Δεκατρείς ιστορίες που, πιστέψτε με, όταν ολοκλήρωσα
την ανάγνωσή τους, δεν θαύμασα μόνο το συγγραφικό της ταλέντο. Δεν σας κρύβω
ότι ζήλεψα και την αχαλίνωτη φαντασία της. Γιατί χρειάζεται πραγματικά
ξεχωριστή φαντασία για να παίρνεις κάτι φαινομενικά συνηθισμένο και να το
μετατρέπεις σε πηγή αγωνίας, αβεβαιότητας και τρόμου.
Ένα απομακρυσμένο εργοστάσιο, μια φιλόξενη κάμαρα, ένα
παράξενο έργο τέχνης, ακόμη κι ένα καταπράσινο λιβάδι μπορούν να γίνουν σκηνικά
όπου το απρόσμενο παραμονεύει.
Και αυτή, κατά τη γνώμη μου, είναι μια από τις
μεγαλύτερες αρετές της λογοτεχνίας του τρόμου: να μας κάνει να αντικρίζουμε το
οικείο σαν να το βλέπουμε για πρώτη φορά. Να ανακαλύπτουμε το ανησυχητικό εκεί
όπου μέχρι χθες βλέπαμε μόνο το συνηθισμένο.
Γιατί, αλήθεια, τι είναι αυτό που μας τρομάζει
περισσότερο;
Ένα φάντασμα που εμφανίζεται ξαφνικά μπροστά μας ή η
υποψία πως κάτι αόρατο βρίσκεται διαρκώς δίπλα μας;
Ένας ανεξήγητος θόρυβος μέσα στη νύχτα ή η απόλυτη
σιωπή που ακολουθεί;
Μήπως, τελικά, ο μεγαλύτερος φόβος μας δεν είναι το
υπερφυσικό, αλλά εκείνο που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε, να ελέγξουμε ή να
αντιμετωπίσουμε;
Αυτές τις σκέψεις μού γέννησε η ανάγνωση του βιβλίου.
Γιατί οι ιστορίες της Βέρας δεν περιορίζονται στην
πρόκληση τρόμου. Κάτω από την επιφάνεια του μυστηρίου διακρίνει κανείς την
ανθρώπινη αγωνία, τις αδυναμίες, τις εμμονές, τις σκοτεινές πλευρές της ψυχής.
Συναντά χαρακτήρες αλλόκοτους, κάποτε ανισόρροπους, μορφές που μοιάζουν να
κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα και στη φαντασία.
Υπαρκτούς ή ανύπαρκτους; Ίσως δεν έχει και τόση
σημασία.
Άλλωστε, η λογοτεχνία έχει το μοναδικό προνόμιο να
δίνει υπόσταση ακόμη και στο αδύνατο. Να κάνει τον αναγνώστη να πιστεύει, έστω
και για λίγες στιγμές, πως αυτό που διαβάζει μπορεί πράγματι να συμβεί.
Και τότε αρχίζει το πραγματικό παιχνίδι.
Γιατί ο τρόμος δεν γεννιέται πάντοτε από αυτό που βλέπουμε. Συχνά γεννιέται από αυτό που υποψιαζόμαστε. Από εκείνο που η φαντασία μας συμπληρώνει μόνη της, πολλές φορές με τρόπο πολύ πιο τρομακτικό από οποιαδήποτε περιγραφή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου