. Πράττουν έτσι επειδή το θέλουν και δεν βάζουν «πρέπει» και στεγανά. Μια ζωή χρόνια πριν όπου οι ήρωες χαράζουν τη δική τους πορεία. Ποντάρουν χωρίς να διαπραγματευτούν. Χωρίς καν να μπουν στη διαδικασία να σκεφτούν.

Τα θερμά μου συγχαρητήρια στον συγγραφέα και ένα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς για το ταξίδι που κάναμε μαζί!!


Πέμπτη 4 Ιουλίου 2024

Για καφέ με τη συγγραφέα Γερακίνα Μπουρίκα

 



Ποια είναι τα «Ολέθρια Μυστικά;»

Τα ολέθρια μυστικά είναι εκείνες οι κρυφές πράξεις που βρίσκονται θαμμένες στο παρελθόν και  απειλούν να ταράξουν τις ζωές κάποιων ανθρώπων αν γίνει το λάθος και βγουν στο φως.

Νέο βιβλίο, νέο ταξίδι. Τι απολαμβάνετε πιο πολύ;

Το νέο βιβλίο είναι ένα νέο ταξίδι.

Πόσο καιρό σας πήρε να το ολοκληρώσετε;

Η συγγραφή αυτού του βιβλίου κράτησε σχεδόν δύο χρόνια.

Τι σας δυσκόλεψε πιο πολύ;

Υπάρχουν πάντα δύσκολες στιγμές την ώρα της συγγραφής ενός βιβλίου όμως η πραγματική δυσκολία για εμένα, έρχεται την ώρα του αποχωρισμού. Μετά τη λέξη «Τέλος», με κατακλύζει μια αδιόρατη μοναξιά. Δεν μπορώ να αποδεχθώ εύκολα πως για πολύ καιρό είχα μια ολόκληρη παρέα γύρω μου, είχα γίνει και η ίδια κομμάτι  αυτής της ιστορίας και ξαφνικά μένω μόνη. Σαν οι ήρωές μου να μου κλείνουν την πόρτα που μου είχαν ανοίξει, αφήνοντάς με πια έξω από τη συνέχεια της ζωής τους.

Εσείς πιστεύετε σε ξόρκια και μάγια;

Στα ξόρκια και στα μάγια δεν πιστεύω, μα πάντα με γοητεύουν οι ιστορίες τους.

Πέμπτο βιβλίο. Ποια είναι η διαφορά από τα προηγούμενα;

Η χαρά της δημιουργίας με κάθε νέο βιβλίο είναι ακριβώς η ίδια. Η  ευθύνη όμως που νιώθω απέναντι στους αναγνώστες μου όταν έχω φτάσει στο νούμερο «πέντε», δημιουργεί ένα γλυκό άγχος και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά για εμένα.






Τώρα που έφυγε από τα χέρια σας τι θα θέλατε να πείτε στους αναγνώστες;

Να αφήσουν τον εαυτό τους ελεύθερο να ακολουθήσει την πορεία των ηρώων μου γιατί είμαι σίγουρη πως κάπου εκεί μέσα θα δουν και ένα κομμάτι δικό τους. Ίσως από την εφηβεία τους, ίσως από την πόλη που μεγάλωσαν και την νοσταλγούν, ίσως από έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, ίσως και από μυστικά δικά τους καλά κρυμμένα.

Ποιο είναι το μότο της ζωής σας;

«Όταν δεν έχεις τίποτε να χάσεις, το ρίσκο γίνεται η πιο ασφαλής επιλογή». Αυτό το είχα γράψει κάποτε για εμένα. Και ναι! Σε βεβαιώνω πως ισχύει. Μου το έχει επιβεβαιώσει κι εμένα πολλές φορές η ζωή.

Στείλτε το δικό σας μήνυμα στους αναγνώστες του blog.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ θέλω να πω μέσα από την καρδιά μου, σε κάθε έναν που αφιέρωσε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του, για να διαβάσει αυτές τις γραμμές.

 

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σας!

Καλοτάξιδο να είναι!!


Τετάρτη 3 Ιουλίου 2024

Βιβλιοπρόταση | Γεωργία Αντωνίου – Γιαννιώτη | Το ακανθώδες μονοπάτι της λύτρωσης | Εκδόσεις Kaktos

 



Θα προσπαθήσουν να σπάσουν τις αλυσίδες που τους κρατούν φυλακισμένους, να απαλλαγούν από τα οδυνηρά δεσμά που κουβαλούν μέσα τους, να φωτίσουν τα σκοτάδια τους. Αναπόφευκτα ο χρόνος θα σύρει κάποια στιγμή τα βήματά τους στο μονοπάτι της λύτρωσης. Θα το ακολουθήσουν στα τυφλά ελπίζοντας. Είναι σίγουρο ότι θα αγωνιστούν, θα πονέσουν, θα ματώσουν…

Άραγε θα καταφέρουν όλοι να φτάσουν στο τέρμα του αλώβητοι, λυτρωμένοι;… Το σώμα θα το αντέξει. Η ψυχή και το μυαλό όμως;


Καλοκαίρι. Ήλιος και θάλασσα. Δίπλα μου να σκάει το κύμα. Παγωμένος καφές και τσιγάρα. Διάβαζα αυτό το βιβλίο. Το ρουφούσα για να το πω πιο σωστά. Δεν μου έκανε καρδιά να το αφήσω από τα χέρια μου και να ρίξω μια γρήγορη βουτιά. Διηγήματα τα οποία γράφτηκαν λες και μιλούσαν σε μένα προσωπικά. Χιούμορ όπου ήταν αναγκαίο. Μυστήριο, σασπένς και όχι μόνο αυτά. Μια σειρά από μικρές ιστορίες που δεν θα αφήσουν κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο. Τα συναισθήματα πολλά! Πότε γελούσα και πότε προβληματιζόμουν. Σίγουρα όμως δεν βαρέθηκα ούτε ένα λεπτό. Τώρα, λοιπόν, που θα πάτε διακοπές και θα πάρετε μαζί σας βιβλία, βάλτε και αυτό στη λίστα σας. Δεν θα το μετανιώσετε…  

 


Για καφέ με τη συγγραφέα Θάλεια Αντωνιάδου

  Θάλεια να μιλάμε στον ενικό; Κανένα πρόβλημα!   Έχεις χρόνο για ένα καφεδάκι; Άμα είναι και καλή η παρέα, επιβάλλεται!   Ποια ...

Δημοφιλείς αναρτήσεις