ΛΟΥΚΑΣ Γ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ | ΤΟ ΜΕΣΟΣΤΡΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΝΕΝΟΣ | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΥΨΙΚΑΜΙΝΟΣ

 

To «Μεσοστράτι του Κανενός» (Υψικάμινος, 2026) είναι η τρίτη ποιητική συλλογή μου και ακολουθεί τις δύο προηγούμενες, «Σαράντα μικρές περιπλανήσεις» (Άνεμος Εκδοτική, 2020) και «Μετέωρη Εποχή» (Γράφημα, 2022). Έχει μια χρονική απόσταση 4 ετών από τις προηγούμενες και σε αυτό το διάστημα γράφτηκαν τα ποιήματα ακολουθώντας τόσο την προσωπική μου πορεία όσο και τα κοινωνικοπολιτικά γεγονότα στην περίοδο αυτή.

Στην ουσία το «Μεσοστράτι του Κανενός» έχει διττή έννοια. Από την μια πλευρά, ηλικιακά, πνευματικά, επαγγελματικά βρίσκομαι σε αυτό το μεσοστράτι. Από την άλλη πλευρά ποιητικά, λογοτεχνικά, έπειτα από την αφετηρία που ήταν οι δύο ποιητικές συλλογές και το δοκίμιο «Οι μύθοι του χθές και οι άνθρωποι του σήμερα» (Γράφημα, 2021) αυτό το βιβλίο σηματοδοτεί το σημείο που είμαι σήμερα στην παραγωγή λέξεων, στίχων, ιδεών.

Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από την Θεία Κωμωδία του Dante Alighieri και την εναρκτήρια γραμμή από την «Κόλαση», το πρώτο μέρος του έργου καθώς ξεκινά με το "Nel mezzo del cammin di nostra vita» καθώς και τον Ομηρικό Κανένα (Οὖτις) στην Ραψωδία Ι της Οδύσειας. Τόσο ο Ντάντε, όσο και ο Όμηρος κατορθώνουν να δημιουργήσουν λογοτεχνικά αρχέτυπα που δείχνουν την υπαρξιακή πορεία του ανθρώπου και τις περιπέτειες και τους σταθμούς που αυτός αντικρίζει κατά την διάρκεια του ταξιδιού.

Η προηγούμενη συλλογή ήταν αφιερωμένη στη γυναίκα μου. Αυτή είναι αφιερωμένη στη μάνα μου. Δύο λόγοι υπάρχουν για αυτό. Ο ένας να τιμήσω τον αγώνα της να με μεγαλώσει και ο άλλος να τιμήσω τον αγώνα της ως φιλόλογο. Η Αντιγόνη ειναι η αγαπημένη της ηρωίδα και το πνεύμα ανυπακοής στους νόμους του κράτους όταν είναι άδικοι και απάνθρωποι ήταν η διδασκαλία της και η στάση ζωής της. Ως υπηρεσιακό στέλεχος καλούμαι να εφαρμόσω νόμους και πολιτικής έχοντας πάντα κατά νου να αποφύγω να γίνω Κρέοντας και να απαρνηθώ την ματιά στους πολίτες. Εξου και η αφιέρωση «Στη μάνα μου την Δέσποινα, η οποία προσπάθησε να μου διδάξει το πνεύμα της Αντιγόνης. Παλεύω μάνα να μην γίνω Κρέοντας».

Υπάρχουν ποιήματα αφιερωμένα στον πατέρα μου, τον γιο μου και την κόρη μου. Οι «Βράχοι» είναι ο δικός μου τρόπος να του πω ευχαριστώ για τις θυσίες του και τα μαθήματά του. Το παιδί μετατρέπεται σε βράχος για να προστατέψει από τα κύματα της ζωής αυτούς που αγαπά. Στα παιδιά μου τα ποιήματα που αφιερώνω είναι το δικό μου μήνυμα σε μπουκάλι που θα το βρουν όταν μεγαλώσουν και θα κάνουν τα δικά τους προσωπικά ταξίδια.

Η ποιητική συλλογή αποτελείται από 30 ποιήματα που αποτελούνται από τον διάλογο με μέλη της οικογένειας μου (Βράχοι, Γιος, Κούνια), με την ματιά στα κοινωνικά δρώμενα και τον ρόλο μας σε αυτά ( Αδιάφορος, Βαστίλλη, Είσαι άνθρωπος, Ινδιάνος, Σταυρός) και την προσωπική αναζήτηση (Ιεριχώ, Πώς; Οδυσσέας, Τρεις προπόσεις, Φωνή, Ώρα θριάμβου). Βασικό κομμάτι της ζωής μου που εντυπώνεται σε κάθε ποιητική συλλογή είναι το Κέντρο της Αθήνας στο οποίο ζω, εργάζομαι και κινούμαι εδώ και 30 χρόνια. Σε αυτή την ποιητική συλλογή, τα ποιήματα «Βροχή», «Επόμενη στάση», «Η Ομόνοιά μου», «Μέρες καύσωνα» και «Σταγόνες τ’ Αυγούστου», ειναι εμπνευσμένες από αυτή την στάση ζωής.

Περνώντας τα χρόνια επιδιώκω την απλότητα και την πυκνότητα του λόγου, να θέτω ερωτήματα και να μην δίνω απαντήσεις. Είναι οι σκέψεις, οι εμπειρίες και τα συναισθήματα που μοιράζομαι με αναγνώστες που τους θεωρώ συνοδοιπόρους σε αυτή την διαδρομή. «Το Μεσοστράτι του Κανενός» είναι το αποτέλεσμα αυτής της θεώρησης. Κουβαλά την ελευθερία του στίχου, την απλότητα του λόγου και την πυκνότητα των νοημάτων. Έγω έθεσα τον δικό μου χάρτη. Εναπόκειται στους αναγνώστες να χαράξουν την δική τους διαδρομή.