Ένα βιβλίο που διάβασα και σας προτείνω | Gillian Anderson | κι άλλο | Εκδόσεις Bell

 

Η τολμηρή συνέχεια στο #1 παγκόσμιο bestseller θέλω

θα σε κάνει να ζητάς κι άλλο

 

κι άλλο

Ανώνυμες επιστολές γυναικών επιλεγμένες από την

gillian anderson
Μετάφραση: Άντζη Κουνάδη

 

 

 

 

 

 

 

Μετά το διεθνές εκδοτικό φαινόμενο θέλω (2024), η βραβευμένη ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου, παραγωγός και σκηνοθέτρια Τζίλιαν Άντερσον επιστρέφει με το κι άλλο: μια ακόμη πιο τολμηρή, αλλά ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη συλλογή προσωπικών, εξομολογητικών επιστολών, που συνεχίζει να εξερευνά τη γυναικεία επιθυμία πέρα από στερεότυπα, ενοχές και κοινωνικές προσδοκίες.

 

Μέσα από τις επιστολές που κατατέθηκαν ανώνυμα από γυναίκες ηλικίας 18 έως 80 ετών, από περισσότερες από 50 χώρες, το βιβλίο ανοίγει ένα παράθυρο στις πιο ιδιωτικές σκέψεις, φαντασιώσεις και επιθυμίες τους. Άλλοτε τρυφερές, συχνά απρόβλεπτες και πάντα τολμηρές, οι επιστολές αυτές αποκαλύπτουν το εύρος και την πολυπλοκότητα της γυναικείας επιθυμίας –και υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει ένας μόνο τρόπος να θέλεις, να φαντάζεσαι ή να απολαμβάνεις.

 

Το κι άλλο μετακινεί τη συζήτηση για τη γυναικεία σεξουαλικότητα από το περιθώριο στο προσκήνιο, δημιουργώντας έναν χώρο ελευθερίας όπου κάθε φαντασίωση μπορεί να ειπωθεί χωρίς ντροπή και κάθε επιθυμία να ιδωθεί χωρίς προκατάληψη. Η Άντερσον επιμελείται και προλογίζει τη συλλογή και, τελικά, το μοναδικό αυτό βιβλίο συνθέτει ένα πολυφωνικό πορτρέτο της γυναικείας επιθυμίας σήμερα: διαφορετικό, αντιφατικό, ζωηρό και απελευθερωμένο. Γιατί, τελικά, η ελευθερία να φανταζόμαστε χωρίς περιορισμούς δεν είναι πολυτέλεια – είναι δικαίωμα. Και, όπως έρχεται να μας θυμίσει αυτή η δεύτερη, μετά το θέλω, συλλογή επιστολών η επιθυμία δεν σταματά ποτέ στο «αρκετά». Πάντα ζητάει κι άλλο.

 

 

 

 

 

 

 

ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ

 

Περισσότερη ηδονή, περισσότερα βίτσια, περισσότεροι σύντροφοι,

περισσότερο πάθος –έτσι είναι η επιθυμία στο απόγειό της:

πάντα ζητάς κι άλλο.

 

Αν το θέλω άναψε τη σπίθα μιας σιωπηλής επανάστασης, το κι άλλο προσφέρει στις γυναίκες το καύσιμο για να την κάνουν να θεριέψει. Σ’ αυτή την εκρηκτική συνέχεια, η Τζίλιαν Άντερσον μας καλεί να αφήσουμε στην άκρη την ντροπή και τον φόβο και μας προκαλεί να τολμήσουμε να διεκδικήσουμε περισσότερα.

 

Αυτή η συλλογή προσωπικών, εξομολογητικών επιστολών –που έστειλαν ανώνυμες γυναίκες από κάθε γωνιά του κόσμου και που επιμελήθηκε και προλογίζει η Τζίλιαν– εμβαθύνει σε όσα σκέφτονται, αισθάνονται και ονειρεύονται οι γυναίκες στις πιο ιδιωτικές τους στιγμές. Ξεφεύγοντας από τα όρια της κρεβατοκάμαρας, οι επιστολές μάς μεταφέρουν σε όλα τα μέρη όπου φωλιάζει η επιθυμία: από εισόδους σχολείων μέχρι αίθουσες συνεδριάσεων, και από κουζίνες εστιατορίων μέχρι ονειρικά δάση.

 

Πιο τολμηρές και πιο περιγραφικές, οι επιστολές προέρχονται από περισσότερες από πενήντα χώρες και από γυναίκες ηλικίας από δεκαοκτώ έως ογδόντα ετών. Τίποτα δεν απαγορεύεται: μεταξωτά σχοινιά και αναβολείς, μεταλλικά κολάρα και μηχανές, γείτονες, φίλοι, πεθεροί και άγνωστοι, η λαχτάρα να εξουσιάζεις και να σε εξουσιάζουν, άνθρωποι που ποθείς και σε ποθούν, ηδονή και πόνος σε ίσες δόσεις.

 

Χαρούμενο, ακομπλεξάριστο και απολαυστικά αφιλτράριστο, το κι άλλο αποδεικνύει ότι η ελευθερία των γυναικών να φαντασιώνονται χωρίς περιορισμούς παραμένει σήμερα τόσο συναρπαστική και τόσο αναγκαία όσο ποτέ.

 

 

«Μια ερωτική επιστολή προς την κοινότητα που δημιουργήθηκε από το θέλω [και] το αναμενόμενο επόμενο βήμα στο συλλογικό ταξίδι μας προς τη σεξουαλική απελευθέρωση».

GLAMOUR

 

 

 

 

 

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

 

ΌΧΙ δεν είμαι πουριτανός. Στο ζώδιο είμαι Σκορπιός. Άρα; Το μυαλό μου πηγαίνει συνέχεια στο σεξ. Το αν κάνω η δεν κάνω δεν νομίζω να αφορά κανέναν. Πάμε τώρα στο βιβλίο της μοναδικής Gillian Anderson. Η ιδέα της ξεχωριστή και πρωτότυπη. Οι επιστολές είναι όλες μια και μια. Διαβάζοντας κάποιες από αυτές προσπαθούσα να φανταστώ την κάθε γυναίκα που κρύβεται πίσω από αυτές. Δηλαδή με λίγα λόγια μπήκα σε ένα πονηρό παιχνίδι που έκανε την ανάγνωση του βιβλίου ακόμα πιο απολαυστική. Και επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια θα πω κλείνοντας πως το βιβλίο αυτό δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένο κοινό. Διαβάστε το! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα! Τα σπάει!