Είναι όλες αυτές. Όλες αυτές οι ηλιόλουστες και
δροσερές ταυτόχρονα που θέλεις να τις πιείς στο ποτήρι. Εκείνες που είδα φίλους
και περάσαμε όμορφα και εκείνες που έρχονται αλλά σχέδια δεν έχω κάνει. Δεν κάνω
σχέδια όχι επειδή φοβάμαι μη μου έρθει ο ουρανός στο κεφάλι αλλά επειδή δεν
υπάρχει λόγος. Ο καιρός καλά κρατεί. Είμαι συνέχεια έξω. Με φίλους σε αγαπημένα
στέκια. Και όταν είμαι μέσα διαβάζω η κοιμάμαι η τρώω. Τώρα που είπα «τρώω»
θυμήθηκα ότι πρέπει να χάσω κιλά. Αλλά δεν θα αγχωθώ. Όχι τώρα. Όχι τώρα που η
διάθεσή σου είναι σκαρφαλωμένη στα ύψη. Όχι τώρα που το καινούριο μου blog πάει τόσο καλά. Όχι τώρα που κάθομαι και γράφω αυτές τις γραμμές για να τις
διαβάσεις εσύ προσωπικά. Εύχομαι να είσαι καλά και να χαμογελάς. Και μην
ξεχνάς. Η ζωή είναι δώρο.
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Ο χειμώνας αυτός δεν λέει να περάσει. Προσπαθώ να θυμηθώ πως πέρασαν οι προηγούμενοι. Αν ήταν το ίδιο βαρετοί και αδιάφοροι. Κολλημένος...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου