ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Μεταξύ μας πάντα. Θα σας πω ένα μυστικό. Μη το πείτε παραέξω. Το σιχαίνομαι το φθινόπωρο. Μου τη δίνει στα νεύρα το γκρι του ουρανού, ο αέρας και η βροχή. Μου τη σπάει που μικραίνει η μέρα. Στις πέντε το απόγευμα θα έχει σκοτεινιάσει. Βέβαια, φέτος το πράγμα αλλάζει. Γιατί περιμένω γεμάτος ανυπομονησία να κυκλοφορήσει το καινούργιο μου βιβλίο από τις Εκδόσεις Πνοή. Και πιστέψτε με είναι πολύ καλό. Πάρα πολύ καλό (αστυνομικό είναι). Έβαλα όλη μου τη φαντασία. Οπότε δεν θα με ενοχλεί το γκρίζο χρώμα ούτε η βροχή. Ούτε που θα πρέπει να αλλάξω τις ντουλάπες με τα ρούχα και όλα αυτά τα χαζά. Πάει. Μου φύγανε τα νεύρα και οι μαύρες σκέψεις. Τόσο εύκολα. Τόσο απλά. Το ίδιο κάνει. Σωστά; Σωστά!