Ποιος δεν θυμάται αυτό το
όμορφο τραγούδι και ποιος δεν ξέρει τον Θάνο Καλλίρη. Δεν έχω καμία απολύτως
διάθεση να σας ψυχοπλακώσω. Το αντίθετο μάλιστα. Ήρθε επιτέλους το φθινόπωρο
και μας κάνει τα νάζια του. Στην αρχή δειλά δειλά με μικρές σταγόνες βροχής που
χορεύουν μπάλο και τώρα δυνατή βροχή να καθαρίσει τους δρόμους, τα αυτοκίνητα,
να ξεδιψάσει τα λουλούδια. Δεν είμαι πάντα τόσο ρομαντικός αλλά σήμερα σηκώθηκα
στις έξι το πρωί και αφού έκανα μπάνιο, πήγα για εξετάσεις και μετά πήγα να
πάρω το laptop από τα παιδιά του service – ευτυχώς όλα
καλά – και μετά πήγα στο ταχυδρομείο να παραλάβω το βιβλίο της Ιωάννας Γκανέτσα
– Το Άνθος της Ζωής – και ανυπομονώ να το διαβάσω. Αυτά τα λίγα για σήμερα.
Αύριο θα τα πούμε από κοντά στην παρουσίαση του βιβλίου του Νίκολας Χόμιτς στις
7 το απόγευμα στο Public στο Σύνταγμα.
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ ΣΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
-Τι είναι «Το Μαύρο Ρίγος»; Το μαύρο ρίγος είναι η παρακολούθηση μιας εξελικτικής πορείας. Της πορείας μου, που γεφυρώνει τα πρώτα φοιτη...
-
Ο χειμώνας αυτός δεν λέει να περάσει. Προσπαθώ να θυμηθώ πως πέρασαν οι προηγούμενοι. Αν ήταν το ίδιο βαρετοί και αδιάφοροι. Κολλημένος...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου