Γιατί το έκανα αυτό στον εαυτό μου; με ρωτάει η φωνή
μέσα μου. Γιατί τόσο άγχος και στρες; Με ρωτάει ξανά. Όχι, δεν φταίει η ηλικία.
Αυτά είναι μπούρδες. Φταίει το ότι ξεπέρασα τα όριά μου, τις αντοχές μου τον
ίδιο μου τον εαυτό. Φυσικά και δεν ζω με αυταπάτες. Φυσικά και δεν ελπίζω να
περάσω στη σχολή που θέλω. Ήθελα όμως να κάνω μια προσπάθεια. Ήθελα να δώσω
στον εαυτό μου μια ευκαιρία. Να αποδείξω πρώτα σε μένα και μετά στους άλλους ότι
ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσεις τα όνειρά σου. Τα μαθήματα ήταν τέσσερα. Τα
θέματα όμως σε αρκετά από αυτά ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Όχι, δεν είχα
προετοιμαστεί καλά. Όχι, δεν ήμουν κλεισμένος στο σπίτι σκυμμένος πάνω από τα
βιβλία μου. Το θεώρησα χαμένο χρόνο. Αυτό που κατάφερα βέβαια με την αξία μου
είναι να κρατήσω στα χέρια μου το απολυτήριο λυκείου. Ναι, αυτός ήταν ο αρχικός
μου στόχος και τον πέτυχα. Ας ξεκουραστώ τώρα. Ας χαλαρώσω. Ας πάρω μια βαθιά
ανάσα και βλέπουμε από εδώ και πέρα τι μου επιφυλάσσει το μέλλον. Σημασία έχει ότι
είμαι καλά. Αρκετά κουρασμένος θα έλεγα αλλά καλά. Και αυτό είναι που έχει
σημασία. Να ευχηθώ σε όλα τα παιδιά καλά αποτελέσματα και καλή επιτυχία. Και αν
δεν τα καταφέρουν με την πρώτη, ε, δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου