ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
«Πάρε
το μωρό και πέταξέ το στο ρέμα! Πώς θα μεγαλώσουμε τόσα κορίτσια; Πώς θα τα
προικίσουμε φτωχοί άνθρωποι;»
Αυτή ήταν η πρώτη αντίδραση της μάνας της Αθηνάς, σαν
άνοιξε τα μάτια της σε αυτόν τον κόσμο. Και έτσι, αντί για αγάπη, ένιωσε την
απέχθεια, μόνο και μόνο γιατί τόλμησε να γεννηθεί.
«Όποιος χτυπήσει αυτή την πόρτα για να σας ζητήσει σε
γάμο, θα σας δώσω», υποσχόταν η μάνα της και το έπραττε δίχως ενδοιασμό. Και
έτσι η Αθηνά παντρεύτηκε στα δεκαπέντε της τον Γιώργο, που ποτέ του δεν την
αγάπησε. Και στο τέλος έγινε μια μάνα σαν τη μάνα της, δίχως να ξέρει πώς να
αγαπήσει τα δικά της παιδιά.
Έτσι κύλησε ολόκληρη η ζωή της. Ο δρόμος της μακρύς.
Από τον Έβρο, στη Λαμία, στη Στουτγκάρδη, στην Αλεξανδρούπολη. Κάθε πόλη και
μια ιστορία. Κάθε σταθμός και ένα δάκρυ.
Το τίμημα που θα κληθεί να πληρώσει, βαρύ. Μόνο τότε
θα καταλάβει… Μόνο τότε θα αισθανθεί… Και θα ζητήσει συγχώρεση από όσους άθελά
της πλήγωσε. Όμως, ο χρόνος ποτέ δεν ήταν με το μέρος της…
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ
Αλήθεια; Πόσο μπορεί να κοστίζει ένα «σ’ αγαπώ»; Γιατί
αποφεύγουμε να το λέμε όταν πρέπει; Τι μας κρατά μακριά από αυτό; Η Αθηνά είναι
η κεντρική ηρωίδα της ιστορίας και πραγματικά το στερήθηκε. Δεν το άκουσε – αν και
θα το ήθελε πολύ. Στερήθηκε πολλά πράγματα στη ζωή της στερήθηκε και άλλα που
δεν είναι πράγματα αλλά αισθήματα η λέξεις. Όπως ένα «σ’ αγαπώ». Η μοίρα την οδήγησε
σε σκοτεινά μονοπάτια. Άτυχη από την ώρα που γεννήθηκε. Θα μπορούσε η τύχη να της
χαμογελάσει σε κάποιες στιγμές. Δυστυχώς ούτε αυτό έγινε. Τελικά ένα «σ’ αγαπώ»
είναι αρκετό για να αλλάξει τα πάντα; Μια ολόκληρη ζωή; Έναν άνθρωπο να τον
κάνει ευτυχισμένο; Στην περίπτωση της Αθηνάς μια και μόνο λέξη θα μπορούσε να
την κάνει ευτυχισμένη. Ένα εξαιρετικό βιβλίο γεμάτο πόνο και δάκρυα. Μια ιστορία
σαν αυτές που συμβαίνουν εκεί έξω.
Το «σ’ αγαπώ» που δεν είπε, το «σ’ αγαπώ» που δεν
άκουσε, όλα τα «σ’ αγαπώ» που στερήθηκε και στέρησε χωρίς τη θέλησή της. Ίσως
γι’ αυτό και η ζωή να μην στάθηκε δίκαιη απέναντί της.
Στο βιβλίο της η συγγραφέας Στέλλα Καλλέ δεν προσπαθεί
να εκβιάσει το συναίσθημα του αναγνώστη. Ίσα ίσα. Σελίδα τη σελίδα, λέξη τη
λέξη, η ιστορία γίνεται ανθρώπινη η και απάνθρωπη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου