Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

Δεν είναι όλες οι στιγμές πολύχρωμες…

 





Υπάρχουν και αυτές οι στιγμές οι δύσκολες που σκύβεις το κεφάλι και λες στον εαυτό σου «ως εδώ! δεν μπορώ άλλο!»

Δεν μπορώ να προσποιούμαι πως όλα πάνε τέλεια στη ζωή μου!

Αδυνατώ να πιστέψω πως οι χειρότεροι φόβοι μου με περιμένουν στην άκρη του δρόμου για να με κατασπαράξουν!

Υπάρχουν όμως και στιγμές που ντύνομαι αισιοδοξία και ας είναι το ρούχο μου ασπρόμαυρο. Και ας μη φωτίζει το χαμόγελό μου μέχρι την άλλη άκρη του κόσμου. Και ας μην κέρδισα τη μάχη. Ας μη βγήκα νικητής.

Δεν πειράζει, λέω, έχει ο Θεός.

Φυσικά και θα κάνει τον κύκλο του και θα φύγει ακριβώς με τον τρόπο που ήρθε:

οι σκέψεις, η μελαγχολία, η στεναχώρια…

Όλα (θα) πάνε καλά και θα πάνε ακόμα καλύτερα!

Τώρα είναι καλοκαίρι

Τώρα σταματώ τη γκρίνια και τα παράπονα

Τώρα είναι ώρα για διακοπές

 

Κλικ Μαρία Γεωργαντά


ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ | ΓΙΩΤΑ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ | ΤΑΜΑΤΑ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL

 




ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

 

Μεγάλο Σάββατο, Κέρκυρα.

Σε ένα παλιό κτίριο στο Λιστόν, ένα παιδί βρίσκεται δολοφονημένο.

Πάνω στο σώμα του, ένα παράξενο σημάδι·

ένα μήνυμα που οδηγεί σε έναν σκοτεινό, ξεχασμένο τόπο.

Όσοι βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην παλιά πολυκατοικία γίνονται ύποπτοι.

Ζωές φαινομενικά ήσυχες αρχίζουν να ραγίζουν.

 

Ένα κέρινο τάμα.

Ένα εγκαταλελειμμένο χωριό.

Ένα αλλόκοτο κορίτσι.

Ένα πολύνεκρο τροχαίο.

Μια σχέση στην εντατική.

Και το βουητό των μελισσών.

 

Κάθε τάμα, μια ιστορία.

Κάθε υπόσχεση, ένα ψέμα.

Κι ένα παιδί συνεχίζει να δείχνει τον δρόμο

προς κάτι που κανείς δε θέλει να θυμηθεί.

Η λύση βρίσκεται εκεί που κανείς δε θέλει να κοιτάξει.

 

Ένα σκοτεινό αστυνομικό θρίλερ για τη μνήμη, την ενοχή και τα δεσμά που δεν λύνονται ούτε με τον θάνατο.

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Είναι ένα από εκείνα τα δυνατά αναγνώσματα που διαβάζεις με προσήλωση για να μη χάσεις ούτε τελεία. Πρόκειται για βιβλίο πέρα από τα συνηθισμένα και ο λόγος είναι ο εξής ένας: διαβάζεται μονορούφι. Αυτό που το κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι δεν μπορεί να φανταστεί ο αναγνώστης τι μπορεί να συμβεί στην επόμενη σελίδα. Η μια ανατροπή διαδέχεται την άλλη και η αγωνία ολοένα και κορυφώνεται. Αλήθεια. Υπάρχει συγγνώμη στον θάνατο; Η απάντηση βρίσκεται μέσα στο βιβλίο. Ένα βιβλίο που πρέπει να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη. Ένα βιβλίο που δεν έχει εποχή!

 


Κυριακή 21 Ιουνίου 2026

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ | ΤΟ ΤΕΡΑΣ ΣΕ ΚΟΙΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΘΡΑΝΙΟ | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΛΑΦΑΤΗΣ | ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ

 



ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

(Στη μνήμη του Βαγγέλη Γιακουμάκη)

 

Μέσα από φανταστικούς χαρακτήρες εκτυλίσσεται μία ιστορία που καταλήγει σε βουτιά στον σκοτεινό κόσμο του bullying. Εμπνευσμένη από την υπόθεση του Βαγγέλη Γιακουμάκη, που το 2015 είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, η ιστορία αυτή, έντεκα χρόνια μετά, δεν σταματά να μας ξαφνιάζει με τη δύναμη της επικαιρότητάς της. Πρωταγωνιστής ο Σταυρής. Ένας νέος μόλις δεκαοχτώ ετών, που φεύγει από το πατρικό του για να σπουδάσει. Μόλις όμως αρχίζει να φοιτά στη σχολή του, η απότομη προσγείωση για εκείνον δεν αργεί να έρθει,

καθώς μπαίνει στο στόχαστρο μίας παρέας σπουδαστών που δεν λογαριάζει μήτε από μαθήματα μήτε από καθηγητές.

 

Αρχικά τον προσεγγίζουν «ντυμένοι» φίλοι, αλλά γρήγορα δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Η μπέσα και η παλικαριά ήταν μονάχα το «παραπέτασμα». Η σκόνη κάθεται και το

bullying ξυπνά μοχθηρό. Στην αρχή καμουφλαρισμένο και στη συνέχεια με τη μορφή βασανιστηρίων. Ο Σταυρής βυθίζεται στην απόγνωση. Το δωμάτιό του μετατρέπεται σε χώρο απελπισίας. Τα «θηρία» μένουν ατιμώρητα, οι φήμες ότι έχουν «πλάτες» εξαπλώνονται και γιγαντώνουν την έπαρσή τους.

 

Ο Σταυρής βρίσκει καταφύγιο σε μια φτωχοεκκλησιά. Εκεί γνωρίζει τον παπα-Χαράλαμπο, που φωτίζει μέσα του συμπόνια και ανθρωπιά. Παίρνει ανάσα. Το bullying όμως δεν σταματά. Μέχρι που μια μέρα ξαφνικά εξαφανίζεται από προσώπου γης. Ο αστυνομικός Περικλής Φιλίππου μπαίνει με ορμή στην έρευνα αλλά γρήγορα συνειδητοποιεί ότι μπροστά του έχει μόνο θεριεμένους τοίχους. Μέχρι που απελπίζεται.

Τι τελικά συνέβη στον Σταυρή;

 

Ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Καλαφάτης, ο οποίος είχε ασχοληθεί επισταμένως το 2015 με το θέμα, αποφάσισε να μετατρέψει τη δημοσιογραφική έρευνα σε αστυνομική μυθοπλασία.

Έτσι γεννήθηκε το βιβλίο με τίτλο Το τέρας σε κοιτά απ’ το θρανίο, το οποίο κυκλοφορεί από την Κάπα Εκδοτική.


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΜΑΝΙΝΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ | ΠΕΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ | ΤΕΤΑΡΤΗ 24/6 | 20:30 | PUBLIC CAFE ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

 


ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΗ | ΡΕΝΑ ΡΩΣΣΗ-ΖΑΪΡΗ | ΝΤΟΜΙΝΟ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

 




ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Μέσα σου χτυπάνε δύο καρδούλες!» είπε ο Μενέλαος.

«Τέσσερα χεράκια, τέσσερα ποδαράκια, τι ευτυχία!» φώναξε η Ρεγγίνα και χώθηκε στην αγκαλιά του άντρα που λάτρευε.

Μόνο που ο Παύλος κι ο Αιμίλιος, τα δίδυμα της αγαπημένης του, δεν ήταν δικά του. Κι η τύχη θέλησε να παίξει ντόμινο μαζί τους…

Χώρισε δύο νεογέννητα. Τα μοίρασε.

Άλλαξε ζωές, άλλαξε σχέσεις.

Κράτησε εκείνος τον Παύλο, και τον Αιμίλιο τον παρέδωσε στον Αριστομένη, τον βιολογικό του πατέρα.

Τα δίδυμα μεγαλώνουν χωρίς να γνωρίζει το ένα την ύπαρξη του άλλου. Ώσπου ο Αιμίλιος εξαφανίζεται.

Και τότε ο Αριστομένης προσκαλεί όσους θεωρεί πως του έκαναν κακό στο μικρό ιδιόκτητο νησί του στο Λιβυκό πέλαγος.

Για να τους εκδικηθεί…

 

Χρώματα του έρωτα, συναισθήματα που χορεύουν με τις αισθήσεις κι επιλογές που ματώνουν. Γιατί η αλήθεια αργεί, αλλά αναδύεται πάντοτε στο φως.

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Το πόσο πολύ τη θαυμάζω το ξέρετε. Κάθε της βιβλίο είναι και ένα συναρπαστικό αναγνωστικό ταξίδι που το απολαμβάνω γιατί χάνομαι μέσα στις σελίδες του. Το «Ντόμινο» είναι μια ιστορία για τη δύναμη της αγάπης και όχι μόνο. Μια δυνατή ιστορία σαν αυτές που συμβαίνουν εκεί έξω. Καλογραμμένη από την έμπειρη πένα της συγγραφέως που εδώ και χρόνια μας χαρίζει απλόχερα ιστορίες δυνατές που αξίζουν να διαβαστούν. Τώρα που είναι καλοκαίρι, είναι το ιδανικό βιβλίο για την παραλία…


Βιβλιοπρόταση | Παντελής Μαυρομμάτης | Μνήμη σε κλειστό θάλαμο | άνεμος εκδοτική

 






ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Τέσσερις φίλοι, μια χαμένη κοπέλα και ένα άσυλο που μοιάζει να αναπνέει στο σκοτάδι.

Όταν τα ίχνη της πέμπτης από την παρέα χάνονται, οι πληροφορίες οδηγούν στο Άσυλο Γουίλαρντ – ένα μέρος που η φήμη του παγώνει το αίμα περισσότερο και από την καταιγίδα που ξεσπά πάνω από τα κεφάλια τους. Στέκονται στην πύλη, δεκατετράχρονα παιδιά ακόμα, γνωρίζοντας πως αυτό που πρόκειται να τολμήσουν ξεπερνά τις δυνάμεις τους. Όμως η φιλία τους είναι ο μόνος φάρος μέσα στο παγερό σκοτάδι.

Καθώς διαβαίνουν το κατώφλι, το άσυλο ξυπνά. Εκείνη την καταραμένη νύχτα, η παιδική αθωότητα δεν χάθηκε, θυσιάστηκε. Πόσοι δεσμοί μπορούν να αντέξουν το βάρος μιας τέτοιας κατάρας; Και πόση δυστυχία μπορεί να αντέξει η ψυχή ενός παιδιού πριν σπάσει οριστικά;

Μια σκληρή ιστορία ενηλικίωσης που βουτά στις πιο απάνθρωπες πτυχές της ύπαρξης.

 

Ένας ύμνος στην ανιδιοτελή αγάπη, γραμμένος με το αίμα της απώλειας και το μέταλλο της υπομονής.

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

Δεν είναι η πρώτη φορά που πέφτει στα χέρια μου βιβλίο του συγγραφέα. Είναι όμως η πρώτη φορά στα χρονικά που ανατρίχιαζα σε κάθε σελίδα. Διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο η αδρεναλίνη μου χτύπαγε κόκκινο. Δεν ήταν μόνο οι καλοφτιαγμένοι χαρακτήρες αλλά και η ίδια η πρωτότυπη ιστορία που με άφησε άφωνο. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα τρόμου το οποίο δεν έχει να ζηλέψει τίποτα απολύτως από αυτά των καταξιωμένων συγγραφέων του εξωτερικού. Το βιβλίο του Παντελή Μαυρομμάτη «Μνήμη σε κλειστό θάλαμο» είναι ένα δυνατό ανάγνωσμα για γερά νεύρα. Διαβάστε το! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!


Μια βόλτα στο Πασαλιμάνι

 




Σάββατο απόγευμα. Κατεβήκαμε με το μετρό στον Πειραιά. Εκεί μας περίμενε η τρίτη της παρέας. Κατηφορίσαμε τον πεζόδρομο της Σωτήρος. Κάναμε δεξιά και περάσαμε απέναντι για να επισκεφθούμε την Έκθεση βιβλίου. Συγγραφείς και βιβλία, αναγνώστες και απλοί επισκέπτες δώσανε το δυναμικό παρών. Μετά από λίγη ώρα κατεβήκαμε στη Μαρίνα Ζέας. Τραπέζι ελεύθερο στα μαγαζιά ούτε για δείγμα. Μέχρι που μου ήρθε η φαεινή ιδέα να πάμε στην ιστορική «Πισίνα». Όχι απλά μας υποδέχτηκαν με χαμόγελο. Αλλά βρήκαμε και τραπέζι μέσα στα δέντρα και χωρίς τη μουσική να μας παίρνει τα αυτιά οπότε μπορούσαμε να κουβεντιάσουμε και να πούμε τα νέα μας. Αφού ήπιαμε τις παγωμένες μπύρες μας, και αφού βγάλαμε φωτογραφίες πληρώσαμε και πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Κόσμος. Πολύς κόσμος. Νεολαία κυρίως που ζει στην άγνοια. Τα κορίτσια μαζί. Τα αγόρια μαζί. Χωρισμένοι σε στρατόπεδα ένα πράγμα. Φτάσαμε στη στάση του λεωφορείου. Ήρθε σε πέντε λεπτά. Όση ώρα μου πήρε για να γράψω αυτό το κείμενο. Καλές βουτιές!


Δεν είναι όλες οι στιγμές πολύχρωμες…

  Υπάρχουν και αυτές οι στιγμές οι δύσκολες που σκύβεις το κεφάλι και λες στον εαυτό σου «ως εδώ! δεν μπορώ άλλο!» Δεν μπορώ να προσποιούμ...