Στο οπισθόφυλλο γράφει…
«Το
να με εμπνέει είναι προτιμότερο από το να με αγαπά…»
Η Βικτώρια Κορνέλη έχασε και τους δύο της γονείς σε
ένα φρικτό αυτοκινητιστικό δυστύχημα όταν ήταν μόλις δύο μηνών. Μεγάλωσε με την
αδερφή του πατέρα της, τη Νόνα, και ποτέ δε στερήθηκε τίποτα. Οι κανόνες της,
απλοί! Παίξε. Διασκέδασε. Ζωγράφισε. Φύγε!
Επιστρέφει στην Κέρκυρα για να περάσει ένα ανέμελο
καλοκαίρι, λίγο πριν ξεκινήσει την τελευταία της χρονιά στη Σχολή Καλών Τεχνών
του Παρισιού.
Δεν έχει ιδέα πως ο άντρας με το τατουάζ του
λιονταριού στην πλάτη, που βγαίνει μέσα από τα γαλαζοπράσινα νερά του Ιονίου,
θα ανατρέψει τους κανόνες της.
Δεν έχει ιδέα πως, για τον Έκτορ Ντράγκαν Ράτκοβιτς,
οι δικοί του κανόνες… δεν ανατρέπονται.
Εκείνος θα παίξει. Εκείνη θα παίξει. Εκείνος θα
διασκεδάσει. Εκείνη θα διασκεδάσει.
Και όταν βαρεθεί το παιχνίδι της, πόσο εύκολο θα είναι
να ξεφύγει από τον Πανθέρα;
«Όπου
κι αν πας, θα έρχομαι πάντα για σένα…»
Λίγα λόγια από μένα…
Καλοκαίρι
στο νησί. Έχει βουλιάξει από επισκέπτες. Δεν δίνω σημασία καμιά. Έχω βρει το
καταλληλότερο βιβλίο να μου κρατήσει συντροφιά. Δεν το πήρα με καλό μάτι. Είχαν
ακουστεί πολλά για αυτό το βιβλίο. Καθώς οι σελίδες κυλούσαν η μία μετά την
άλλη είχε αρχίσει να με κερδίζει. Δεν θα του βάλω ταμπέλα. Μπορεί να απευθύνεται
στο γυναικείο αναγνωστικό κοινό αλλά αυτό δεν είναι απόλυτο. Η ιστορία
διαβάζεται απνευστί. Θα μπορούσε άνετα να γίνει ταινία η σειρά στο Netflix. Έχει όλες τις προδιαγραφές. Επίσης η
ιστορία δεν σου «καίει» τον εγκέφαλο. Είναι ένα ανάλαφρο ανάγνωσμα όχι μόνο για
το καλοκαίρι αλλά για κάθε εποχή. Σας το προτείνω!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου