ΔΕΚΑ ΣΤΑ ΔΕΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ «ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΓΚΑΖΙΟΥ»

 

Τι είναι το «Φως του Γκαζιού»;

Γιάννης Παπαδογιάννης: Το «Φως του Γκαζιού» είναι ένα εμβληματικό έργο το οποίο αναφέρεται στο φαινόμενο της ψυχολογικής βίας που ασκεί ένας άνθρωπος πάνω σε έναν άλλον. Αυτό είναι το θέμα που πραγματεύεται το έργο μας.

Αθηνά Ασημάκη: Αναφέρεται ουσιαστικά στο φαινόμενο του gaslighting. Από αυτό το έργο μάλιστα βγήκε αυτός ο όρος που χρησιμοποιεί η ψυχολογία για να περιγράψει αυτό που συμβαίνει, δυστυχώς πολύ συχνά, σε σχέσεις ζευγαριών, φίλων, ακόμα και σε οικογενειακές σχέσεις.

Γιάννης: Το να σε πείθει κάποιος ότι αυτό που βλέπεις μπροστά σου δεν συμβαίνει ή να σε βγάζει τρελό είναι κάτι που λίγο πολύ όλοι το έχουμε ζήσει. Για αυτό το έργο είναι τόσο επίκαιρο.

Τι το ιδιαίτερο έχει αυτό το έργο;

Αθηνά: Το ιδιαίτερο για μένα είναι ότι μέσα από το έργο αυτό μπορούμε να δούμε πως ένας φυσιολογικός άνθρωπος χωρίς να το πάρει χαμπάρι φτάνει βήμα - βήμα σταδιακά  στην τρέλα.

Γιάννης: Και πόσο αδυσώπητος μπορεί να είναι ένας άνθρωπος για να πετύχει τον στόχο του.

Αθηνά: Είναι απίστευτο το πόσο βαθιά έχει μελετήσει ο Πάτρικ Χάμιλτον την ψυχολογία του ανθρώπου ώστε να την απεικονίζει με τόση ακρίβεια και τόσο ανατριχιαστικά.

Γιάννης: Σ’ αυτό το έργο, όπως και πολύ συχνά στη ζωή, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Ποιος είναι ο ρόλος σας στην παράσταση;

Αθηνά: Υποδύομαι τη Μπέλλα Μάννινγκαμ. Πρόκειται για μια γυναίκα καλής κοινωνίας που έχει περάσει πολλά στη ζωή της, είναι πάρα πολύ ευαίσθητη και έχει μεγάλη ανάγκη από τρυφερότητα και συναισθηματική ασφάλεια. Από την αρχή του έργου βρίσκεται σε πολύ εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση γιατί της συμβαίνουν διάφορα πράγματα τα οποία την οδηγούν σε συναισθηματικά οριακές καταστάσεις. Κάθε βράδυ που λείπει ο σύζυγός της ακούει θορύβους, χάνει διαρκώς πράγματα που μετά εμφανίζονται ξαφνικά – από τότε που άρχισε η περίεργη αυξομείωση του φωτός του γκαζιού.

Γιάννης: Εγώ υποδύομαι τον Τζακ, σύζυγο της Μπέλλα. Έναν μυστηριώδη τύπο που φαίνεται να αγαπάει πολύ τη Μπέλλα και να τη στηρίζει στις κρίσεις που παθαίνει. Μια δυναμική παρουσία μέσα στο σπίτι με ηγετικά χαρακτηριστικά. Ένας πολύ ενδιαφέρον ρόλος για κάθε ηθοποιό πιστεύω.

 

 

 

Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;

Αθηνά: Η Μπέλλα είναι ένας πολύ απαιτητικός ρόλος καθώς είναι μια ηρωίδα η οποία ήδη από την αρχή του έργου βρίσκεται σε δύσκολη ψυχολογική κατάσταση και κουβαλάει πολλά τραύματα από το παρελθόν. Κατά την διάρκεια του έργου περνάει από πάρα πολλές διακυμάνσεις, ψυχολογικές μεταπτώσεις και εναλλαγές στα συναισθήματά της, ενώ σε πολλές περιπτώσεις φτάνει στα άκρα. Η Μπέλλα νιώθω ότι με περνάει από όλο το φάσμα του ανθρώπινου ψυχισμού.

Γιάννης: Οι απαιτήσεις του ρόλου έχουν να κάνουν με το πως θα πλησιάσω την ψυχοσύνθεση αυτού του ανθρώπου. Είναι ένας άνθρωπος με πολύ ισχυρή θέληση, τολμηρός, σίγουρος για τον εαυτό του και χωρίς φόβο. Αυτό βέβαια έρχεται σε αντίθεση με τις στιγμές ευαισθησίας και κατανόησης που εκφράζει. Η πολυπλοκότητα λοιπόν και το βάθος του Τζακ είναι οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετώπισα.  

Τι ξεχωριστό έχει ο ήρωας/ηρωίδα που υποδύεστε;

Αθηνά: Το πόσο ανθρώπινη και εύθραυστη είναι η Μπέλλα. Είναι πολύ ειλικρινής στα συναισθήματά της.

Γιάννης: Για τον Τζακ είναι το πόσο ισχυρή θέληση έχει και η αλλαγή που του συμβαίνει κατά τη διάρκεια του έργου. 

Η σκηνοθεσία ήταν δύσκολη;

Γιάννης: Κάθε σκηνοθεσία έχει τη δυσκολία της. Αυτό όμως είναι που την κάνει τόσο ξεχωριστή και ενδιαφέρουσα διαδικασία. Πέρα των κλασσικών δυσκολιών που υπάρχουν σε κάθε έργο, το γεγονός ότι ενώ σκηνοθετώ παίζω ταυτόχρονα που προσθέτει έναν επιπλέον βαθμό δυσκολίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορεί ο σκηνοθέτης να παρατηρεί και να διορθώνει τον εαυτό του. Ευτυχώς έχω την τύχη η Αθηνά εκτός από πολύ ταλαντούχα ηθοποιός να είναι και εξαιρετική βοηθός σκηνοθέτη, οπότε μπορώ να στηριχτώ πάνω της και σε ό,τι αφορά πτυχές της δικής μου ερμηνείας.

Τι σας λένε πιο συχνά οι θεατές;

Γιάννης: Σε κάθε παράσταση σχεδόν υπάρχει κάποιος ή κάποια που θα μας πει ότι «ήταν σαν να έβλεπα στιγμές της ζωής μου να εκτυλίσσονται μπροστά μου».

Αθηνά: Πολλοί επίσης μας λένε ότι συμπάσχουν πολύ με αυτά που περνάνε οι χαρακτήρες μας και ότι δε μπορούσαν να μαντέψουν μέχρι το τέλος τι θα γίνει.  

Κάθε ρόλος είναι και μια πρόκληση;

Γιάννης: Πάντα. Ως ηθοποιοί δίνουμε σάρκα και οστά σε ιστορίες ανθρώπων. Το να καταφέρουμε έναν θεατή να βιώσει έντονα συναισθήματα είναι το πιο δύσκολο, αλλά και το πιο ικανοποιητικό κομμάτι της τέχνης.

Αθηνά: Είναι κάθε φορά πρόκληση γιατί κάθε φορά καλούμαστε να εμβαθύνουμε στις ενδόμυχες σκέψεις και στα πιο σκοτεινά, κρυφά και ιδιαίτερα στοιχεία του ψυχισμού του ήρωα που υποδυόμαστε για να μπορέσουμε να τον ζωντανέψουμε στη σκηνή.

Γιατί ο κόσμος να δει την παράσταση;

Αθηνά: Για να δει το φαινόμενο του gaslighting μπροστά του, να είναι σε θέση να αναγνωρίζει πιο εύκολα αντίστοιχες συμπεριφορές στο περιβάλλον του, να τις αντιληφθεί και να τις αντιμετωπίσει.

Γιάννης: Οπωσδήποτε! Επίσης για να συγκινηθεί, να κλάψει, να χαρεί, να γελάσει, να τσαντιστεί και ό,τι άλλο συμβαίνει μέσα στο συγκεκριμένο έργο.

Μια ατάκα από το έργο… 

Αθηνά: «Φοβάμαι την ευτυχία την ίδια, ποτέ δεν την είχα στη ζωή μου και τώρα λες και δεν την εμπιστεύομαι»

Γιάννης: «Ήρθε η ώρα να κοιτάξεις την ευτυχία σου, γιατί διστάζεις;»