ΖΩΗ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ
Τι σημαίνει για σένα αυτή η παράσταση;
Για μένα αυτή η παράσταση σημαίνει πολλά όντας το
πρώτο μου καλλιτεχνικό δημιούργημα. Είναι πολύ συγκινητικό να βλέπεις κάτι που
κάποτε υπήρχε μόνο μέσα στο κεφάλι σου, ξαφνικά να παίρνει σάρκα και οστά και
να λαμβάνει τόση στήριξη από τους συναδέλφους σου.
Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;
Ο ρόλος που υποδύομαι, η Αγάπη, είναι ένας πολύ
ιδιαίτερος χαρακτήρας και κυρίως πάρα πολύ αντίθετος από εμένα. Χρειαζόταν
σίγουρα να αποστασιοποιηθώ αρκετά στις πρόβες καθώς πολλές απ τις απόψεις της
δεν συμβάδιζαν με τις δικές μου ή να αλλάξω τη σωματικότατα μου και τον τόνο
φωνής μου ώστε να είναι πιο προσαρμοσμένα σε έναν χαρακτήρα σαν αυτόν.
Πως είναι το κλίμα στα καμαρίνια;
Το κλίμα είναι καλλιτεχνικό, εννοώντας πως όποιος
είναι καλλιτέχνης καταλαβαίνει ακριβώς τι εννοώ. Υπάρχει πληθώρα
συναισθημάτων,συγκίνηση και πολύ τρέξιμο. Είμαστε πολλά άτομα μαζεμένα με έναν
κοινό σκοπό. Αυτό είναι το πιο σημαντικό.
Ποιος κάνει τα πιο πολλά σαρδάμ κατά τη διάρκεια της
παράστασης;
Θα έλεγα ότι ο Σαράντης κάνει τα περισσότερα σαρδάμ.
Βέβαια, όλοι τυχαίνει να κάνουμε λάθη επι σκηνής και προσωπικά δεν θα τα άλλαζα
με τίποτα γιατί μας έχουν προκαλέσει απίστευτο γέλιο.
Τι σας λένε οι θεατές;
Έχουμε λάβει πάρα πολύ καλά σχόλια από τους θεατές και
είμαι πολύ ευγνώμων για αυτό. Ο κόσμος μας λέει ότι προβληματίζεται με τη
θεματική, τους χαρακτήρες, ότι του κρατάει το ενδιαφέρον η παράσταση. Χαίρομαι
που το μεράκι μας φαίνεται και αναγνωρίζεται και κυρίως χαίρομαι που ο κόσμος
μας στηρίζει τόσο πολύ.
Γιατί το κοινό να δει αυτήν την παράσταση;
Το καλό με αυτή τη παράσταση είναι ότι δεν έχει
ηλικιακό ταβάνι. Μπορεί να τη δει ένας άνθρωπος 16 χρονών και ένας άνθρωπος 70 χρονών.
Είναι γνώριμες και οικείες καταστάσεις σε όλους μας, το έργο σου προκαλεί
σκέψεις και προβληματισμούς ή συνειδητοποιήσεις για τις σχέσεις που έχεις στη
δική σου ζωή. Ταυτίζεσαι με τους χαρακτήρες και κυρίως περνάς καλά σε όλη τη
διάρκεια. Είναι βαθύ και ελαφρύ ταυτόχρονα.
Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη ατάκα:
Αγαπημένη ατάκα; Έχω πολλές αλλά... καλά κρασιά!
ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΝΤΕΛΗΣ
Τι σημαίνει για σένα αυτή η παράσταση;
Αυτή η παράσταση για μένα είναι σαν μία μικρογραφία
της ζωής δηλαδή, πως πολλοί άνθρωποι με διαφορετικούς χαρακτήρες μπορούνε να
συμβιώνουν μαζί. Έχει μία ρομαντική ομορφιά μιας άλλης πραγματικότητας το πώς
μία παρέα φίλων ζουν μαζί στο ίδιο σπίτι, είναι κάτι το οποίο πολλοί το έχουμε
ονειρευτεί στης μέρες μας.
Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;
Ο ρόλος του Νίκου μπορεί να δείχνει ότι απλά είναι
ένας ζωηρός νέος που του αρέσουν οι πλάκες ή τα πειράγματα, να την λέει
συνέχεια στους άλλους και γενικά να είναι λίγο καφρος, όμως δεν είναι μόνο
αυτό. Κάτω από αυτόν τον χαρακτήρα κρύβεται ένας άνθρωπος που έχει περάσει πολύ
δύσκολα βιώνοντας τεράστια μοναξιά στη ζωή του από τη παιδική ηλικία και όλο
αυτό πρέπει να φαίνεται κάπου μέσα στον χαρακτήρα σε όλο το έργο.
Πως είναι το κλίμα στα καμαρίνια;
Το κλίμα στα καμαρίνια είναι φιλικό αλλά και
επαγγελματικό, υπάρχει ένα πολύ ζεστό κλίμα μεταξύ μας το οποίο μας βοηθάει να
αντιμετωπίσουμε κάθε δυσκολία που μπορεί να προκύψει.
Ποιος κάνει τα πιο πολλά σαρδάμ κατά τη διάρκεια της
παράστασης;
Νομίζω πως όλοι κάπου την έχουμε πατήσει και έχουμε
μπουρδουκλώσει τις γλώσσες μας λίγο πολύ.
Τι σας λένε οι θεατές;
Από τους
θεατές έχουμε ακούσει πολλά σχόλια, δείχνουν να τους αρέσει πολύ το έργο σαν
πλοκή και ότι θα το συστήναν σε κάποιον να έρθει να το δει ,τους προκαλεί γέλιο
συγκίνηση αλλά και νεύρα κάποιες φορές, γενικά μια ποικιλία συναισθημάτων.
Γιατί το κοινό να δει αυτήν την παράσταση;
Είναι μία παράσταση η οποία κρατάει τον θεατή
καθηλωμένο έως και το τέλος με μεγάλες ανατροπές μέχρι το φινάλε αλλά και πολύ
χιούμορ στη πορεία.
Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη ατάκα:
"Αν το σκεφτείς πιο ρομαντικά ήταν η πρώτη ερωτική
μου απογοήτευση".
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΕΒΟΓΙΑΝΝΗ
Τι σημαίνει για σένα αυτή η παράσταση;
Φρέσκια από την σχολή, έχει υπάρξει μια παραγωγικη
καθοδηγητηρια. Είναι, έτσι, μια ψηλάφηση με τα μεταταρσια του ποιο θα μπορούσε
να είναι το βήμα μου πάνω στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;
Το Ελενάκι έχει περάσει πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια.
Και μέσα της κοχλάζει συνεχώς ένα παιδικό παραπονο. Παράλληλα όμως είναι πολύ
ώριμη οπότε την χαρακτηρίζει και μια ψυχραιμία. Αυτό το δίπολο του
"κοχλάζω χωρίς να βράζω" έχει υπάρξει ίσως το πιο απαιτητικό.
Πως είναι το κλίμα στα καμαρίνια;
Γεμάτο φαγητό και πολλά αστεία, θα μπορούσα να
χαρακτηρίσω το κλίμα μόνο ως σπιτικό και γνωριμο
Ποιος κάνει τα πιο πολλά σαρδάμ κατά τη διάρκεια της
παράστασης;
Θα τον δώσω έτσι στεγνά, ο αγαπητός μου Σαράντης!
Καλά, μιλάμε για μάξιμουμ ένα στην παράσταση αλλά όταν κάτι σπανίζει, μένει.
Τι σας λένε οι θεατές;
Οι θεατές έχουν κάθε φορά μια ζέση να μιλήσουμε για το
τέλος του έργου, για τις επιλογές των χαρακτήρων που no spoilers καθηλώνουν
Γιατί το κοινό να δει αυτήν την παράσταση;
Για να γελάσει και να προβληματιστεί.
Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη ατάκα:
"Τι πρόβλημα έχεις ρε Σμαράγδα; Πάτησες σκατα με
τις Louboutin σου;"
ΛΙΛΗ ΜΠΡΟΤΖΑΚΗ
Τι σημαίνει για σένα αυτή η παράσταση;
Για εμένα αυτη η παράσταση σημαίνει δημιουργία. Μαζί
με τα παιδιά μας δόθηκε η ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι απο το μηδέν αμέσως
μόλις τελειώσαμε τη σχολή, να γνωρίσουμε νέα άτομα και να συνεργαστούμε όλοι
μαζί και παρά τις δυσκολίες που η κάθε δουλειά κάποια στιγμή αντιμετωπίζει
καταφέραμε κάτι πολύ όμορφο.Όλη αυτή η παράσταση έχει κάτι πολυ γλυκό και
οικείο για εμένα, κυρίως γιατί με τα περισσότερα άτομα βρεθήκαμε να παίζουμε σε
επαγγελματική σκηνή ύστερα απο τρία χρονια στο ίδιο τμήμα της σχολής.
Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;
Νομίζω το δυσκολότερο κομμάτι του ρόλου μου ήταν να
καταφέρω να βγάλει προς τα έξω και την ευαίσθητη πλευρά της Σμαράγδας αλλα και
να την κατανοήσω γιατί ξέρει να την κρύβει πολύ καλά πίσω από μια αρκετά σκληρή
και παγωμένη εικόνα.
Πως είναι το κλίμα στα καμαρίνια;
Το κλίμα στα καμαρίνια είναι ευχάριστο με τις πλάκες
μας, τα γλυκάκια μας που ολο και κάτι θα φέρει να κεράσει κάποιος και η
σκηνοθέτιδα μας φωνάζει να μην τρώμε πριν βγούμε, επίσης υπάρχει πολύ καλη
οργάνωση μεταξύ μας. Γενικά η ώρα πριν βγούμε να παίξουμε δεν καταλαβαίνω για
πότε περνάει στα καμαρίνια.
Ποιος κάνει τα πιο πολλά σαρδάμ κατά τη διάρκεια της
παράστασης;
Δεν ξέρω ποιος κάνει τα περισσότερα σαρδάμ αλλά ξέρω
πως το αγαπημένο μου σαρδάμ το έκανε στην πρεμιέρα μας η Αγγελική (Έλενα)
βρίζοντας το σπίτι μου, της, μας. Είχε τόση πλάκα απαιτούμε να αλλάξει και στο
κείμενο αυτή η ατάκα απο δω και πέρα.
Τι σας λένε οι θεατές;
Εχω λάβει πολύ ζεστα σχόλια από τους θεατές. Κυρίως
πως η παράσταση τους κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον παρά την μεγαλούτσικη
διάρκεια της και αυτό είναι πολυ σημαντικό για εμάς.
Γιατί το κοινό να δει αυτήν την παράσταση;
Το κοινό να δει αυτή την παράσταση γιατί θα το ζήσει
μαζί μας. Οι θεατές κάθονται οριακά μέσα στο σαλόνι μας, λες και παρακολουθούν
αυτή την παρέα πίσω από την κλειδαρότρυπα, θα γελάσει, θα συγκινηθεί και φυσικά
θα στηρίξει μια νέα ομάδα παιδιών που θα τους παρουσιάσει κάτι με πολλή αγάπη.
Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη ατάκα:
Έχω μια αγαπημένη λέξη και αυτή ειναι το σπαρακτικό
και ξεκαρδιστικό ταυτόχρονα "Σμαράγδα" που φωνάζει ο Κώστας
(Κωνσταντίνος) στην αφίσα μου, αυτή νομίζω πως είναι η αγαπημένη μου στιγμή στο
έργο εχω γελάσει τόσο πολύ, κάθε φορά θα ήθελα να κάθομαι στο κοινό και να το
απολαμβάνω απέξω ξανά και ξανά.
ΕΥΔΟΚΙΑ ΝΙΣΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Τι σημαίνει για σένα αυτή η παράσταση;
Για εμένα αυτή η παράσταση σημαίνει το πρώτο βήμα εφτά
παιδιών στο μονοπάτι των ονείρων τους, σημαίνει σκληρή δουλειά, σημαίνει τόλμη,
σημαίνει ελπίδα.
Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;
Η Χρύσα είναι ένας χαρακτήρας που καταπιέζει πολύ το
μέσα της, κρύβει και θάβει μέσα της πράγματα και προσποιείται ότι όλα είναι
καλά. Καθώς πιέζεται η Χρύσα, βρίσκει τη δύναμη να είναι η ψυχή του πάρτυ. Να
γίνει η τρελούτσικη φιγούρα που όλοι αγαπούν και χρειάζονται για να παίρνουν
δύναμη και να συνεχίσουν. Θέλει να έχει κάποιον που να τη καταλαβαίνει και να
την αγαπάει και για αυτό μπήκα σε διαδικασία να τη καταλάβω βαθιά, να μιλήσω
μαζί της, να δεθώ και να την αγαπήσω, όπως ακριβώς της αξίζει.
Πως είναι το κλίμα στα καμαρίνια;
Άκρως επαγγελματικό... γελάμε σαν τα χαζά, τραγουδάμε,
χορεύουμε και τρώμε ποπ κορν κρυφά από τη σκηνοθέτη.
Ποιος κάνει τα πιο πολλά σαρδάμ κατά τη διάρκεια της
παράστασης;
Ο Σαράντης!
Τι σας λένε οι θεατές;
Πολλά διαφορετικά πράγματα που εμείς δεν είχαμε
σκεφτεί για την παράσταση ή τους χαρακτήρες. Έχει πλάκα να συζητάς με το κοινό
και να τους κάνεις ερωτήσεις, έτσι αποκτάς και άλλες οπτικές γύρω από τους
χαρακτήρες και την παράσταση και μπαίνεις πιο βαθιά στην ιστορία.
Γιατί το κοινό να δει αυτήν την παράσταση;
Γιατί να δει το κοινό τη παράσταση; Γιατί έχει γίνει
με αλήθεια, δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει και γιατί όλοι μας θα αναγνωρίσουμε
κάτι δικό μας πάνω στη σκηνή και αυτό μένει μαζί σου και μετά το τέλος.
Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη ατάκα:
Στο φυστικοβούτυρο!
ΚΩΣΤΑΣ ΒΕΡΒΕΡΗΣ
Τι σημαίνει για σένα αυτή η παράσταση;
Το Dream Team είναι για μένα η αποτύπωση της αδυναμίας
του σύγχρονου ανθρώπου στην έκφραση της αλήθειας και η ανάγκη για κατανόηση πως
στη ζωή καμιά φορά είναι απαραίτητο να αφήνεις ανθρώπους και καταστάσεις πίσω
σου προκειμένου να προχωρήσεις μπροστά. Είναι η ανάγκη του ανθρώπου να κοιτάει
ψηλά ακόμη κι αν χρειαστεί να παραμερίσει αυτά που έχει δίπλα του.
Ποιες είναι οι απαιτήσεις του ρόλου;
Δεν ασπάζομαι την άποψη ότι οι ρόλοι έχουν απαιτήσεις
ή οτι υπάρχει συγκεκριμένος δρόμος για ένα ρόλο. Τουλάχιστον όπως βλέπω μέχρι
σήμερα τα πράγματα, ο κάθε ρόλος συνοψίζει πολλές διαφορετικές ερμηνείες και
αναγνώσεις και η ανάγνωση που υπερισχύει δεν έχει να κάνει με τον ηθοποιό αλλά
με το πως κουμπώνει ξεχωριστά με τον κάθε θεατή. Πιστεύω εν ολίγοις ότι ο κάθε
ηθοποιός χωράει όλες τις πιθανές ερμηνείες και με αυτήν την έννοια δεν μπορώ να
απαντήσω για απαιτήσεις ενός ρόλου.
Τι σας λένε οι θεατές;
Δε μου
έρχεται στο μυαλό κάποιο συγκεκριμένο σχόλιο. Αυτό που με εντυπωσιάζει όμως
είναι πως όσο και να έχεις ασχοληθεί με ένα κείμενο ή ένα ρόλο, είναι αδύνατον
να καλύψεις όλες τις πιθανές αναγνώσεις( και ευτυχώς συμβαίνει αυτό, γιατί
διαφορετικά θα μιλούσαμε για ένα νεκρό ρόλο). Οπότε μου αρέσει όταν ακούω ένα
σχόλιο που εγώ ή οι συνάδελφοι μου δεν έχουμε σκεφτεί ή ξανακούσει.
Γιατί το κοινό να δει αυτήν την παράσταση;
Αν θέλει να
περάσει δύο ώρες για να γελάσει και να προβληματιστεί τότε προσκαλώ το κοινό να
δει αυτήν την παράσταση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου