Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2019

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ...



Θέλω να πω μια καληνύχτα. Να ξαπλώσω και να κλείσω τα μάτια μου. Να με πάρει ο ύπνος και να με ταξιδέψει μακριά. Σε άλλους πλανήτες. Σε άλλους κόσμους. Εκεί όπου το ψέμα δεν χωρά. Θέλω να φτιάξω έναν μικρό παράδεισο. Μόνο για μένα. Να ζω μόνος μου και να μην ενοχλώ κανέναν. Υπάρχουν στιγμές που αισθάνομαι ότι είμαι ένα βάρος. Θέλω να εξαφανιστώ. Θέλω να κάνω μια βουτιά στις αλήθειες μου. Σε ότι με αγγίζει και σε ότι με κρατάει ακόμα ζωντανό. Μια βουτιά στα πιο τρελά μου όνειρα. Μια βουτιά στον δικό μου παράδεισο. Καληνύχτα. Η μοναξιά μου κι εγώ σας λέμε καληνύχτα. 





Η ΚΑΚΙΑ ΞΥΔΗ ΜΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ, ΣΤΟ "ΑΡΡΑΓΟΛΕΞΟΜΠΥΡΟΠΑΡΤΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ" ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΡΑΓΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ


Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2019

Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ ΜΕ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ, ΣΤΟ "ΑΡΡΑΓΟΛΕΞΟΜΠΥΡΟΠΑΡΤΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ" ΜΕ ΤΙΣ ΑΡΡΑΓΕΙΣ ΛΕΞΕΙΣ


ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΙΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΣ



Σε καμία περίπτωση όμως. Ο καιρός είναι παλαβός. Δεν μπαίνω στην κουζίνα για κανέναν λόγο. Ο καιρός πίνει ψυχοφάρμακα. Κόβω το κεφάλι μου. Όχι αυτό το θέλω. Βάζω το χέρι μου στη φωτιά. Όχι. Και το χέρι μου το θέλω για να μπορώ να γράφω. Μακαρόνια με κιμά έφτιαξε η μαμά Φρόσω που μαγειρεύει τέλεια όλα τα φαγητά. Τα τρως με όρεξη. Πρέπει να ανοίξει δική της ταβέρνα. Για την ώρα ας εκδώσει ένα βιβλίο με τις καταπληκτικές συνταγές της. Θα γίνει μπεστ σέλλερ. Το θέμα είναι ότι όλες βγάζουν βιβλία με συνταγές και η μαμά Φρόσω είναι καλύτερη από όλες τις άλλες. Κάθε φορά που έχουμε τραπέζι στο σπίτι και μαγειρεύει για όλη την οικογένεια καμιά δεκαριά υπέροχα φαγητά και τρώμε όλοι μέχρι σκασμού. Και την αγαπάμε όλοι όχι επειδή ξέρει και μαγειρεύει αλλά επειδή είναι η πρωταγωνίστρια της καρδιάς μας. Δεν την αλλάζω με όλο το χρυσάφι του κόσμου. Κι εχθές μαγείρεψε μακαρόνια με κιμά. Αλλά το βράδυ φάγαμε σουβλάκια. Οπότε το φαγητό έμεινε και για σήμερα. Σήμερα δεν μαγείρεψε. Πήγε στη λαϊκή. Την αγόρασε όλη. Μη ξεμείνουμε από φρούτα και βιταμίνες. Και κάπου εδώ το μίνι αφιέρωμα στη μαμά Φρόσω τελειώνει γιατί… γιατί έτσι.





Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

ΔΩΔΕΚΑ ΚΙ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΑΑΑΑ




Δηλαδή συγγνώμη. Ποιος τρελός θα με πάρει τέτοια ώρα τηλέφωνο και να μου πει τι ακριβώς; Ξέρεις Κωνσταντίνε μου, ξέχασα τη συνταγή για το μουσακά; Εγώ προσωπικά δεν ξέρω να φτιάχνω μουσακά. Ούτε καν ομελέτα. Προσωπικά κάθε βράδυ, τέτοια ώρα διαβάζω για να νυστάξω για να με πάρει ο ύπνος. Αν ποτέ με πάρει ο ύπνος. Γιατί ο Ιούνιος τελειώνει και ακόμα τους ανεμιστήρες τους έχουμε κρυμμένους στο πατάρι; Και ο λόγος; Άγνωστος φίλες και φίλοι. Και ζεσταίνομαι που λέτε. Όχι απλώς ζεσταίνομαι. Καίγομαι ολόκληρος. Αλλά δεν μπορώ να γδυθώ γιατί γράφω. Να εδώ. Τώρα γράφω. Το απόγευμα πήγα με τους γονείς μου για καφέ στον Κορυδαλλό. Απ’ έξω πάντα. Μετά πήγα στους φίλους μου στο ΚΑΣΕΤΟΦΩΝΟ για μπύρες. Κρύες μπύρες. Και μεζέδες. Πήγα και τα βιβλία μου στην Τζένη που έχει το κασετόφωνο και πολύ χάρηκε. Αυτό μου αρέσει πολύ. Να δίνω χαρά στους ανθρώπους. Και την Δευτέρα είναι η συναυλία στο Κηποθέατρο Νίκαιας. Εκεί θα τραγουδήσουμε. Παλιά αγαπημένα τραγούδια. Θα έρθει κόσμος να μας ακούσει. Και έχω τρακ. Επειδή ξέχασα να τραγουδώ μπροστά σε κόσμο. Επειδή ξέχασα ότι η ώρα είναι δώδεκα τα μεσάνυχτα. Και ούτε ένα τηλεφώνημα. Κοίτα καημό!!!