ΕΚΔΟΣΕΙΣ BELL/HARLENIC ΝΕΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΕΣ 13/11/2026

 

Δεν θα σε σκοτώσει αμέσως. Έχει πολλά να σου μάθει για τον πόνο.

 

Η Ανατομία του Πόνου

[Βικ Ρέιν: Σκοτάδι στη Νέα Υόρκη #1]

 

του Paul Cross

 

 

Κυκλοφορεί στις 13 Νοεμβρίου 2026 από της Εκδόσεις BELL

 

Ο Πολ Κρος είναι Έλληνας τρίτης γενιάς που ζει και εργάζεται στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και Η Ανατομία του Πόνου είναι το πρώτο του βιβλίο. Ένα σκληρό αστυνομικό θρίλερ εκδίκησης και αυτοδικίας, που μετατρέπει τον πόνο σε όπλο και την αγωνία σε εφιάλτη.

Στην καρδιά της βροχερής Νέας Υόρκης ένας αδίστακτος δολοφόνος σκορπά τον τρόμο, υποβάλ-λοντας τα θύματά του σε βασανιστήρια που ξεπερνούν κάθε όριο. Ο ντετέκτιβ Βικ Ρέιν καλείται να τον σταματήσει πριν από το επόμενο φονικό. Και πριν βυθιστεί σε έναν κόσμο παράνοιας, βίας και σκοτεινών μυστικών, όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Οι εκδόσεις BELL σάς καλούν να μπείτε στον κόσμο του Πολ Κρος και του ντετέκτιβ Βικ Ρέιν και να ανακαλύψετε μέχρι πού μπορούν να φτάσουν τα σκοτεινά όρια της εκδίκησης και της ανθρώπινης αντοχής... Τολμάτε;

 

 

 

 

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

 

 

Πριν τους σκοτώσει, θα τους πάρει από το χέρι για ένα ταξίδι στην Κόλαση.

 

 

Ένας τιμωρός, διψασμένος για εκδίκηση και πόνο, σκοτώνει με αδιανόητα βασανιστήρια τα θύματά του, παρατείνοντας με επαγγελματισμό την αγωνία τους πέρα από κάθε όριο και κάθε λογική.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο κουρασμένος, παραιτημένος ντετέκτιβ Βικ Ρέιν πρέπει να τον βρει μέσα στις επόμενες ώρες, προτού εκείνος, κρυμμένος στις σκιές και στα σκοτάδια, προχωρήσει σε ακόμη ένα στυγερό έγκλημα. Μαζί του, δύο νεαροί, άπειροι αστυνομικοί από τον Κλάδο Ειδικής Διαχείρισης Αρχείων: το τμήμα των «ξεχασμέ-νων».

 

Με κάθε ώρα που περνάει, οι τρεις τους –και το φάντασμα της δολοφονημένης συντρόφου τού Ρέιν– βουλιάζουν όλο και πιο βαθιά στην παράνοια, τον ζόφο και τη βρομιά της πόλης. Μια βρομιά που η α-διάκοπη βροχή της Νέας Υόρκης δεν θα μπορέσει ποτέ να ξεπλύνει. Και όλα αυτά μέχρι το μεγάλο, ο-ριστικό μακελειό.

 

 

 

 

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα εκδίκησης και αυτοδικίας

που θα γαντζωθεί σαν ιός στο μυαλό σας.

 

 

 

 

● Τιμή: € 14,40 € ● Σελίδες: 304 ● ΙSBN:  978 618 5994 34 1 ● Κωδ. Βιβλίου: 01041206

● Διάσταση: 14,5x20,5 ● Βάρος: 344γρ.

 

 

Απαγορευμένος Ακαταμάχητος… Δικός της!

 

Απρόσμενος έρωτας

της Πωλίνας Νικολιδάκη

 

Κυκλοφορεί στις 13 Νοεμβρίου 2026 από τις Εκδόσεις SILK

 

 

Μερικοί άνθρωποι μπαίνουν στη ζωή σου για να την αλλάξουν.

Και κάποιοι για να την αναστατώσουν…

 

 

Η Πωλίνα Νικολιδάκη επιστρέφει στις εκδόσεις SILK με μια ιστορία γεμάτη πάθος, χιούμορ, ένταση και ανατροπές, που αποδεικνύει πως η καρδιά δεν υπακούει πάντα στη λογική.

 

Η Ανίτα γνωρίζει καλά πως ο Τζέιμς είναι ο άνθρωπος που πρέπει να αποφύγει. Είναι το αφε-ντικό της, αλαζόνας, απαγορευμένος και… ακαταμάχητος. Εκείνος, άλλωστε, έχει ξεκαθαρίσει πως δεν πιστεύει στις σχέσεις. Όμως, η αμοιβαία έλξη τους είναι αδύνατον να αγνοηθεί. Ένα απρόβλεπτο παιχνίδι ξεκινά, με κανόνες που μοιάζουν εύκολο να τηρηθούν, μέχρι τη στιγμή που τα συναισθήματα παίρνουν τον έλεγχο.

 

Στο Απρόσμενος Έρωτας, δύο άνθρωποι θα ανακαλύψουν πως οι μεγαλύτερες ανατροπές έρχονται όταν τολμάς να ερωτευτείς εκείνον που δεν πρέπει!

 

 

 

 

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

 

Τι μπλέξιμο!

 

 

Ξέρει πως δεν πρέπει να τον θέλει. Ο Τζέιμς είναι το αφεντικό της. Ένας αλαζόνας, μυστηριώ-δης και ακαταμάχητα γοητευτικός άντρας που έχει δηλώσει από την πρώτη στιγμή ότι κάνει μόνο

 

 

 

 

εφήμερες σχέσεις, μόνο για σεξ… Και η Ανίτα –ούτε που κατάλαβε πώς!– δέχτηκε ακριβώς αυτό. Να βρίσκονται μόνο για σεξ!

Χωρίς δεσμεύσεις. Χωρίς απαιτήσεις. Χωρίς μέλλον.

Όμως κάθε φορά που εκείνος την αγγίζει, οι κανόνες στους οποίους έχει συμφωνήσει μοιά-ζουν να χάνουν τη σημασία τους. Και κάθε φορά που απομακρύνεται από κοντά του, συνει-δητοποιεί πως έχει ήδη χάσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από τον έλεγχο. Την καρδιά της.

Μερικές φορές, ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι να παραβείς τους κανόνες. Είναι να ερω-τευτείς τον άνθρωπο που τους έθεσε.

 

 

 

 

 

● Τιμή: € 13,90  ● Σελίδες: 280 ● ΙSBN:  978 618 5995 12 6 ● Κωδ. Βιβλίου:  01270085

● Διάσταση: 14,5 x 20,5 ● Βάρος: 320 γρ.   

 

Νέο Mυθιστόρημα από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ | 📖 «ΘΥΕΛΛΑ» ✍️ Λυδία Μποτέλη

 

«ΘΥΕΛΛΑ»

Λυδία Μποτέλη

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

 

Η Ισμήνη μεγάλωσε μακριά από πλούτη, εξουσία και αίγλη, με μοναδικό στήριγμα τη μητέρα της και τα όνειρά της για μια καλύτερη ζωή. Όταν αρχίσει να εργάζεται στον Όμιλο Πελκετζή δεν φαντάζεται ότι το πεπρωμένο της θα αλλάξει για πάντα. Μέχρι τη στιγμή που ο Μελτέμης, ο γοητευτικός πρόεδρος του ομίλου και πολύ μεγαλύτερός της άντρας, μαγνητισμένος από την ομορφιά της, θα της προσφέρει απλόχερα την καρδιά του κι έναν κόσμο που δεν περίμενε ποτέ να γνωρίσει.

Η απρόσμενη άφιξη του Ιάσονα, του ατίθασου μικρού αδελφού του Μελτέμη, θα ταράξει τις εύθραυστες ισορροπίες και θα ανατρέψει κάθε βεβαιότητα. Η Ισμήνη θα βρεθεί παγιδευμένη σε έναν επικίνδυνο λαβύρινθο ενοχής, επιθυμίας και σιωπηλών εκβιασμών.

Στην έπαυλη Πελκετζή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Οι τοίχοι ψιθυρίζουν ιστορίες που δεν ειπώθηκαν ποτέ και τα βλέμματα είναι πιο αιχμηρά από λέξεις. Το προσωπικό δεν είναι απλώς υπάλληλοι – είναι οικογένεια. Και σε αυτήν την οικογένεια, η προδοσία έχει πάντα συνέπειες.

Μια γυναίκα που έψαχνε καταφύγιο. Μα η θύελλα που ξέσπασε τα σάρωσε όλα.

 

 

Θύελλα

Αθήνα 2026, σελ. 594

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗ

ISBN: 978-960-616-549-8

Λιανική τιμή: 18,00€

Τιμή angelakis.gr: 16,20€

 

 

 

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ | ΟΙ ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΕΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ | ΣΟΦΙΑ & ΔΗΜΗΤΡΑ

 

Σοφία και Δήμητρα

 

Γνωριστήκαμε στο Νηπιαγωγείο. Η Σοφία βέβαια επιμένει πως ήμασταν μαζί σε όλες τις τάξεις του Δημοτικού. Η Δήμητρα πάλι δεν το θυμάται. Μικρή σημασία έχει. Το μόνο σίγουρο είναι πως μεγαλώσαμε μαζί. Κυριολεκτικά. Και το πιο όμορφο απ’ όλα είναι πως, ακόμη και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, εξακολουθούμε να μεγαλώνουμε μαζί.

Η Σοφία έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Το ίδιο και η Δήμητρα. Τις αγαπώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, γιατί μαζί τους έχω μοιραστεί ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου. Χρόνια ολόκληρα. Χαρές, λύπες, γέλια, φόβους, ξενύχτια, τρέλες, αλλά και στιγμές που δεν θα ήθελα ποτέ να ξαναζήσω.

Δεν μπορώ να ξεχάσω τις ατέλειωτες ώρες που περνούσαμε μαζί. Τα παιχνίδια μας, τις κουβέντες μας, τα παιδικά μας μυστικά. Ούτε εκείνες τις φορές που τα έβαζαν με τα άλλα αγόρια της τάξης επειδή με αποκαλούσαν «αγοροκόριτσο», ενώ εγώ καθόμουν σε μια γωνιά και έκλαιγα. Εκείνες όμως δεν έκλαιγαν. Έμπαιναν μπροστά για μένα. Από τότε, φαίνεται, είχαν αποφασίσει πως ο ένας θα προσέχει τον άλλον.

Και έτσι έγινε.

Μεγαλώσαμε, αλλάξαμε, η ζωή μάς πήγε από εδώ κι από εκεί, όμως η φιλία μας έμεινε. Ίσως άλλαξε κι αυτή μαζί μας, ίσως ωρίμασε, αλλά δεν χάθηκε ποτέ.

Δεν ξεχνώ τις μέρες που νοσηλευόμουν και έρχονταν καθημερινά στο νοσοκομείο για να με δουν. Δεν ξεχνώ τη βάφτιση της κόρης της Δήμητρας και του Γιάννη, όπου φυσικά νονοί ήμασταν εγώ και η Σοφία. Ούτε τα πάρτι που έκανε η Σοφία στο μεγάλο, όμορφο σπίτι της.

Και βέβαια, πώς να ξεχάσω τα ξενύχτια μας;

Τα βράδια που πηγαίναμε στα μπουζούκια, εγώ με τη Δήμητρα χορεύαμε τσιφτετέλι πάνω στο τραπέζι και η Σοφία μπορούσε, με έναν τρόπο που ακόμη δεν έχω καταλάβει, να κοιμάται ανενόχλητη μέσα στη φασαρία! Πηγαίναμε σε θεατρικές παραστάσεις, μετά για φαγητό και, επειδή προφανώς η βραδιά δεν μπορούσε να τελειώσει τόσο… πολιτισμένα, καταλήγαμε πάλι στα μπουζούκια μέχρι το πρωί.

Αυτές είναι οι αναμνήσεις που με κάνουν ακόμη να χαμογελώ.

Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες. Οι δύσκολες. Εκείνες που δεν έχουν γέλια και μουσικές.

Δεν μπορώ να ξεχάσω τις μαύρες μέρες της ζωής μου, όταν μου κρατούσαν σφιχτά το χέρι επειδή φοβόμουν πως θα πεθάνω. Υπήρξαν στιγμές που πίστεψα πραγματικά πως πλησίαζε το τέλος μου. Και τότε, όταν ο φόβος ξεκαθάρισε γύρω μου ανθρώπους και καταστάσεις, πολλοί εξαφανίστηκαν. Άνθρωποι που θεωρούσα δικούς μου μου έδειξαν τελικά ποιοι ήταν και, κυρίως, τι ήθελαν από μένα.

Η Σοφία και η Δήμητρα όμως έμειναν.

Ήταν εκεί.

Και αυτό το «ήταν εκεί» ίσως να είναι το σημαντικότερο πράγμα που μπορώ να γράψω για εκείνες. Γιατί εύκολα λες σε κάποιον «σ’ αγαπώ», εύκολα του λες «είμαι δίπλα σου». Η πραγματική φιλία όμως δεν αποδεικνύεται όταν όλα πηγαίνουν καλά. Αποδεικνύεται όταν τα πράγματα σκοτεινιάζουν και κάποιος εξακολουθεί να κάθεται δίπλα σου και να σου κρατά το χέρι.

Η Σοφία και η Δήμητρα δεν είναι, λοιπόν, απλώς οι αυτοκόλλητες φίλες με τις οποίες μεγάλωσα. Είναι οι φίλες της καρδιάς μου. Με ξέρουν όπως πραγματικά είμαι, με τα καλά μου και τα στραβά μου, και δεν προσπάθησαν ποτέ να με αλλάξουν. Με αντέχουν —κι αυτό, μεταξύ μας, δεν είναι και μικρό κατόρθωμα!— και με αγαπούν χωρίς να μου ζητούν να γίνω κάποιος άλλος.

Δεν με μειώνουν, δεν με προσβάλλουν, δεν περιμένουν στη γωνία για να μου επισημάνουν κάθε λάθος. Δεν υπάρχει ανάμεσά μας εκείνη η μικρόψυχη ζήλια που δηλητηριάζει τόσες φιλίες. Το αντίθετο. Χαίρονται με τις χαρές μου και καμαρώνουν για όσα καταφέρνω. Κι εγώ τις θαυμάζω για όλα όσα έχουν καταφέρει στη δική τους ζωή.

Τις ευχαριστώ για τα ταξίδια που κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε μαζί. Για τις διακοπές μας, τις ατέλειωτες συζητήσεις, τις τρέλες και τα γέλια μας. Τις ευχαριστώ για όλα όσα έκαναν για μένα χωρίς ποτέ να τα μετρήσουν και χωρίς να περιμένουν ανταλλάγματα.

Περισσότερο απ’ όλα, όμως, τις ευχαριστώ γιατί μου έκαναν χώρο στη ζωή τους.

Και δεν ήταν ένας προσωρινός χώρος.

Ήταν μια θέση που έμεινε εκεί όλα αυτά τα χρόνια.

Ποτέ δεν με πίκραναν πραγματικά. Ποτέ δεν με έκαναν να αισθανθώ πως περισσεύω. Πάντα υπάρχει ένας καλός λόγος για μένα, μια αγκαλιά για να χωθώ όταν τη χρειάζομαι, δυο άνθρωποι στους οποίους μπορώ να στραφώ χωρίς να αναρωτηθώ αν θα είναι εκεί.

Ξέρω ότι θα είναι.

Κι αν κάποιες φορές τις πίκρανα εγώ, χωρίς να το θέλω, είχαν την καρδιά να το προσπεράσουν. Γιατί έτσι είναι οι μεγάλες φιλίες. Δεν κρατούν λογαριασμό. Δεν μετρούν ποιος έδωσε περισσότερα και ποιος λιγότερα. Δεν ζητούν αποδείξεις. Χτίζονται σιγά σιγά, χρόνο με τον χρόνο, μέχρι που κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν γίνει οικογένεια.

Η Σοφία και η Δήμητρα έχουν δυο υπέροχες οικογένειες, δυο πανέμορφα και φιλόξενα σπίτια και, πάνω απ’ όλα, δυο χρυσές καρδιές.

Τις αγαπούσα όταν ήμασταν παιδιά.

Τις αγαπώ και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές.

Και ξέρω πως, όσα χρόνια κι αν περάσουν, θα αποτελούν ένα από τα πιο όμορφα και ξεχωριστά κεφάλαια της ζωής μου.

Ένα «ευχαριστώ» για όλα όσα έχουν κάνει για μένα είναι λίγο. Χίλια «ευχαριστώ» που υπάρχουν στη ζωή μου και την κάνουν ομορφότερη, πάλι λίγα μου φαίνονται.

Θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμη. Για τις τρέλες μας, τα ταξίδια μας, τις διακοπές μας, τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες μας. Για ιστορίες που, αν τις έγραφα όλες, ίσως χρειαζόταν ένα ολόκληρο βιβλίο μόνο για εμάς.

Αλλά όχι.

Κάποια πράγματα καλύτερα να μένουν μεταξύ μας.

Άλλωστε, τι είδους αυτοκόλλητοι φίλοι θα ήμασταν αν δεν είχαμε και μερικά μυστικά;

 

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΑΓΑΠΗ ΣΤΥΛΙΔΟΥ ΣΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

 

1. Πρώτο βιβλίο. Πόσο καιρό σας πήρε να το ολοκληρώσετε;

 

Το «Νεράντζι» χρειάστηκε έναν χρόνο για να ολοκληρωθεί. Έγραφα καθημερινά, συνήθως από τις έξι το πρωί. Άλλοτε μία σελίδα, άλλοτε ένα ολόκληρο κεφάλαιο και κάποιες φορές μόνο μία λέξη.

 

Υπήρχαν όμως και στιγμές που χανόμουν εντελώς μέσα στη γραφή. Θυμάμαι ένα Σάββατο που έφτιαξα τον καφέ μου στις δέκα το πρωί και, μέχρι να πιω τη δεύτερη γουλιά, το ρολόι έδειχνε έξι παρά τέταρτο το απόγευμα.

 

Ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος. Το συναίσθημα και η έμπνευση με είχαν κατακλύσει. Δεν ένιωθα απλώς ότι ήθελα να γράψω αυτή την ιστορία. Ένιωθα πως έπρεπε να τη γράψω.

 

2. Πώς αισθανθήκατε όταν το πήρατε στα χέρια σας;

 

Τα συναισθήματά μου ήταν ανάμεικτα. Από τη μία ένιωθα μεγάλη ανυπομονησία και από την άλλη έναν παράξενο φόβο. Θυμάμαι να το κρατάω στα χέρια μου και να ξεφυλλίζω τις σελίδες του. Ήταν περίεργο να βλέπω όλα όσα είχα μέσα μου να έχουν πάρει μορφή, να έχουν γίνει λέξεις τυπωμένες στο χαρτί. Ήταν μια στιγμή γεμάτη συγκίνηση.

 

3. «ΝΕΡΑΝΤΖΙ» ο τίτλος του. Τι πραγματεύεται;

 

Το νεράντζι έρχεται ως σύμβολο μέσα στην ιστορία ενός μικρού κοριτσιού, μιας Πόντιας Ελληνίδας, που φτάνει ως πρόσφυγας από το Καζακστάν στην Ελλάδα. Μέσα από ένα ερωτικό δράμα και τις δοκιμασίες της ζωής, μαθαίνει να ξεπερνά τα τραύματά της, να αναγνωρίζει την αξία της και να βάζει τα όριά της. Γιατί, όπως και στη ζωή, πολλές φορές περιμένεις τη γλύκα του πορτοκαλιού και συναντάς την πίκρα του νεραντζιού.

 

4. Ποιες είναι οι αδυναμίες της ηρωίδας;

 

Νομίζω πως η μεγαλύτερη αδυναμία της είναι η ανοχή της. Το ότι καταπίνει τις πικρίες της, σωπαίνει όταν πληγώνεται και πολλές φορές δικαιολογεί τους άλλους περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Στην πορεία όμως μαθαίνει πως δεν χρειάζεται να ανέχεται τα πάντα για να αποδείξει την αγάπη της. Και κάπως έτσι, η μεγαλύτερη αδυναμία της γίνεται η αφορμή για να ανακαλύψει τη δύναμή της.

 

5. Ποιος ήρωας/ηρωίδα έχει τα περισσότερα ελαττώματα;

 

Ο Καριόλης, χωρίς δεύτερη σκέψη.

 

6. Σε αυτή την ιστορία ποιος κερδίζει και ποιος χάνει;

 

Σίγουρα κερδίζει η αγάπη.

 

7. Ποια ήταν η κινητήριος δύναμη να γράψετε αυτό το βιβλίο;

 

Δύο λόγοι και ένα ερώτημα.

 

Ο πρώτος είναι οι γυναίκες. Μέσα από 25 χρόνια επαφής μαζί τους, έμαθα να τις ακούω, να αναγνωρίζω τα τραύματά τους, αλλά και τη δύναμή τους να τα ξεπερνούν. Ήθελα να μοιραστώ μια ιστορία στην οποία θα μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους και να μη νιώθουν μόνες.

 

Ο δεύτερος είναι η ανάγκη μου να κρατήσω ζωντανές μικρές αλλά δυνατές μνήμες από τον ξεριζωμό των Ποντίων και την προσφυγιά, μέσα από ένα ερωτικό μυθιστόρημα.

 

Και το ερώτημα: Ποιος ορίζει τα όρια της τέχνης; Επειδή η δική μου τέχνη είναι τα μαλλιά, σημαίνει πως δεν μπορώ να γράψω ένα βιβλίο; Η αμφισβήτηση που συνάντησα έγινε τελικά η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμή μου.

 

8. Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης;

 

Πάντα ήθελα να γράψω ένα βιβλίο, αλλά δεν ήξερα ποια ιστορία θα ήθελα να αφηγηθώ. Μέχρι που ένα καλοκαίρι, στο ταξίδι της επιστροφής με το καράβι, ήρθε η έμπνευση. Και αυτή η έμπνευση γεννήθηκε μέσα από τα δικά μου προσωπικά βιώματα.

 

9. Τι σας ώθησε στον μαγικό κόσμο της δημιουργικής γραφής;

 

Νομίζω πως είναι η ανάγκη μου να δημιουργώ συνεχώς κάτι καινούριο. Ως καλλιτέχνης είμαι ανήσυχο πνεύμα. Μου αρέσει να δοκιμάζω καινούρια πράγματα και να ξεπερνώ τα όριά μου. Η συγγραφή ήταν κάτι που ήθελα πάντα να κάνω, αλλά δεν ήξερα αν μπορούσα. Και να που σήμερα είμαστε εδώ, στις σελίδες του «Νεράντζι».

 

10. Γράφετε ήδη το επόμενο;

 

Ήδη σκηνοθετώ στο μυαλό μου το επόμενο βιβλίο μου.

 

11. Ας κλείσουμε με ένα αγαπημένο απόσπασμα.

 

«Η ανοχή» — Κεφάλαιο 25, σελίδα 157

 

Η ανοχή δεν είναι υπομονή. Δεν είναι καλοσύνη. Δεν είναι αγάπη. Η ανοχή είναι όταν βλέπεις κάτι να σε πληγώνει… και μένεις. Όχι γιατί δεν πονάς. Αλλά γιατί φοβάσαι να φύγεις.

 

Επιστημονικά, η ανοχή είναι μηχανισμός προσαρμογής. Ο εγκέφαλος, όταν εκτίθεται ξανά και ξανά σε μια συμπεριφορά που τον τραυματίζει, προσπαθεί να τη «συνηθίσει». Τη βαφτίζει φυσιολογική για να μη διαλυθεί. Λέει: «Έτσι είναι οι σχέσεις». «Όλοι έτσι κάνουν». «Δεν είναι λόγος να φύγω». Και κάπως έτσι, το λάθος του άλλου γίνεται βάρος δικό σου.

 

Η ανοχή γεννιέται από την ανάγκη. Από την ανάγκη να μη μείνεις μόνη. Να μη χάσεις. Να μην απογοητευτείς άλλη μια φορά. Και σιγά-σιγά, αρχίζεις να χαμηλώνεις τον πήχη. Στην αρχή λες: «Δεν πειράζει». Μετά: «Εντάξει, θα περάσει». Μετά: «Ίσως φταίω κι εγώ». Και κάποια στιγμή… δεν θυμάσαι καν τι σε πείραξε στην αρχή.

 

Το σώμα όμως θυμάται. Θυμάται το σφίξιμο στο στομάχι. Το βάρος στο στήθος. Τη σιωπή που πονάει. Τη νύχτα που γυρνάς από πλευρό σε πλευρό. Η ανοχή σε κάνει να μικραίνεις. Να χωράς εκεί που δεν σου αξίζει. Να προσαρμόζεσαι σε χώρους που δεν σε θέλουν ολόκληρη.

 

Κι εγώ; Εγώ ήμουν πρωταθλήτρια στην ανοχή.

Τρεις ιστορίες, τρία βιβλία και ένας κόσμος γεμάτος φαντασία! LEBEE PUBLICATIONS

 

Τρεις ιστορίες, τρία βιβλία και ένας κόσμος γεμάτος φαντασία!

Η Lebee Publications συμμετέχει στο Athens KIDOT Festival 2026 και δίνει ραντεβού με μικρούς και μεγάλους για ένα διήμερο γεμάτο δημιουργία, παιχνίδι και παραμύθια!

Τα τρία αγαπημένα μας βιβλία, «Όοομπλεκ», «Στάσου πλάι μου» και «Παραμύθια για την Πραγματικότητα», με την ξεχωριστή εικονογράφηση της Μαριλίνας Σκαρπέτα, θα βρίσκονται στο περίπτερο Marillustration World!

Τρεις διαφορετικοί κόσμοι που συναντιούνται μέσα από τις εικόνες και τις ιστορίες τους, αποδεικνύοντας πως ένα βιβλίο μπορεί να γίνει η αρχή για αμέτρητες ανακαλύψεις!

📅 14 & 15 Νοεμβρίου 2026

📍 Παλαιό Αμαξοστάσιο Ο.ΣΥ., Γκάζι

Ελάτε να γνωρίσετε από κοντά τα βιβλία μας, να ανακαλύψετε τη μαγεία της εικονογράφησης και να μοιραστούμε την αγάπη μας για το παιδικό βιβλίο!

Σας περιμένουμε στο Marillustration World!

POETRY PARTY | ΚΥΡΙΑΚΗ 15/11 | 19:00 | 1937 COFFEE BAR | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΥΡΤΑΡΙ

 

ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΑΣ! ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΟ ART63!