Ναι, οκ, με πήρε ο ύπνος, το παραδέχομαι. Έλα μου όμως
που το ραντεβού με τον γιατρό ήταν μέχρι τις 12:00; Τρέχοντας σχεδόν έφτασα
μέχρι τον σταθμό του μετρό Κορυδαλλός. Από εκεί μέχρι το Μοναστηράκι και από εκεί
μέχρι την Ομόνοια. Και βγαίνω Πατησίων. Να ψάχνω το νούμερο 290!! Και να
πηγαίνω τρέχοντας. Ευτυχώς είχα πιεί καφέ. Και τα πόδια μου να έχουν βγάλει φτερά
σαν του Ερμή. Και να καίνε οι πατούσες. Και να κάνει και ζέστη. Και φορούσα και
μπλούζα, και πουκάμισο και μάλλινο από πάνω αλλά και το αγαπημένο μου γιλέκο. Ξαφνικά
συνειδητοποίησα ότι η ώρα έχει πάει 12:15 κι εγώ είχα μέλλον ακόμα… φτάνω στον
προορισμό μου κυριολεκτικά μούσκεμα. Πίνω – επιτέλους – νερό και περιμένω σαν
καλό παιδί τη σειρά μου… στο γυρισμό πήρα το τρόλευ που πάει στο Σύνταγμα. Στο Πολυτεχνείο
βλάβη μας είπε ο οδηγός και μας κατέβασε… περπάτησα την Ακαδημίας κι έπειτα τη
Σόλωνος μέχρι τον εκδοτικό να πω μια καλημέρα… και από εκεί στο Σύνταγμα φτάνω
στην Ερμού για μια άλλη βλάβη στο ρολόι. Και από εκεί (τελειώνω σε λίγο
υπομονή) μέχρι το σταθμό μετρό στο Σύνταγμα για να πάρω το δρόμο της επιστροφής.
Και να ιδρώνω, και να ξε - ιδρώνω. Λογικά θα περπάτησα και 10χλμ λέω τώρα εγώ.-
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου