«Στη Βηθλεέμ τρέχει το μυαλό μας αυτές τις μέρες. Αλλά όχι με αστέρια, μάγους, δώρα και αγγέλους. Σε γκρεμισμένα σχολεία, σε ορφανεμένες αγκαλιές και σε σφιγμένα πρόσωπα, σε πρόωρα κομμένα φτερά, εκεί σκαλώνει, εκεί πενθεί ανεόρταστη η σκέψη μας. Στα προσφυγάκια του σχολείου μας, στα ξεριζωμένα τους μάτια όταν κοιτάζουν τα στολίδια και τα φώτα γύρω στις τάξεις τους. Τα δέντρα και τα παιδιά, τι κρίμα, φυτρώνουν δύσκολα και κόβονται εύκολα στις μέρες μας. Κι όταν σαρώνει ο πόλεμος τον κόσμο, καμιά άλλη ευχή δεν έχει νόημα».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου