Σήμερα ξύπνησα πολύ ευδιάθετος. Άνοιξα το παράθυρο και
βγήκα στο μπαλκόνι. Αμέσως μου χαμογέλασες. Το ίδιο έκανα κι εγώ. Ξέρεις, εμείς
οι δυο τα πάμε πολύ καλά. Υπάρχει χημεία ανάμεσά μας. Σε γουστάρω πολύ. Τη βροχή
δεν τη θέλω καθόλου. Είναι γκρίζα και μουντή. Με μελαγχολεί. Ενώ εσύ. Εσύ είσαι
το κάτι άλλο. Κάθε πρωί εσένα σκέφτομαι. Κι εσένα θαυμάζω. Που μπορείς και
λάμπεις. Ακόμα και τις πιο δύσκολες μέρες. Σ’ αγαπάω ήλιε μου. Το λέω και το
εννοώ. Χωρίς εσένα τι θα έκανα;
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Τετάρτη 18 Σεπτεμβρίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Βιβλιοπρόταση | Σόφη Θεοδωρίδου | Οι παστρικές | Εκδόσεις Ψυχογιός
Περιγραφή Παστρικές έλεγαν τις Μικρασιάτισσες οι Αθηναίοι. Τις λογάριαζαν κάτι λιγότερο από πόρνες και τις θεωρούσαν μιαρές γιατί έκαναν...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...
-
Ήρθανε τα πάνω κάτω-φαντάζομαι τι έχει να γίνει τη χρονιά που έρχεται- κατ’ αρχάς ερωτεύτηκα μετά από πολύ καιρό και μπήκα κι εγώ στη β...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου