«Χτίσε μια γέφυρα στα
σύννεφα» είναι ο τίτλος του νέου σας βιβλίου. Τι πραγματεύεται;
Απάντηση: Καταρχάς
σε ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση, Κωνσταντίνε. Το βιβλίο «Χτίσε μια Γέφυρα
στα Σύννεφα» πραγματεύεται τη σκληρή ιστορία ενός εξηντάχρονου τυφλού, ο οποίος
κάποια στιγμή αποφασίζει να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του σε μια απομακρυσμένη
φάρμα της Ουαλίας. Στην αρχή της ιστορίας αναλύονται οι λόγοι για τους οποίους ο
πρωταγωνιστής μας πήρε την απόφαση αυτή και ακολούθως μαθαίνουμε κάποιες
λεπτομέρειες σχετικά με τον πρότερο βίο του, οι οποίες έμελλαν εντέλει να τον
στιγματίσουν εφ’ όρου ζωής. Εν συνεχεία και μέσα από τις συζητήσεις του με έναν
πολύ ιδιαίτερο επισκέπτη της φάρμας, φτάνουμε σταδιακά σε ολοένα και
περισσότερες αποκαλύψεις και ανατροπές, οι οποίες θα τον αναγκάσουν να πάρει ορισμένες
πολύ δύσκολες αποφάσεις, τόσο για τον ίδιο αλλά και όχι μόνο.
Τι είναι αυτό που κάνει
τον ήρωά σας τόσο ξεχωριστό;
Απάντηση: Νομίζω
πως το πρόβλημα με τα μάτια του είναι το στοιχείο που τον κάνει κάπως πιο «ιδιαίτερο»
έναντι των υπολοίπων. Ένας άνθρωπος που έχει χάσει το φως του δεν παύει να
παραμένει άνθρωπος, με ανάγκες, φόβους, λαχτάρες, σκέψεις, επιθυμίες όπως όλοι
μας. Όμως η ιδιαιτερότητά του αυτή, εξαιτίας της απώλειας της όρασής του,
καθιστούν όλα τα παραπάνω κάπως πιο περίπλοκα, αν μπορώ να το θέσω έτσι. Για
παράδειγμα, η επικοινωνία του με τον υπόλοιπο κόσμο καθίσταται πιο δύσκολη μέσω
του γραπτού λόγου (μηνύματα, επιστολές, ηλεκτρονική αλληλογραφία κλπ),
περιοριζόμενη κυρίως στην ομιλία, είτε με φυσική παρουσία των συνομιλητών είτε
μέσω του τηλεφώνου. Αντίστοιχα, και οι υπόλοιπες παράμετροι της καθημερινότητάς
του διαφέρουν από τις συνηθισμένες σε εμάς, και κάπως έτσι νομίζω πως
ολοκληρώνεται το παζλ αυτή της «διαφορετικότητάς» του, το οποίο κατά τη γνώμη
μου τον καθιστά τόσο ξεχωριστό.
Ποια ήταν η πηγή
έμπνευσης;
Απάντηση: Βασική,
αν όχι και μοναδική, πηγή έμπνευσης για το συγκεκριμένο βιβλίο, αποτέλεσε για
μένα ένα όνειρο που είδα πριν από περίπου τρία χρόνια. Θυμάμαι πως μου άρεσε
τόσο πολύ το συγκεκριμένο όνειρο, ώστε μόλις ξύπνησα είχα ήδη αποφασίσει πως θα
το μετουσίωνα σε βιβλίο. Η ιστορία που είχα «δει» στον ύπνο μου ήταν δυνατή και
πρωτότυπη, η ατμόσφαιρα είχε ήδη αποτυπωθεί στο μυαλό μου από εκείνη τη νύχτα,
συνεπώς μόλις ολοκλήρωσα την τριλογία που έγραφα, το «Μοτέλ 430-71», ξεκίνησα
αμέσως τη συγγραφή του «Χτίσε μια Γέφυρα στα Σύννεφα».
Εδώ να αναφέρω και ένα
μυστικό μου, το οποίο γνωρίζουν ελάχιστοι ως τώρα, εκμεταλλευόμενος το πάτημα
που μου δίνεις με την ερώτησή σου αυτή: Λίγο προτού ολοκληρώσω την τριλογία που
έγραφα, νομίζω κάπου στα μισά του 3ου βιβλίου βρισκόμουν, είχα υποσχεθεί
στον εαυτό μου πως με το που θα εκδιδόταν το 3ο -και τελευταίο- βιβλίο
της σειράς θα έκανα ένα γερό διάλειμμα από την συγγραφή. Το είχα μεγάλη ανάγκη,
μιας και την τριλογία την ξεκίνησα και την ολοκλήρωσα σχεδόν χωρίς να κάνω
διάλειμμα ούτε μιας ημέρας. Τελικά, όμως, αθέτησα τη συμφωνία αυτή που είχα
κάνει με τον εαυτό μου, μιας και το «Χτίσε μια Γέφυρα στα Σύννεφα» με «καλούσε»
συνεχώς να ξεκινήσω να το γράφω, όπως και εντέλει έγινε.
Τι σας δυσκόλεψε πιο πολύ
κατά τη διάρκεια της συγγραφής;
Απάντηση: Αυτό
που με δυσκόλεψε περισσότερο απ’ όλα ήταν αναμφισβήτητα το να καταφέρω να μπω
στο πετσί του νέου μου ρόλου, αυτού του τυφλού πρωταγωνιστή. Η αφήγηση σε όλα
μου τα έργα μου ως τώρα είναι πρωτοπρόσωπη, συνεπώς κάθε φορά πρέπει να
ταυτιστώ κατά το δυνατόν περισσότερο με τον εκάστοτε αφηγητή των ιστοριών μου,
δηλαδή με τον πρωταγωνιστή μου. Μάλιστα, ενώ προσπάθησα πολύ να το πετύχω αυτό
στο συγκεκριμένο βιβλίο, μόλις τελικά το κατάφερα διαπίστωσα πως τότε ήταν που
άρχιζαν τα πραγματικά δύσκολα.
Μέχρι τη στιγμή εκείνη
δεν είχα διανοηθεί καν το γεγονός πως υπάρχει το ενδεχόμενο κάποια στιγμή να
χάσω κι εγώ το φως μου, όπως και ο καθένας μας εξάλλου. Μόλις αναλήφθηκα πως η
πιθανότητα αυτή δεν είναι μηδαμινή αλλά υπαρκτή, αν και πολύ μικρή, τότε και
για όσο διάστημα έγραφα το «Χτίσε μια Γέφυρα στα Σύννεφα», θέλοντας και μη,
άρχισα να σκέφτομαι σαν να ήμουν πραγματικά τυφλός. Δεν το κρύβω πως μόλις
ολοκλήρωσα με την συγγραφή του βιβλίου, αισθάνθηκα μια ανείπωτη ανακούφιση. Τον
λόγο δεν θα τον αναφέρω εδώ για την αποφυγή ενδεχόμενου spoiler, θα τον διαπιστώσει όμως
όποιος διαβάσει το βιβλίο.
Μια ιστορία μίσους και
αγάπης. Ποιο από τα δυο συναισθήματα αντιπροσωπεύει το βιβλίο σας;
Απάντηση: Και
τα δύο μαζί, αν και στο τέλος θριαμβεύει η αγάπη. Όπως και στην πραγματική ζωή,
έτσι κι εδώ το μίσος και η αγάπη συνυπάρχουν. Είναι κάτι σαν το σύμβολο του
Γιν-Γιανγκ, το taijitu, το οποίο δείχνει την
ισορροπία που υπάρχει μεταξύ δύο αντίθετων δυνάμεων. Βέβαια, αυτό που θα θέλαμε
όλοι μας να θριαμβεύει πάντα στο τέλος είναι η αγάπη, κάτι το οποίο έχω
προσπαθήσει να μεταφέρω κι εγώ στο συγκεκριμένο βιβλίο.
Εσείς αναζητάτε την
απόλυτη ηρεμία;
Απάντηση: Εννοείται
πως την αναζητώ συνεχώς, όπως και όλοι μας, υποθέτω. Δεν είναι πάντα εφικτό,
όμως θεωρώ πως έχω βρει τον τρόπο να τη διεκδικώ κάθε φορά που αισθάνομαι πως
την χάνω. Το διάβασμα ενός βιβλίου, ένας μακρύς περίπατος, ακόμα και η
συγγραφή, είναι μερικές από τις δραστηριότητες που αποδεδειγμένα μου χαρίζουν στιγμές
ηρεμίας όποτε την έχω ανάγκη.
Ποιες είναι οι επιρροές
σας;
Απάντηση: Στην
τριλογία «Μοτέλ 430-71», η βασική μου επιρροή ήταν ο H.P. Lovecraft, ο οποίος είναι και ο αγαπημένος
μου συγγραφέας. Στο καινούριο μου βιβλίο, το «Χτίσε μια Γέφυρα στα Σύννεφα», τούτο
που με καθοδηγούσε κατά κύριο λόγο, όπως έχω ήδη προαναφέρει, ήταν ένα όνειρο
που είδα προ τριετίας. Στην πορεία της συγγραφής βέβαια διαπίστωσα πως ορισμένα
γνωμικά και αποφθέγματα του Irvin
Yalom,
καθώς και κάποιες θέσεις των Ανατολικών Θρησκειών σε ζητήματα της ζωής, του
θανάτου, ακόμα και της καθημερινότητας, συνέπεσαν με τις δικές μου αντίστοιχες θέσεις,
στοιχεία τα οποία με βοήθησαν ώστε να αποδώσω στο βιβλίο καλύτερα αυτά που είχα
κατά νου.
Ποιος είναι ο άσσος στο
μανίκι σας;
Απάντηση: Αν
και στη συγκεκριμένη ερώτηση νομίζω πως το σωστότερο θα ήταν να απαντήσουν οι
αναγνώστες μου, θα προσπαθήσω να εκφράσω και τη δική άποψη. Προσωπικά θεωρώ πως
και σε αυτό το βιβλίο μου, όπως και στα προηγούμενα, δύο είναι τα πιο δυνατά
σημεία της γραφής μου: Η επιμονή στη σωστή απόδοση της ατμόσφαιρας και η
πρωτοπρόσωπη αφήγηση. Με την ατμόσφαιρα, ουσιαστικά προετοιμάζω το έδαφος ώστε
να «δεχθώ» κατάλληλα τον αναγνώστη στον εκάστοτε χωροχρόνο των ιστοριών μου,
ενώ με την τεχνική της πρωτοπρόσωπης αφήγησης –την οποία χρησιμοποιώ κατά κόρον
σε όλα μου τα έργα– καθιστώ τον αναγνώστη μέτοχο των ιστοριών μου και όχι απλό
παρατηρητή αυτών. Και με τα δύο τούτα στοιχεία, αυτό στο οποίο σκοπεύω –και
θεωρώ πως σε αρκετά μεγάλο βαθμό καταφέρνω– είναι οι ιστορίες μου να αγγίξουν
όσο περισσότερες καρδιές γίνεται αι όχι να ξεχαστούν μόλις κάποιος τις διαβάσει.
Ποιο είναι το Α και το Ω
της ζωής σας;
Απάντηση:
Η υγεία είναι το παν για μένα. Ψυχική και σωματική. Από εκεί ξεκινούν και
τελειώνουν τα πάντα. Όλα τα υπόλοιπα έπονται. Όλα όμως.
Στείλτε το δικό σας
μήνυμα στους αναγνώστες του blog.
Απάντηση: Αφού
πρώτα σε ευχαριστήσω για την πολύ όμορφη κουβέντα που είχαμε, Κωνσταντίνε,
εύχομαι σε όλους τους αναγνώστες του methysmenes istories να έχουν χαρούμενες γιορτές, με υγεία,
ευημερία και όμορφα αναγνώσματα.