ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΙΩΑΚΕΙΜΙΔΗΣ. ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ. ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ

Λίγο πριν εγκαταλείψω τον χώρο της υποκριτικής άρχισε να με απασχολεί σοβαρά το ενδεχόμενο να γίνω συγγραφέας. Από παιδί έγραφα ποιήματα και διηγήματα, μέχρι που κάποια στιγμή το καλοκαίρι του 2006, γέμισα μερικές σελίδες γράφοντας όλα όσα είχα ζήσει. Τις έστειλα σε έναν εκδοτικό οίκο μαζί με ένα γράμμα: «Αν δεν μου το εκδώσετε θα πέσω από την ταράτσα». Μετά από λίγες μέρες η αγαπημένη μου συγγραφέας Μανίνα Ζουμπουλάκη με πήρε τηλέφωνο και με παρακάλεσε να με δει από κοντά. Πήγα τρέχοντας στο ραντεβού και εκεί μου είπε ότι αυτές οι σελίδες θέλουν πολλή δουλειά για να γίνουν βιβλίο. Μου έκανε δώρο και το βιβλίο της «Πώς να γράψεις» το οποίο με βοήθησε πάρα πολύ. Κάναμε και μαθήματα δημιουργικής γραφής – εκεί άρχισα να γίνομαι ακόμα καλύτερος - και εν τέλει τα κατάφερα! Αυτό το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου, μου πήρε πολλά χρόνια για να το γράψω. Θα μπορούσε να ήταν η ιστορία της ζωής μου. Η αυτοβιογραφία μου δηλαδή. Ασχολήθηκα πάρα πολύ σοβαρά μαζί του. Περάσανε αμέτρητες ώρες που ήμουν σκυμμένος πάνω από το αγαπημένο μου laptop. Πότε το έπιανα, μετά από λίγο κουραζόμουν, ύστερα το θυμόμουν και το έπιανα ξανά στα χέρια μου. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, πάντα υπήρχε η σκέψη να τα βγάλω όλα από μέσα μου. Να εκτεθώ χωρίς να φοβάμαι τι θα πούνε οι άλλοι. Να σταθώ για πρώτη φορά γυμνός μπροστά στα μάτια του αναγνώστη. Να τα αποκαλύψω όλα. Όλα όσα με πίκραναν. Όλα όσα με έκαναν ευτυχισμένο. Στην ερώτηση «γιατί τώρα;» η απάντηση είναι «γιατί τώρα έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος και γιατί τώρα πλησιάζω το κατώφλι των σαράντα». Πιο ώριμος από ποτέ καταθέτω εμπειρίες που θα μου μείνουν αξέχαστες. Εύχομαι να το αγαπήσεις όσο κι εγώ.