Πείτε δυο λόγια για το έργο…
Απάντηση:
Η παράστασή μας με τον τίτλο «Ταιριάζει το πένθος στην Ηλέκτρα;» είναι
μία νέα, μελλοντολογική –που όμως αναφέρεται στο παρόν, αρυόμενη από το
παρελθόν– θεατρική διασκευή τού κλασικού αρχαίου μύθου τού Οίκου των Ατρειδών,
που η Κατερίνα Μπιλάλη τοποθέτησε την ιστορία τους στον εικονογραφικό κόσμο τού
μέλλοντος. Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι ποιο είναι το ισοδύναμο των
θεϊκών αιτιωδών, που στην αρχαιότητα οδήγησαν σε εγκλήματα, στο κοντινό μέλλον.
Η σκηνική αποτύπωση της παράστασης περιλαμβάνει το πλατό ενός τηλεοπτικού studio, που θυμίζει εικόνες «μετά την
καταστροφή», όπου η Ηλέκτρα και η Κλυταιμνήστρα –αυτό το αρχετυπικό δίπολο της
συγκρουσιακής σχέσης κόρης-μάνας– συμμετέχουν σε ένα meta-reality show.
Τι ιδιαίτερο έχει αυτή η παράσταση;
Απάντηση:
Στην παράστασή μας λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά η συνύπαρξη και η διάδραση δρώντων
επί σκηνής ηθοποιών με ψηφιακούς επί οθόνης «συναδέλφους» τους, δημιουργημένους
με την AI
τεχνολογία.
Αυτή η σύζευξη και η σύμμειξη της «live acting
performance»
με την «projective artificial intelligence»,
γίνεται με ένα πρόγραμμα που έχει μόλις δύο μήνες ζωής και είμαστε οι πρώτοι
που το φέραμε στην Ελλάδα και το εντάξαμε σε μία θεατρική παράσταση.
Η σκηνοθεσία ήταν απαιτητική;
Απάντηση:
Απαιτητική είναι κάθε σκηνοθεσία. Στην περίπτωσή μας, όμως, αυτό που ενείχε τη
μεγαλύτερη δυσκολία –αν το θέσουμε έτσι– ήταν η αρμονική συνύπαρξη των
επιτελεστών επί σκηνής με τους ψηφιακούς χαρακτήρες επί οθόνης ή/και εκ των
ηχείων. Η αλληλεπίδραση και η αλληλεξάρτηση όφειλε να είναι ομαλή και
«φυσιολογική», προκειμένου να μην ξενίζει η διάδρασή τους. Η δημιουργία αυτής
της σχέσης, οπωσδήποτε ενείχε εξαρχής ιδιαίτερες προκλήσεις στην υλοποίησή της,
τόσο στο τεχνολογικό κομμάτι, με τη δημιουργία των visuals, των videos, του sound design, αλλά και της φωτογράφισης και του artwork αυτής, όσο και στο
υποκριτικό κομμάτι, με την «εξομάλυνση» της τεχνικής υπόκρισης και διάδρασης
ηθοποιών και ψηφιακών χαρακτήρων.
Αντιμετωπίσατε δυσκολίες κατά τη διάρκεια των προβών;
Απάντηση: Οι
δυσκολίες κατά τη διάρκεια των προβών ήταν αυτές που ανέφερα ως απάντηση στο
προηγούμενο ερώτημα, οι οποίες ξεπεράστηκαν, ωστόσο, με το να συνεργάζομαι σε
αυτήν την πρωτοποριακή παράσταση, με άριστους και άριστες στο είδος τους
καλλιτέχνες/καλλιτέχνιδες δημιουργούς.
Ποια είναι η μεγαλύτερη πρό(σ)κληση του ρόλου που
υποδύεστε;
Απάντηση: Στη διασκευή που έκανε η Κατερίνα αποφάσισε οι αντρικοί ρόλοι να
υποδυθούν από ένα και μόνο πρόσωπο. Συνεπώς, καλούμαι να υποδυθώ και τους τρεις
αντρικούς χαρακτήρες τού έργου που είναι ο Αγαμέμνονας, ο ξάδελφός του ο Άγις
(χαϊδευτικό του Αίγισθου) και ο γιος του ο Ορέστης. Η πρόκληση, με την οποία
καλούμαι να αντιπαλέψω, είναι να κάνω αυτούς τους ήρωες να μοιάζουν· όχι όμως
μόνο γιατί έχουν ίδια χαρακτηριστικά, αλλά και γιατί συμπεριφέρονται πολλές
φορές με τον ίδιο τρόπο, αλλά με τέτοιον τρόπο που να είναι διακριτές οι
διαφορές τους.
Ποιο είναι το ψυχολογικό υπόβαθρο του ήρωα;
Απάντηση: Οι τρεις χαρακτήρες που υποδύομαι κατέχουν έναν καταλυτικό ρόλο
στο έργο, δεδομένου ότι, όταν κάποια από τις δύο συναγωνιζόμενες κερδίσει την
εύνοια κάποιου εξ αυτών, η πλάστιγγα του παιχνιδιού γέρνει προς το μέρος της,
με αποτέλεσμα να έχει το προβάδισμα στα αγωνίσματα που οδηγούν στην κατάκτηση
του μεγάλου επάθλου. Δεν έχουν κάποιο ψυχολογικό υπόβαθρο, μιας και για τις
ανάγκες τού παιχνιδιού, και οι τρεις τους συμπεριφέρονται και σκέφτονται βάσει
ενός ενσωματωμένου μικροτσίπ με προγραμματισμένες αναμνήσεις και βιώματα.
Γιατί ο κόσμος να δει την παράσταση;
Απάντηση: Για
εμάς που δημιουργήσαμε αυτήν την παράσταση υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ωστόσο,
ξεχωρίζοντας έναν ή δύο από αυτούς, θα έλεγα ότι το κοινό μας θα δει μία παραστασιακή
«πρόταση», σε κειμενικό, σκηνοθετικό και ερμηνευτικό επίπεδο, πάνω στον
αρχαιοελληνικό μύθο της Ορέστειας, μεταφερμένο στην εποχή μας,
όπως επίσης θα δει και την αξιοποίηση της μελλοντολόγικης τεχνολογίας σε
σύζευξη με την Τέχνη τού Θεάτρου, καθώς –όπως προείπα– αυτό το πρόγραμμα
Τεχνητής Νοημοσύνης που χρησιμοποιούμε στην παράστασή μας είναι νεοφερμένο στη
χώρα μας και έχει μόνο δύο μήνες που δημιουργήθηκε. Ίσως να είμαστε και οι
πρώτοι παγκοσμίως που το χρησιμοποιούμε για αυτόν τον σκοπό!
Μια χαρακτηριστική ατάκα από το έργο…
Απάντηση: Θα
προτιμήσω να παραθέσω μία μικρή στιχομυθία από το έργο, η οποία αποτυπώνει τη
στοχοθεσία αυτής της παράστασης:
«ΗΛΕΚΤΡΑ:
Γιατί
μας φέρατε πάλι εδώ; Δεν κερδίσαμε την ελευθερία μας;
BIG BROTHER (ELVIS): Μα χρυσό μου κορίτσι, το παιχνίδι
δεν τελειώνει ποτέ!
ΗΛΕΚΤΡΑ: Το παιχνίδι είναι παρελθόν και
έχει τελειώσει! Μας ξέχασαν οι νεκροί! Τους ξεχάσαμε κι εμείς!
BIG BROTHER (ELVIS): Οι νεκροί δεν πεθαίνουν τόσο εύκολα!
(Γέλιο)»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου