ΚΙ ΕΓΙΝΑΝ ΟΛΑ ΣΤΑΧΤΗ

 

Άνθρωποι βάλανε φωτιές. Τους λένε εμπρηστές. Εγώ θα τους πω δολοφόνους! Κάψανε τα πάντα. Τη γη και τα δέντρα, τα σπίτια και τα ζώα. Άνθρωποι αυτοκτονούν. Κλαίνε μπροστά στο μεγάλο κακό. Χάνουν τις περιουσίες τους. Ανεπανόρθωτες οι ζημιές. Λίγα λεπτά αρκούν για να καούν χίλια δέντρα. Χίλια χρόνια χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα δάσος. Δεν έχω τι να πω. Λυπάμαι. Κάθε καλοκαίρι το ίδιο σκηνικό. Και κάθε καλοκαίρι τα ίδια και χειρότερα. Τυχαίο;