Ένα τραπέζι, μια καρέκλα, καφές παγωμένος, τσιγάρα και
το laptop φυσικά.
Χωρίς το τελευταίο δουλειά δεν γίνεται.
Και γράφω το νέο μου βιβλίο το οποίο ούτε και ξέρω
πότε θα το ολοκληρώσω. Πάντως δείχνει ωραίο. Και ξεχωριστό από τα προηγούμενα.
Και κοιτάζω τη θάλασσα που είναι πάρα πολύ κοντά στο
σπίτι και πότε πότε ρίχνω και καμιά βουτιά.
Ακούω και τα τζιτζίκια που τραγουδούν ευτυχισμένα αλλά
δεν με ενοχλούν.
Η σκυλίτσα του σπιτιού πάει κι έρχεται αλλά είναι πολύ
διακριτική. Σαν να μην υπάρχει.
Η μητέρα μου διαβάζει λογοτεχνία.
Η αδερφή μου μας μαγειρεύει.
Όλα καλά και όλα ανθηρά που έλεγε και ο παππούς μου ο
Κωνσταντίνος.
Καλημέρα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου