Παρουσίαση Βιβλίου | Βέρα Ξηρουχάκη | 13 Ιστορίες Τρόμου & Σκέψης | Πέμπτη 5/11 | 19:30 | ΙΑΝΟΣ | Lebee publications

 

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ - NO GRAVITY - ΑΨΗΦΩΝΤΑΣ ΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ: Η βιογραφία του ανθρώπου που άλλαξε την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού

 

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ NO GRAVITY - ΑΨΗΦΩΝΤΑΣ ΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ Η αυτοβιογραφία του ανθρώπου που άλλαξε την ιστορία του ελληνικού αθλητισμού Aν δε βλέπετε το newsletter σωστά, πατήστε εδώ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Υπάρχουν αθλητές που κατακτούν τίτλους και υπάρχουν εκείνοι που αλλάζουν την ιστορία ενός αθλήματος. Ο Νίκος Γκάλης ανήκει αναμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία. Ο άνθρωπος που έκανε μια ολόκληρη χώρα να αγαπήσει το μπάσκετ, που ταύτισε το όνομα του με μερικές από τις σπουδαιότερες στιγμές του ελληνικού αθλητισμού και ενέπνευσε γενιές αθλητών, αφηγείται για πρώτη φορά τη ζωή του στο βιβλίο του με τίτλο NO GRAVITY - ΑΨΗΦΩΝΤΑΣ ΤΗ ΒΑΡΥΤΗΤΑ, που κυκλοφορεί στις 19 Νοεμβρίου από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ.

Από τα παιδικά του χρόνια στο Μανχάταν και τις γειτονιές του Νιου Τζέρσεϊ μέχρι την άφιξη του στη Θεσσαλονίκη το 1979, ο Νίκος Γκάλης ξετυλίγει σε 53 κεφάλαια, όσοι και οι πόντοι – ρεκόρ σε αγώνα της Εθνικής Ομάδας, την προσωπική και αθλητική του διαδρομή με αμεσότητα, ειλικρίνεια και τη χαρακτηριστική αποφασιστικότητα που τον συνόδευσε σε ολόκληρη την καριέρα του. Μιλά για την οικογένεια των Ελλήνων μεταναστών μέσα στην οποία μεγάλωσε, τα πρώτα του βήματα στα αμερικανικά γήπεδα, τα χρόνια στο πανεπιστήμιο Seton Hall, την προοπτική του NBA και την απόφαση που τελικά τον έφερε στην Ελλάδα, αλλάζοντας για πάντα τη ζωή του και την πορεία του ελληνικού αθλητισμού. Στις σελίδες του βιβλίου ζωντανεύει η εποχή της μεγάλης κυριαρχίας του Άρη, οι ευρωπαϊκές αναμετρήσεις που καθήλωναν εκατομμύρια Έλληνες μπροστά στις τηλεοράσεις τους, η συνεργασία του με τους προπονητές και συμπαίκτες του και, φυσικά, ο ιστορικός θρίαμβος της Εθνικής Ελλάδας στο Ευρωμπάσκετ του 1987. Μια επιτυχία που ξεπέρασε τα όρια του αθλητισμού, έγινε συλλογική μνήμη και συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία μιας νέας κουλτούρας στη χώρα. Μιλά για θριάμβους κι απογοητεύσεις, συμπαίκτες κι αντιπάλους και για το δικό του τρόπο να προετοιμάζεται σωματικά και πνευματικά ως επαγγελματίας αθλητής μέχρι τη στιγμή που ολοκληρώθηκε η αγωνιστική του πορεία. Καταθέτει τη δική του οπτική για γεγονότα που απασχόλησαν επί δεκαετίες τον αθλητικό κόσμο, χωρίς να αποφεύγει τις προσωπικές αναφορές και τις δύσκολες αλήθειες. Η έκδοση είναι εμπλουτισμένη με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, που συνοδεύει την αφήγηση και αναδεικνύει σημαντικούς σταθμούς της ζωής και της καριέρας του. Ο Νίκος Γκάλης υπήρξε ο πρωταγωνιστής μιας εποχής κατά την οποία το μπάσκετ μπήκε σε κάθε ελληνικό σπίτι, τα παιδιά γέμισαν τις γειτονιές με μπάλες και μπασκέτες, και μια χώρα άρχισε να πιστεύει ότι μπορεί να ανταγωνιστεί και να νικήσει τους καλύτερους. Ένα βιβλίο που απευθύνεται όχι μόνο στους φίλους του μπάσκετ, αλλά και σε όλους όσοι έζησαν την εποχή του Γκάλη ή θέλουν να γνωρίσουν τον άνθρωπο που απέδειξε ότι τα όρια υπάρχουν για να ξεπερνιούνται.

ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ της Φένιας Μαϊδώνη σε σκηνοθεσία Λευτέρη Μαργιόλα στο ΝOUS Creative Space από τις 20 Νοεμβρίου.

 

«Επαφή με τον Θεό»

Ο Λευτέρης Μαργιόλας επιστρέφει τη φετινή θεατρική χρονιά με σύγχρονο ελληνικό ρεπερτόριο  στο Θέατρο NOŪS Creative Space, σκηνοθετώντας το πρώτο θεατρικό έργο της Φένιας Μαϊδώνη,       «Επαφή με τον Θεό».

Τι είναι αμαρτία;
 Ποιος αποφασίζει ότι η επιθυμία είναι κάτι κακό;
Και τι μένει από έναν άνθρωπο όταν του απαγορεύουν να θέλει;

Τρεις αδελφές ζουν κλεισμένες σε ένα σπίτι, κάτω από τους αυστηρούς κανόνες της Μητέρας. Η Μητέρα είναι ο νόμος, το όριο, η φωνή που λέει «όχι» πριν καν ειπωθεί η ερώτηση.

Για να αντέξουν, η Φέντα, η Λούτσα και η Πία παίζουν. Κάθε νύχτα στήνουν μικρές παραστάσεις και ζουν μέσα από αυτές όλα όσα δεν τους επιτρέπεται να ζήσουν: τον έρωτα, την ελευθερία, την επιθυμία, τον έξω κόσμο.  Μέχρι που ένας άντρας μπαίνει στο παιχνίδι τους.            Ο Μάρκο. Η παρουσία του ανατρέπει τις ισορροπίες. Αυτό που μέχρι τότε ήταν φαντασία αρχίζει να γίνεται πραγματικότητα, οι επιθυμίες αποκτούν σώμα και τα παιχνίδια παύουν να είναι αθώα. Η ζήλια φουντώνει, οι συμμαχίες σπάνε και τα μυστικά μετατρέπονται σε όπλα.

Ένα σπίτι γεμάτο απαγορεύσεις.
Τρεις αδελφές που διεκδικούν για πρώτη φορά το δικαίωμα να θέλουν.
 Και μια πόρτα που ανοίγει προς έναν κόσμο που τους ήταν πάντα απαγορευμένος.

Η «Επαφή με τον Θεό» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ και ερωτικό δράμα για τη σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και την ψυχή, την πίστη και την ενοχή, την αγάπη και τον έλεγχο.

 

Συντελεστές

Κείμενο: Φένια Μαϊδώνη

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Μαργιόλας

Δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Αγγελίδης

Κίνηση – χορογραφία: Φένια Μαϊδώνη

Φωτισμοί: Λευτέρης Μαργιόλας

Μουσική: SoundCheck Studio

Επιμέλεια Μακιγιάζ: Margo Beauty

Φωτογραφία: Νικίτα Κουνίτσκι

Επικοινωνία: Νταίζη Λεμπέση

Γραφιστικό: White Satin Productions

Παραγωγή: White Satin Productions

 

Παίζουν: Μαίρη Πούλα, Φένια Μαϊδώνη, Αγγελική Παπαδημητρίου, Βλάσσης Χρυσικόπουλος

 

ΙΝFO

Θέατρο Nous - Creative Space, Τροίας 34, Αθήνα | Τηλέφωνο: 2108237333

Πρεμιέρα: Από 20 Νοεμβρίου

Παραστάσεις: Κάθε Παρασκευή στις 21:15       Τιμές εισιτηρίων και κρατήσεις: More.com

 

Κατάλληλο για άνω τον 16 ετών.

(Το έργο περιέχει ακατάλληλη φρασεολογία και σκηνές σεξουαλικής αναπαράστασης).

 

 

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΝΑΤΑΣΑ ΙΝΤΖΟΓΛΟΥ | ΦΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΝΩΑΣ

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ: ΜΑΙΡΗ ΚΩΣΤΑΚΗ - ΙΚΑΡΟΣ & ΕΛΛΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ / ΤΕΤΑΡΤΗ 4 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2026 / BOOKBAR by KAKTOS

 

ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΙ ΣΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ | SEBASTIAN FITZEK | Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

 

Περιγραφή

Για ακόμα μία φορά, ο Fitzek μάς εκπλήσσει με μια συλλεκτική έκδοση με διαδραστικό εφέ εξωφύλλου αλλά και μια ανατριχιαστική ιστορία!

 

Νόμιζε πως ο μεγαλύτερος της φόβος ήταν να είναι μόνη.

Μέχρι που ανακάλυψε ότι μόνη δεν ήταν ποτέ.

 

Η ποινικολόγος Ζάρα Βολφ πάσχει από μονοφοβία, τον φόβο της μοναξιάς. Αυτό που δεν γνωρίζει είναι πως, απ’ όταν μετακόμισε με την κόρη της στα προάστια του Βερολίνου, έχει έναν αόρατο γείτονα που δεν πρόκειται να την αφήσει μόνη ούτε για ένα δευτερόλεπτο…

 

Το κακό παραμονεύει κοντά σου.

Πιο κοντά σου απ’ ό,τι μπορείς να φανταστείς…

 

Το νέο μυθιστόρημα του Νο 1 συγγραφέα ψυχολογικών θρίλερ υπόσχεται εγγυημένα άγρυπνες νύχτες!

 

 

Τα λόγια είναι περιττά…

…πιστεύω και είμαι σίγουρος πως αυτό είναι ότι καλύτερο έχει γράψει ο καταξιωμένος συγγραφέας μέχρι σήμερα…

…μου κόπηκε η ανάσα, το παράτησα από φόβο γιατί έτρεμαν τα χέρια μου και δεν μπορούσα να γυρίσω τις σελίδες…

…η περιέργειά μου φούντωνε και το άνοιγα πάλι να συνεχίσω την ανάγνωση γιατί ναι έχω πάθει εξάρτηση και κάθε φορά περιμένω με ανυπομονησία το νέο του βιβλίο!

Χωρίς πολλά λόγια, απλά, διαβάστε το!!

 

ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ

 

Με λένε Κωνσταντίνο!

 

Γεννήθηκα ένα φθινοπωρινό μεσημέρι στην Αθήνα. Στις 28 Οκτωβρίου του 1981. Είμαι Σκορπιός. Άρα, εκτός από ζηλιάρης και εκδικητικός είμαι και πάρα πολύ αυτοκαταστροφικός. Επίσης κάνω το τέλειο sex. Δοκιμάστε με παρακαλώ και δεν θα χάσετε. Το όνειρο των παιδικών μου χρόνων; Να γίνω ηθοποιός. Να παίζω στο θέατρο. Να υποδύομαι ρόλους. Να με χειροκροτούν. Αυτό το χειροκρότημα μου αρέσει πολύ. Γι’ αυτό ψοφάω.

 

Είμαι 1.88 και 95 κιλά. Χοντρό δεν με λες, αλλά λίγη κοιλίτσα από την καλοπέραση την έχω. Ποιος να αντισταθεί στα σουβλάκια της μανούλας μου;  Έχω πυκνά μαύρα μαλλιά και κατάμαυρα σαν κάρβουνα μάτια. Είμαι μελαμψός σαν τσιγγάνος. Όμορφο δεν με λες, αλλά μια γοητεία την έχω. Το πιο δυνατό μου όπλο; Το χαμόγελό μου. Ολόισια οδοντοστοιχία και κατάλευκη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, αφού ο οδοντίατρός μου είναι ο καλύτερος στην Αθήνα. Ακόμα απορώ πως δεν με έχουν φωνάξει για να διαφημίσω οδοντόκρεμα.

 

Είμαι παιδί από σπίτι. Κοιμάμαι με τις κότες. Πίνω όλο μου το γάλα και τρώω δυο μερίδες φαγητό στην καθισιά μου. Κοινωνικός μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Ο άσσος στο μανίκι μου είναι οι δημόσιες σχέσεις. Μιλάω τόσο όσο χρειάζεται και μπορώ να πείσω τον οποιοδήποτε για το οτιδήποτε. Μου αρέσει πάρα πολύ το φαγητό, όπως προείπα, αλλά πιο πολύ τα γλυκά και οι παγωμένες μπύρες με τα πατατάκια. Αν έχω και ένα μπωλ με ξηρούς καρπούς, δε λέω όχι.

 

Αν δεν τα καταφέρω στην υποκριτική θα τα καταφέρω σίγουρα ως συγγραφέας. Είμαι και ο πρώτος παραμυθάς. Μου αρέσει να γράφω παράξενες ιστορίες με ήρωες που δεν είναι καθόλου συνηθισμένοι. Που σκοντάφτουν στην πρώτη δυσκολία, που είναι επικίνδυνοι, που αναρωτιούνται διαρκώς αν υπάρχει αύριο!

 

Μου αρέσουν πολύ τα βιβλία. Διαβάζω όλα τα είδη και έχω άπειρα στις βιβλιοθήκες μου. Επίσης αγαπώ τα λουλούδια. Έχω πολλά στο μπαλκόνι μου και τα ποτίζω κάθε Σάββατο.  Ακούω μουσική. Πάντα λαϊκά.  Και φυσικά μου αρέσουν οι άνθρωποι. Ειδικά αυτοί που χαμογελούν και δεν έχουν υπαρξιακά προβλήματα και κόμπλεξ. Μου αρέσει επίσης να  κάνω νέους φίλους. Να ερωτεύομαι παράφορα και μετά να χωρίζω, αν και κλαίω πολύ άσχημα, πιστέψτε με. Καλύτερα να μη με δείτε ποτέ να κλαίω. Καλύτερα να σταματήσω να περιαυτολογώ και να πάω παρακάτω. Ξέχασα το πιο σημαντικό: ο ναρκισσισμός μου σπάει όλα τα κοντέρ - δεν έχει όρια!

 

 

Λίγο πριν έρθω στον κόσμο!

 

Ανέβηκε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία και έγιναν οι μεγάλοι σεισμοί στην Αθήνα και γενικά σ’ όλη την Ελλάδα.  Πολύ κούνημα μιλάμε. Τράνταγμα κανονικό. Σείστηκαν τα θεμέλια. Είχαμε κουνηθεί τόσο πολύ, ούτε shaker εν ώρα λειτουργίας. Κοιμόμασταν όλοι στις αυλές. Φοβόμασταν να μπούμε στα σπίτια μας.  Έτσι απρόσμενα ξεπετάχτηκα κι εγώ μέσα σ’ αυτό το πατιρντί. Βέβαια πριν από μένα είχαν σκάσει μύτη τα πέντε μου αδέρφια, αλλά εγώ έκλεισα αυτό τον κύκλο, τελευταίος και καταϊδρωμένος. Και ναι, για πρώτη μου φορά έκλεψα την παράσταση!

         

Οι δικοί μου μάλλον δεν είχαν τηλεόραση, γι’ αυτό έκαναν τόσα παιδιά. Αυτή ήταν η φτηνή δικαιολογία, όταν τους ρωτούσα. Κι εγώ απορούσα πως γινόταν να υπάρχει αθηναϊκό σαλόνι χωρίς έγχρωμη τηλεόραση, που ήταν και της μόδας τότε.  Το μαιευτήριο θα ήθελε πολλά λεφτά – σκέφτηκα - κι επειδή δε μας προλάβαιναν, πουλούσαν ό, τι έβρισκαν.  Από ηλεκτρικές συσκευές μέχρι είδη προικός. Έτσι κι η τηλεόραση έπεσε θύμα των απανωτών τοκετών της μάνας μου. 

 

Παντρεύτηκαν από κεραυνοβόλο έρωτα, μια όμορφη νύχτα του Απρίλη με ένα μαγευτικό φεγγάρι. Η μάνα μου η Φωτεινούλα,  στα καλύτερά της τότε, αληθινή star, σε μια αυλή να προσέχει τα πιτσιρίκια της γειτονιάς κι ο πατέρας μου ο Μανωλιός, δυο μέτρα παλληκάρι, απ’ τη σκαλωσιά στη διπλανή οικοδομή, να της τραγουδάει το σουξέ της εποχής «Και την έκανες μαστίχα, την αγάπη που σου είχα».  Πώς ήταν οι ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου; Ένα τέτοιο πράγμα.  Με τη μόνη διαφορά ότι η μητέρα μου δεν ήταν πλουσιοκόριτσο κι ο πατέρας μου δεν έπαιζε μπουζούκι ή μπαγλαμά… κανένα έγχορδο τέλος πάντων. Και την κατάφερε.  Όχι ότι δυσκολεύτηκε και πολύ.  Έτσι ήταν τότε εκείνες οι εποχές. Καλημέρα – καληνύχτα, ένα φιλί πεταχτό στο στόμα και την Κυριακή στην εκκλησιά για να αλλάξουν τα στέφανα.

      

Ένα χρόνο μετά ήρθε στον κόσμο η πρώτη κόρη, η Αντιγόνη. Η αρχηγός, η δασκάλα της προπαίδειας και αυτή που με φρόντιζε σαν τα μάτια της. Μιλάει άπταιστα την Αγγλική, έμαθε Τούρκικα γιατί πωρώθηκε με τα γαμωσήριαλ και Νορβηγικά. Ένας πολύ διάσημος συγγραφέας που ζει μόνιμα στο Όσλο και κάνει διεθνή καριέρα της πρότεινε να μεταφράσει στα Ελληνικά το πρώτο του μυθιστόρημα. Εκείνη φυσικά δέχτηκε. Κι έτσι κέρδισε κάμποσα χρήματα για να ταξιδέψει, πού αλλού; Στην Τουρκία! Για όνομα του Θεού και της Παναγίας. Κανονική πλύση εγκεφάλου. Αγαπημένα της βιβλία είναι τα Άρλεκιν, έχει όλη τη δισκογραφία του Alice Cooper και του Γιώργου Νταλάρα, είναι αιώνια πιστή στη σοκολάτα ΙΟΝ αμυγδάλου και στον καφέ φίλτρου με άρωμα φουντούκι (ας πίνει ό,τι καφέ γουστάρει ,το χαρτζιλίκι μη μου κόψει μόνο).

      

Δεύτερη στη σειρά η Ισμήνη. Το κορίτσι με τα τρία άλφα. Ανοιχτόκαρδη, αναρχική και πάνω απ’ όλα ανεξάρτητη. Κατά των γραμμάτων και των τεχνών, υπέρ της εργασίας με μότο της «τα αγαθά κόποις κτώνται»  και «ο Τζάμπας πέθανε». Έχει μια σπάνια συλλογή με γραμματόσημα και μια κρεατοελιά πάνω από τα χείλη, σαν αυτή της Marilyn Monroe που την κάνει ακόμα πιο σέξι. Μια ωραία πρωία αποφάσισε ν' αλλάξει πορεία στη ζωή της, αφήνοντάς μας όλους άφωνους!

 

Η Θάλεια από μικρή ήθελε να κάνει οικογένεια. Να παντρευτεί ένα καλό παιδί και να κάνουν πολλά παιδιά. Και τα κατάφερε. Όταν τελείωσε το σχολείο, πήγε να μάθει την τέχνη της κομμωτικής  κι εκεί, λίγα στενά πιο κάτω, κάπου στο κέντρο της Αθήνας, γνώρισε τον Κλέαρχο. Ένα ζαχαροπλάστη από το Πανόραμα  Θεσσαλονίκης. Πολύ γλυκό παιδί και πολύ εργατικό. Σήμερα ζούνε μαζί στην συμπρωτεύουσα και έχουν ένα μαγαζί με γλυκά στην πλατεία Αριστοτέλους που πάει σφαίρα.

       

Η Ηλέκτρα ήταν rock n’ roll κορίτσι. Δούλευε σε μπαρ και ξενυχτούσε  σαν να μην υπάρχει αύριο. Εξαίρετο πλάσμα και πολύ ευαίσθητο. Δεν έκανε όμως για νύχτα. Δεν πρόσεχε και πολύ τον εαυτό της. Οι κακές παρέες την οδήγησαν στον άσχημο κόσμο των ναρκωτικών κι έτσι τη χάσαμε άδικα.

 

Κι εκεί που έλεγα να κάνω την είσοδό μου, σκάει μύτη ξαφνικά ο Ορέστης. Ο μεγάλος μου αδερφός. Ο Big Brother, ψηλός, ξανθός, γεροδεμένος με πλάτες πολίστα και κοιλιακούς σκακιέρα (μπάσκετ, μηχανές, γκόμενες και άγιος ο Θεός). Καλό παιδί αλλά μου την έφερε πισώπλατα. Όλα τα φλάς πέσανε πάνω του. Πρώτη μούρη στο Καβούρι ο Ορέστης. Άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις και άλλους… τέλος πάντων. Με πέρασε στη στροφή. Έφαγα τη σκόνη του. Ας είναι καλά το παλληκάρι. Δεν πειράζει. Καλή καρδιά που λέει και το τραγούδι. 

      

Εγώ δυστυχώς ήμουνα εκτός προγραμματισμού.  Ο ξώφαλτσος.  Ο κύριος «βγήκα κατά λάθος».  Κανείς δε με περίμενε. Τα αδέρφια μου είχαν πάρει ήδη το δρόμο τους.  Με αγνοούσαν κανονικότατα. Ή έτσι μου φαινόταν. Όταν έπαιζαν όλα μαζί, με κλείδωναν στην κουζίνα για να μην τους τη χαλάσω κι εγώ από τα νεύρα μου άνοιγα το ψυγείο και τα ντουλάπια και έτρωγα ό,τι έβρισκα μπροστά μου.

 

-        «Ανοίξτε μου! Θα το πω στη μαμά! Δεν είναι καθόλου σωστό αυτό που κάνετε! Θα σπάσω την πόρτα! Με ακούτε;»

 

Μέχρι την ηλικία των πέντε από το πολύ φαγητό είχα γίνει σαν βόδι. Αν καμιά φορά είχανε κέφια, άντε το πολύ – πολύ να έκανα τον μπαλαντέρ.  Ξέρετε, αυτός που παίζει και με τις δυο ομάδες επειδή περισσεύει. Έτσι μ’ αποκαλούσαν.  Το περίσσευμα.  Η παρουσία μου άγνωστη για αυτούς ως τα τρία μου χρόνια.  Λες και δεν υπήρχα. Λες και ήμουν διάφανος. Αόρατος. Φτιαγμένος από νάιλον.

 

 

Θυμάμαι κάποτε η αδερφή μου η Ισμήνη, συνειδητοποίησε ότι υπήρχα κι εγώ, καθώς κοίταγε το ημερολόγιό της.  Έγραψε για εκείνη την ημέρα «Στην οικογένεια μας εισχώρησε ένα σκατουλί μαυριδερό ον με δυο μάτια σαν πυγολαμπίδα».  Σκορπιός γαρ, δεν της το συγχώρησα ποτέ. Κάποια μέρα να μην ξεχάσω να την εκδικηθώ.

      

Μια μέρα είχαμε πάει όλοι μαζί για μπάνιο στη θάλασσα.  Το συνηθίζαμε, κάθε Κυριακή, τα καλοκαίρια. Μας έβαζε ο πατέρας μας όλους μέσα στο αυτοκίνητο, ένα εννιαθέσιο Mitsubishi, τον έναν πάνω στον άλλο και ξεκινούσαμε. Οι τρείς αδερφές του Τσέχωφ  πίσω να κάνουν σαματά, στη μέση εγώ με την Ηλέκτρα και τον Ορέστη, στο τιμόνι πάντα ο πατέρας μου και δίπλα η μάνα μου να καμαρώνει.

 

Τι ωραία, τι χαρά!  Και όμως. Κι εκεί στο κλάσιμο με είχαν. Περίμενα μάταια με τα μπρατσάκια μου να με βουτήξουν στο νερό. Τότε κι εγώ τσατίστηκα τόσο πολύ, που πήγα και κρύφτηκα πίσω από μια μεγάλη βάρκα.  Κι ενώ περίμενα να έρθουν, έστω να με μαλώσουν, ξαφνικά διαπιστώνω ότι ήμουνα μόνος στην παραλία.  Έφυγαν και μ’ άφησαν εκεί, δίπλα μου να σκάει το κύμα και το παράπονο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μου. Είχε γίνει λάθος στο μέτρημα των κεφαλιών, δικαιολογήθηκε ο πάτερ φαμίλιας, συν το γεγονός ότι περνούσα  απαρατήρητος.  Από τότε ένιωσα τι πάει να πει απόρριψη.  Με στιγμάτισε αυτό το γεγονός κι έτσι βάλθηκα να κάνω την παρουσία μου αισθητή μέσα στους κόλπους της οικογενείας μου.  Άρχισα να μεγαλώνω σιγά σιγά και να αποκτώ νοημοσύνη.  Έτσι έβαλα σε εφαρμογή τα πρώτα σχέδια για να επιβληθώ και να μπορέσω να κερδίσω τον πρωταγωνιστικό ρόλο και στη συνέχεια το πολυπόθητο Oscar. Ούτε από casting να περνούσα! Μα πώς τα λέω ο άτιμος!