Στο οπισθόφυλλο γράφει…
Ορεινή Αρκαδία, Δεκέμβριος 1980
«Σταματήστε! Σταματήστε σας λέω!» ακούστηκε μία φωνή
γεμάτη πανικό. «Νομίζω πως είναι νεκρή…»
Για λίγα λεπτά η απόλυτη ησυχία βασίλεψε στο μικρό
ξέφωτο, ενώ οι ένοχοι έστεκαν αμίλητοι, μην τολμώντας να στρέψουν το βλέμμα
τους στην άτυχη κοπέλα που κείτονταν λίγο παραπέρα λιπόθυμη, γεμάτη λάσπες και
μώλωπες.
«Ορκιστείτε όλοι πως κανείς δεν θα μιλήσει. Θα
ξεχάσουμε ό,τι έγινε σαν να μην συνέβη ποτέ».
Κάποιος, όμως, είχε ορκιστεί ότι δεν θα ξεχάσει ποτέ.
Τριάντα χρόνια μετά, θα παίξει με τον χρόνο σκαλίζοντας μυστικά που θάφτηκαν
στο φως του φεγγαριού.
Ένα
μυστήριο που εδώ και χρόνια αναζητά τη λύση του. Μία αποκάλυψη που αποδεικνύει
ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει ποιον πραγματικά έχει στο πλάι του…
Μικρό απόσπασμα από το βιβλίο…
"Ξυπνα!" Παρότρυνε νοερά τον
εαυτό του τσιμπωντας όλο και πιο δυνατά το χέρι του.
Κατέβασε το βλέμμα του προς το σημείο που πονούσε
έντονα από το τσίμπημα και μόνο τότε αντιλήφθηκε ότι ήταν λουσμενος στο αίμα.
Γούρλωσε τα μάτια.
Εκδίκηση. Δάγκωσε τα χείλη για να μην
ουρλιάξει, τόσο δυνατά, μέχρι που η στυφη γεύση του δικού του αίματος
πλημμύρισε το στόμα του.
Ξαφνικά επικράτησε μια αφύσικη ησυχία.
Τότε αισθάνθηκε τις δυνάμεις του να τον εγκαταλείπουν. Τα πόδια του δεν άντεχαν
πια το βάρος του κορμιού του. Γονάτισε ξεπνοα και ξέσπασε σε ένα δυνατό,
σπαρακτικό κλάμα, που έκανε τα πουλιά να πετάξουν μακριά.
Εκδίκηση.
Λίγα λόγια από μένα…
Ένα τέτοιο ευφυές βιβλίο, με τέτοια πλοκή που σου
κόβει την ανάσα, με τόσες ανατροπές, με τόσο μυστήριο που κρατά αμείωτο το
ενδιαφέρον του αναγνώστη, μόνο η συγγραφέας Εύη Δουργούτη θα μπορούσε να είχε
γράψει. Είναι φίλη μου και τη θαυμάζω και ως άνθρωπο και ως συγγραφέα. Έχει
έναν ολόδικό της τρόπο να γράφει ιστορίες οι οποίες μιλάνε κατευθείαν στην
καρδιά. Γεγονότα που συνταράσουν. Ήρωες που θαυμάζεις πολύ η που τους μισείς.
Μυστικά καλά κρυμμένα και εκπλήξεις της μοίρας. «Η ΟΡΓΗ ΠΟΥ ΜΑΤΩΝΕΙ ΤΗ ΜΕΡΑ»
είναι ένα συγκλονιστικό βιβλίο που διαβάζεται απνευστί. Η συγγραφέας έδωσε τον
καλύτερό της εαυτό και της αξίζουν πολλά συγχαρητήρια. Μη σας τρομάζει ο όγκος
του βιβλίου (430 σελίδες) είναι τόσο καλό που η ανάγνωσή του κυλάει σαν το
νερό. Διαβάστε το. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου