Τρίτη 2 Απριλίου 2024

Νέα βιβλία από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

 Μόλις κυκλοφόρησαν

 

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
 
Τσιγάρο βαρ; του Σπύρου Κιοσσέ
διηγήματα

Μικροϊστορίες των μικρών αυτού του κόσμου. Που μ’ ένα τσιγάρο στο χέρι κάνουν ένα φευγαλέο πέρασμα από τη ζωή.
 
Μακρινές θείες, γειτόνισσες, πλανόδιοι πωλητές, περαστικοί, μάνες, παιδιά, περιθωριακοί τύποι, αδέσποτα – δευτερεύοντες χαρακτήρες που αξιώνουν κάποτε ν’ ακουστούν κι οι δικές τους ιστορίες. Μικροϊστορίες, δηλαδή «ιστορίες σύντομες σε έκταση», όπως αυτές που απαρτίζουν τη συλλογή· αλλά και «ιστορίες των μικρών αυτού του κόσμου», που κάνουν ένα φευγαλέο πέρασμα απ’ τη ζωή και την αντίληψη του αφηγητή. Όσο κρατάει ένα τσιγάρο. Αλήθεια, έχεις τσιγάρο;
 
«Την παρατηρούσα όρθια, ακουμπισμένη στον τοίχο, να ρουφάει το τσιγάρο, σχηματίζοντας βαθιές κοιλότητες στα μάγουλα και κοιτώντας τον καπνό που φυσούσε να διαλύεται μπροστά της. Δυο πιθαμές σώμα όλη κι όλη, απροσδιόριστης ηλικίας. Στη δυσκολία να μαντέψεις τα χρόνια της συνέβαλλε και το κενό από δόντια στόμα, αλλά και οι αμέτρητες ρυτίδες του προσώπου της. Ποτάμια βαθιά της χαράκωναν το δέρμα· νερά παχύρρευστα κι ορμητικά, που διακλαδίζονταν σε δεκάδες παραποτάμους, μεταφέροντας, λες, στις κοίτες τους μια σκούρα ιλύ, αρχέγονη. Το βλέμμα της, πάντως, πέταγε σπίθες».
Απόσπασμα από το βιβλίο
 
Ξεφυλλίστε κάποιες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

Το σύνολο των πνευματικών δικαιωμάτων του συγγραφέα που προκύπτουν από το συγκεκριμένο βιβλίο θα διατεθούν για τους σκοπούς που υποστηρίζει το περιοδικό δρόμου Σχεδία.
 
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του Σπύρου Κιοσσέ Τα πρωτοβρόχια.
 
 
ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
 
Cloud Atlas / Άτλας νεφών του David Mitchell
μετάφραση: Μαρία Ξυλούρη

Ένας αλησμόνητος άθλος που έχει μετατραπεί από καλτ κλασικό σε παγκόσμιο φαινόμενο.
 
Είκοσι χρόνια μετά την πρώτη του κυκλοφορία, το 2004, το εμβληματικό μυθιστόρημα του David Mitchell Cloud Atlas: Άτλας νεφών κυκλοφορεί και πάλι στα ελληνικά, σε νέα μετάφραση της Μαρίας Ξυλούρη και με επίμετρο του συγγραφέα, επιβεβαιώνοντας έτσι τη διαχρονική αξία του. Για χρόνια εξαντλημένο και ένα από τα πιο περιζήτητα βιβλία στην αγορά των μεταχειρισμένων, χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς ως αριστούργημα και θεωρείται ένα από τα σύγχρονα κλασικά του 21ου αιώνα, έχοντας επηρεάσει μια νέα γενιά συγγραφέων. Το Cloud Atlas: Άτλας νεφών έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 20 γλώσσες, ενώ το 2012 μεταφέρθηκε και στη μεγάλη οθόνη. Μέσα από ένα ιλιγγιώδες ταξίδι στον χωροχρόνο, ο απαράμιλλος David Mitchell αποτυπώνει το βαθύτερο νόημα σύνδεσης των ανθρώπινων ζωών σε ένα παγκόσμιο καλτ κλασικό που φέρει την τρέλα ενός βιντεογκέιμ και το μυστήριο ενός κοάν του Ζεν.
Μεταμοντέρνος οραματιστής και μία από τις κορυφαίες φωνές της λογοτεχνίας του 21ου αιώνα, o David Mitchell συνδυάζει την περιπέτεια, μια ναμποκοφιανή συμπάθεια για τους γρίφους, παρατηρητικότητα για τους χαρακτήρες και μια προτίμηση για περίπλοκες φιλοσοφικές και επιστημονικές εικασίες στην παράδοση του Umberto Eco, του Haruki Murakami και του Philip K. Dick. Το αποτέλεσμα είναι μια περίφημα πρωτότυπη μυθοπλασία, βαθιά αλλά και παιχνιδιάρικη ταυτόχρονα. Σε αυτό το ρηξικέλευθο μυθιστόρημαο Mitchell διερευνά με τόλμη και επιδεξιότητα θεμελιώδη ερωτήματα περί πραγματικότητας και ταυτότητας.
 
1850. Ο Άνταμ Γιούιν, ένας Αμερικανός συμβολαιογράφος, επιστρέφει από τα νησιά Τσάταμ στην Καλιφόρνια. Στο ταξίδι του τον προσεγγίζει ο γιατρός Δρ. Γκους που του κάνει μια θεραπεία για ένα σπάνιο είδος εγκεφαλικού παράσιτου…
1931, Βέλγιο. Ο Ρόμπερτ Φρόμπισερ, ένας αποκληρωμένος αμφισεξουαλικός συνθέτης, κατορθώνει να χωθεί στο σπίτι ενός καταβεβλημένου μαέστρου, της σαγηνευτικής συζύγου του και της νεαρής κόρης τους.
Δεκαετία του ’70, Δυτική Ακτή. Η δημοσιογράφος Λουίζα Ρέι ανακαλύπτει έναν ιστό απληστίας και φόνου που απειλεί την ίδια της τη ζωή.
Και προχωράμε σε μια άδοξη Αγγλία του παρόντος· σε μια κορεάτικη υπερδύναμη του κοντινού μέλλοντος όπου ο νεοκαπιταλισμός είναι εκτός ελέγχου· και, τελικά, σε μια μετα-αποκαλυπτική Χαβάη στις ύστατες μέρες της Ιστορίας.
Η ιστορία όμως δεν σταματάει ούτε εδώ. Η αφήγηση γυρίζει σαν μπούμερανγκ στους αιώνες και τους τόπους, ακολουθώντας τη διαδρομή αντίστροφα, προς την αρχή. Ο συγγραφέας αποκαλύπτει πώς συνδέονται οι χαρακτήρες του και πώς διαπλέκονται οι μοίρες τους. Αλλά και πώς οι ψυχές διαβαίνουνε τους ουρανούς του χρόνου, όπως τα νέφη διαβαίνουνε τους ουρανούς του κόσμου.
 
«Το Cloud Atlas αφηγείται μια ιστορία, ένα κυνήγι ανάμεσα σε πολλά λογοτεχνικά είδη, πολλές γλώσσες και πολλούς μάρτυρες, προκειμένου να αναπαραστήσει κόσμους, γνώριμους ή μακρινούς, ιστορικούς ή φανταστικούς. Η αφηγηματική δεινότητά του είναι εκπληκτική».
The Independent
 
«Ένα υπέροχο μυθιστόρημα που σου τριβελίζει το μυαλό. Ένα βιβλίο που θες να το συζητάς με όλους, ξανά και ξανά».
Bill Gates
 
«Το μυθιστόρημα του David Mitchell με τις αλληλένδετες αφηγήσεις του ταξιδεύει τους αναγνώστες σε ένα τρενάκι λούνα παρκ. Και κανένας τους δεν θα θέλει να βγει
απ’ αυτό».
A. S. Byatt
 
Ξεφυλλίστε κάποιες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.
 
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί επίσης το μυθιστόρημά του Utopia Avenue.
 
 
Ένας πολύ ευχάριστος φόνος της Julia Seales
μετάφραση: Αγγελική Κουνάδη

Μια αριστοκρατική έπαυλη. Ο χορός ξεκινά. Ένας πλούσιος εργένης πέφτει νεκρός.
 
Αν και πρωτοεμφανιζόμενη, η συγγραφέας και σεναριογράφος από το Κεντάκι, που ζει στο Λος Άντζελες, Julia Seales έχει ήδη κλέψει τις εντυπώσεις των αναγνωστών με τη γοητευτική της ικανότητα να συνδυάζει τον τρόμο και το έγκλημα με χιούμορ κι έξυπνους διαλόγους, σε ένα cozy crime εποχής με λεπτοδουλεμένη πλοκή και σφιχτή αφήγηση, που μεταφράζεται σε περισσότερες από 7 γλώσσες.
Η δυναμική και ενθουσιώδης Μπεατρίς Στιλ απέχει πολύ από τη «σωστή δεσποινίδα» – είναι φριχτή στο κέντημα, δεν έχει κλίση στη μουσική και η ζωγραφική της είναι τόσο κακή που ο κόσμος τρομάζει. Παρ’ όλα αυτά, ζει μια απολύτως χαρούμενη ζωή με την οικογένειά της. Κρύβει όμως ένα μυστικό: έχει εμμονή με τα εγκλήματα για τα οποία διαβάζει στην εφημερίδα.
Όταν οι Στιλ μαθαίνουν ότι ο περιζήτητος εργένης Έντμουντ Κρόουκσγουορθ θα παρευρεθεί στον φθινοπωρινό χορό, ελπίζουν ότι η  άλλη τους κόρη, η Λουίζα, θα κατακτήσει την καρδιά του. Αν δεν τα καταφέρει, ο Μάρτιν Γκραμπ, ο απεχθής ξάδελφός τους, θα κληρονομήσει το οικογενειακό σπίτι και θα καταστραφούν. Κι έτσι η Μπεατρίς πρέπει να είναι τύπος και υπογραμμός… Πράγμα πολύ δύσκολο, ειδικά από τη στιγμή που στον χορό εμφανίζεται ένας κακόφημος αλλά γοητευτικός ντετέκτιβ.
Ξαφνικά ο Κρόουκσγουορθ πέφτει νεκρός· είναι ξεκάθαρο ότι έχουν παγιδευτεί μαζί με έναν δολοφόνο. Η Μπεατρίς πρέπει να  αφήσει για λίγο στην άκρη τους καλούς τρόπους και την ευπρέπεια, και να παλέψει για την απόδοση της δικαιοσύνης αλλά και για την εκπλήρωση των δικών της επιθυμιών. Πριν γίνει κι άλλος φόνος.
 
«Ένα απολαυστικό κοκτέιλ που συνδυάζει στοιχεία από τη σειρά “Bridgerton”, την Υπερηφάνεια και προκατάληψη της Jane Austen και τη Miss Marple της Agatha Christie. Έξυπνο, ξεκαρδιστικό, γεμάτο σασπένς».
People
 
«Εξαιρετικό. Η Seales γοητεύει με το χιούμορ, τη λεπτοδουλεμένη πλοκή και τη συναρπαστική αφήγηση. Οι λάτρεις της Jane Austen θα ενθουσιαστούν».
Publishers Weekly
 
«Έχει κάτι για όλους: έναν έρωτα που σιγοκαίει, ένα περίπλοκο παζλ και πανέξυπνους διάλογους που θα έκαναν την Austen περήφανη. Το διάβασα σε χρόνο ρεκόρ. Μην το χάσετε».
Ashley Winstead
 
Ξεφυλλίστε κάποιες σελίδες του βιβλίου ΕΔΩ.

Το «4 EVER» του Γιώργου Ηλιόπουλου σε σκηνοθεσία Ερμίνας Κυριαζή από 17 Απριλίου στον Πολυχώρο VAULT

 



Το 

βραβευμένο έργο 

του

Γιώργου Ηλιόπουλου

 

«4 EVER»

 

σε 

σκηνοθεσία 

Ερμίνας Κυριαζή

 

κάθε

 Σάββατο από 20 Απριλίου στις 18:00

και Κυριακή στις 21:00

στον

Πολυχώρο VAULT

 

 

 

    Το βραβευμένο έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου «4 EVER » σε σκηνοθεσία Ερμίνας Κυριαζή, με τους Νικόλα Στραβοπόδη στο ρόλο του Ανδρέα και με τη Βλοτίνα Κοχειλά Νουλέλλη στο ρόλο της Δήμητρας, κάνει πρεμιέρα στις 17 Απριλίου στις 21:00, στον Πολυχώρο VAULT. Η παράσταση θα παρουσιάζεται κάθε Σάββατο από 20 Απριλίου στις 18:00 και κάθε Κυριακή στις 21:00 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

 

Λίγα λόγια για το έργο:

Μια μαύρη κωμωδία σχέσεων που κατά το συγγραφέα, «στάζει αίμα», το αίμα ενός έρωτα που αυτοκτονεί γελώντας μπροστά στα μάτια των θεατών.

Ένα ζευγάρι πετυχημένων αρχιτεκτόνων, ο Ανδρέας και η Δήμητρα, βρίσκεται ένα καλοκαιρινό Σαββατόβραδο σε ένα νησί του Αιγαίου για να κλείσουν μια επαγγελματική συμφωνία για την ανακαίνιση ενός ξενοδοχείου. Η βράδια αυτή πολύ σημαντική μιας που πρόκειται να κριθεί αν θα πάρουν τη  δουλειά ή όχι. Ο λόγος που έχει καθυστερήσει η επικύρωση  της συμφωνίας είναι τα σχέδια του Ανδρέα, που τρομάζουν τον συντηρητικό ιδιοκτήτη.Τα σχέδια αυτά όμως είναι και η πηγή της έντονης διαφωνίας ανάμεσα στο ζευγάρι καθώς η Δήμητρα θεωρεί πως δεν συνάδουν με την «γραμμή» που έχουν υιοθετήσει και «υπογράψει» μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Το ίδιο βράδυ, αμέσως μετά τη δεξίωση για την παρουσίαση των σχεδίων, ο Ανδρέας ζητά από τη Δήμητρα να χωρίσουν γιατί του έχει «τελειώσει» και δεν την αγαπάει πια. Η Δήμητρα προσπαθεί να διαχειριστεί το σοκ και να αποδεχτεί «πολιτισμένα», την απόφαση του Ανδρέα.

Σκέψεις, απωθημένα, πληγές και το σκοτάδι 18 χρονών σχέσης βγαίνει στην επιφάνεια. Ο εφηβικός έρωτας που κάποτε ορκίστηκε «LOVE 4 EVER» αποσυντίθεται σε ένα βράδυ, ανήμπορος να επιβληθεί στη φθορά…

Η Αστερόπη Λαζαρίδου, Συγγραφέας-Δημοσιογράφος, έγραψε για το 4EVER:

 

Πόσο κρατάει το «Για πάντα»

 

Είναι άραγε εφικτό να μείνεις για πάντα μαζί με κάποιον, ακόμη κι αν δεν χωρίσετε ποτέ; Μπορείς να νιώθεις έτη φωτός μακριά από τον άλλο κι ας μοιράζεστε το ίδιο σπίτι, κι ας έχετε κάνει παιδιά και εξακολουθείτε να κάνετε σχέδια για το κοινό σας μέλλον; Αν η αγάπη σκοτώνει τον έρωτα, θα μπορούσες να φτάσεις στο σημείο να σκοτώσεις κάποιον που κάποτε ερωτεύτηκες με όλη σου την ορμή;

 

Η Δήμητρα και ο Αντρέας έχουν την τέλεια σχέση. Ή έτσι θέλουν να πιστεύουν. Είναι από τα ζευγάρια που ζηλεύεις αν είσαι μόνος για πολύ καιρό. Είναι μαζί από πολύ νεαρή ηλικία. Ερωτεύτηκαν, παντρεύτηκαν, έκαναν δύο παιδιά, συζούν, συνυπάρχουν και συνεργάζονται ως επιτυχημένοι αρχιτέκτονες. Ένα επαγγελματικό ταξίδι σε ένα πανέμορφο νησί, θα τους φέρει ένα βράδυ αντιμέτωπους με τους μεγαλύτερους εφιάλτες τους, τους πιο τρομακτικούς τους δαίμονες, τις πιο ανείπωτες αλήθειες τους. Ένα ζευγάρι που στην πραγματικότητα δεν είχε μιλήσει ποτέ ειλικρινά για όλα όσα έπρεπε, θα τα πει όλα σε ένα βράδυ, παγιδευμένο σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, μακριά από το τακτοποιημένο σκηνικό του σπιτιού του. 

Σε μία εποχή που οι σχέσεις έχουν γίνει είδος υπό εξαφάνιση, το έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου σε σκηνοθεσία Ερμίνας Κυριαζή, έρχεται να μιλήσει με θάρρος και αλήθεια για όσα δεν λένε ποτέ τα ζευγάρια μεταξύ τους.

Ενα love story δωματίου, μία παράσταση σαν πυρηνική έκρηξη που ξεδιπλώνει όσα μας ενώνουν και όσα μας απωθούν, όσα μας γοητεύουν και όσα μας ξενερώνουν, όσα αγαπάμε και όσα σιχαινόμαστε σε αυτόν που αγαπάμε. 

Μπορείς να κάνεις restart στη σχέση σου αν ένα βράδυ προσπαθήσεις να κάνεις escape; Στο Forever, όλα είναι πιθανά!

Δείτε την παράσταση με κάποιον που αγαπάτε. Αν τον αγαπάτε και μετά το τέλος της, κάτι κάνετε πολύ σωστά. Αν όχι, μην ανησυχείτε. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Ούτε καν, το ίδιο το «για πάντα». 

 

Αστερόπη Λαζαρίδου

Συγγραφέας-Δημοσιογράφος

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφέας: Γιώργος Ηλιόπουλος

Σκηνοθεσία: Ερμίνα Κυριαζή

Σκηνογραφία: Ερμίνα Κυριαζή

Βοηθός Σκηνοθέτη: Χρύση Κασιώτη

Αρχιτεκτονικά σχέδια: Γεωργία Νικολάου

Μουσική επιμέλεια: Υακίνθη Μάκκα-Kynan Arden

Φωτισμοί: Λάμπρος Κόκκινος

Φωτογραφία: Νάντια Κουλουρά

Αφίσα-Design: Goran Gagic

Βοηθός Παραγωγής: Γεωργία Μανελίδου

Επικοινωνία-Προώθηση: Νταίζη Λεμπέση

 

ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΘΕΑΜΑΤΩΝ

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

Κάθε Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 21:00

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 70' (χωρίς διάλειμμα)

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Προπώληση more.com https://www.more.com/theater/4ever-tou-giorgou-iliopoulou/

Γενική είσοδος: 15 ευρώ 

Μειωμένο Εισιτήριο: 12 ευρώ (Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ /Άνω των 65 ετών / Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας) 

 

*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ

 

Πολυχώρος VAULT THEATRE PLUS 

FB Page: http://www.facebook.com/VAULTTheatreGr1  

Instagram: vault.theatre.plus (https://www.instagram.com/vault.theatre.plus/?hl=el)

Μελενίκου 26 Γκάζι, Βοτανικός

Πλησιέστερος σταθμός μετρό: Κεραμεικός (8' περίπου με τα πόδια)

Πληροφορίες (11:00 - 14:00 & 17:00 - 21:00)  : 213 0356472, 6951832070

Προπώληση more.com https://www.viva.gr/tickets/venues/polyxoros-vault/ 

Email: vaultvotanikos@gmail.com    

 

 

 


Η ΜΑΝΙΝΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟ ΣΤΟΝ ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤΗ ΣΤΟΑ | 17/4 | 19:00 | ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

 


ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ… συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης

 



Γιάννη καλημέρα και καλώς ανταμώσαμε

Καλώς σε βρήκα

Το «Σ’ αγαπώ σου φταίει»

Αυτό φταίει. Για όλα φταίει η αγάπη. Η αγάπη είναι ο ένοχος.

Ένα νέο τραγούδι που ακούγεται πολύ ευχάριστα. Θέλεις να πεις δυο λόγια γι’ αυτό; Πως το εμπνεύστηκες.

Ναι. Αυτό. Θέλεις να σου πω ακριβώς πως το εμπνεύστηκα;

Θα μου άρεσε να μάθω την ιστορία…

Λοιπόν, θα σου πω κατευθείαν: Ήμουνα στα Χανιά, καλοκαιράκι ήτανε, κι έπαιζα σ’ έναν χώρο που λεγόταν «Ακταίον» όπως τραγουδούσα, λοιπόν, έρχεται μια κοπέλα λίγο ζαλισμένη είχε ψιλοπιεί θα έλεγα και μου λέει μπορείς να μου παίξεις τον Αύγουστο του Παπάζογλου; Το αναφέρω και αυτό μεσ’ το τραγούδι, και του Νικόλα ο Αύγουστος που σου’ χω αφιερώσει λέει στο τραγούδι μέσα, λοιπόν, αγαπημένο τραγούδι, και το έπαιξα ενθουσιάστηκε η κοπέλα και ήρθε κοντά μου και με κοιτάει και μου λέει σ’ αγαπώ! Βέβαια αυτό το σ’ αγαπώ δεν ήταν ερωτικό σ’ αγαπώ ήτανε θαυμασμού. Εγώ όμως ο τρελός ποιητής το πήρα και όταν μπήκα το βράδυ στο σπίτι έγραψα τους στίχους για «το σ’ αγαπώ σου φταίει». Αν το ακούσει ο κόσμος θα καταλάβει τι εννοώ, είναι αγαπημένο τραγούδι, μου θυμίζει πάρα πολύ την περίοδο εκείνη στα Χανιά το γλυκό εκείνο καλοκαίρι μετά βρήκα τα παιδιά από τους Λαθρεπιβάτες τα παιδιά που μας συνοδέψανε το συγκρότημα και πήγαμε και το γράψαμε με το συγκρότημα βγήκε ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα όπως και το video clip είναι πολύ φροντισμένο πάρα πολύ ωραίο και το βλέπω και χαίρομαι αυτή είναι εν κατακλείδι η ιστορία.       






Στο χώρο της μουσικής είσαι πάρα πολλά χρόνια…

 

Στη δισκογραφία είμαι από το 1987, αλλά στο χώρο της μουσικής είμαι πολύ περισσότερα χρόνια καθώς από δέκα χρονών σπούδαζα κιθάρα, στα δεκαοκτώ μου είχα γίνει ήδη επαγγελματίας παίζοντας με τον Χάουι Στούαρτ έναν Σκωτσέζο και το 1985 συναντώ τον Θαλασσινό που ιδρύουμε το ντουέτο των «Λαθρεπιβατών» και το 1987 βγάζουμε τον πρώτο μας δίσκο το «Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε».

Αγαπημένο τραγούδι. Τεράστια επιτυχία. Τι έχεις κερδίσει και τι έχεις χάσει μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια…

Τώρα η νίκη με την ήττα είναι συνυφασμένες έννοιες δεν απέχουν και πολύ η μια με την άλλη, κοίταξε αυτό που κέρδισα είναι σαφώς η αγάπη του κόσμου και εν μέρη καταξίωση γιατί είμαι και χαμηλών τόνων εγώ δεν είμαι από αυτούς που εμφανίζονται πολύ στα media, απ’ την άλλη η ανασφάλεια που κυνηγάει τους καλλιτέχνες σαν το φάντασμα αυτό είναι που έχασα δεν είχα τη σιγουριά του να πάρω το κλειδί μου να ανοίξω το μαγαζί μου για παράδειγμα η να πάω σε μια υπηρεσία του δημοσίου αυτό όμως δεν με ενοχλεί καθόλου το συνήθισα με το χρόνο και μπορώ να πω ότι δεν θα άλλαζα αυτό που ζω και που έζησα.

 






Τα τραγούδια που έχεις γράψει είναι αμέτρητα. Αναρίθμητα…

 

Δεν τα μετράω αυτό είναι σίγουρο

 

Υπάρχει κάποιο που σε αντιπροσωπεύει απόλυτα;

Κοίταξε… θα μπορούσα να πω αρκετά από αυτά που με αντιπροσωπεύουνε αλλά αυτό τον καιρό εστιάζω στο «Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω» καθώς μεγάλωσα… αυτό τώρα περισσότερο με κρατάει πως να σου πω σαν ακροατή απ’ ότι όταν το έγραψα ίσως όταν το έγραφα δεν ήξερα τι ακριβώς έγραφα. Απ’ την άλλη νιώθω ευγνωμοσύνη για το «Ανησυχώ» που έχει πει η Δήμου το πρώτο μου τραγούδι νιώθω ευγνωμοσύνη για αυτό το τραγούδι γιατί αυτό μας άνοιξε την πόρτα της ΜΙΝΟΣ τότε και μάλιστα η Δήμου το είπε πάρα πολύ ωραία και η συμμετοχή στον πρώτο μας δίσκο. Άρα υπήρχε το «Απόψε λέω να μην κοιμηθούμε» υπήρχε και αυτό το κομμάτι που ενδυνάμωσαν τον δίσκο αλλά και πολλά άλλα ωραία τραγούδια. Μετά κάναμε και το «Ταξίδι στο όνειρο» που εκεί είναι το «Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω» και το τελευταίο ήτανε το «Λαθρεπιβάτης έτσι απλά» που εκεί υπάρχει «Του Αυγούστου η φωτιά» με την ποίηση του αγαπημένου μου Οδυσσέα Εισαγγελέα. Αυτή ήταν η δισκογραφία μου με τους «Λαθρεπιβάτες» μετά έχω κάνει πάρα πολλά και πολλές επιτυχίες.

 

Πιστεύεις ότι σήμερα στα τραγούδια και στη μουσική έχει χαθεί η ποιότητα;

Όχι, δεν το πιστεύω αυτό… βγαίνουν πολύ ωραία τραγούδια αλλά βγαίνουν και πολύ κακά τραγούδια. Όπως συνέβαινε ανέκαθεν δηλαδή.

 








Η γνώμη σου για το τραγούδι της Eurovision;

 

Ε τώρα… η ερώτηση παγίδα… τι να σου πω τώρα… τεχνικά το έχουν μελετήσει… εννιά άτομα το γράψανε, δηλαδή, εδώ ισχύει βέβαια το «όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει». Λοιπόν, κοίταξε τι γίνεται τώρα, αυτή η κοπέλα έχει ταλέντο θέλω να είμαι δίκαιος έχει ταλέντο φαίνεται ότι έχει ταλέντο και μουσικό ταλέντο έχει από φωνή εντάξει είναι μια μέτρια φωνή αλλά έχει το δικό της στυλ. Το τραγούδι όμως αυτό είναι συνονθύλευμα. Είναι εξυπνακίστικο και δεν έχει έμπνευση. Αυτό το καταλαβαίνεις και από τον στίχο. «Εν αρχήν ην ο λόγος». Λοιπόν, ο στίχος του δεν έχει, δεν υπάρχει καμία συνοχή, είναι άλλα ντ’ άλλα. Δεν μπορεί να είναι τραγούδι χωρίς καλό στίχο. Υπάρχει καλό τραγούδι χωρίς καλό στίχο; Δηλαδή, κοίταξε, εμένα δεν μου άρεσε αυτό το τραγούδι. Βεβαίως εύχομαι καλή επιτυχία. Αλλά η κοπέλα αυτή η Σάττι σαφώς και έχει θέση στο ελληνικό τραγούδι. Θέλω να είμαι δίκαιος. Είναι καλή, δεν είναι κακιά. Το τραγούδι δεν είναι καλό όμως και δεν με νοιάζει αν θα κερδίσει η αν θα χάσει. Με νοιάζει που δεν θέλω να το ακούω.                    

 

Που οφείλεται ο θάνατος της δισκογραφίας;

Εντάξει, τώρα αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση. Αυτό έχει σχέση με τη νέα τάξη πραγμάτων. Η νέα τάξη πραγμάτων δεν θέλει τους ανθρώπους να εστιάζουνε στην ποίηση και στο τραγούδι ακόμα και στο βιβλίο και θέλησε λοιπόν να αποδυναμώσει αυτά τα «Formats». Δηλαδή, το βυνίλιο, η κασέτα, το cd, τα έπιανες στα χέρια σου αυτά, τώρα λέει «θα το ανεβάσω στο You Tube» ο καθένας μπορεί να το ακούει τσάμπα, ο καθένας μπορεί να το κατεβάσει τσάμπα, άρα λοιπόν, εμείς όλοι οι δημιουργοί είμαστε αμήχανοι μπροστά στο ότι έχουμε πρόβλημα επιβίωσης. Δηλαδή δεν εισπράττουμε. Δηλαδή μπορώ εγώ να δίνω το ταλέντο μου και την πνευματική μου εργασία και ιδιοκτησία αλλά να μην πληρώνομαι γι’ αυτό. Όμως σου ζητάει το ρεύμα η ΔΕΗ, σου ζητάει η ΕΦΟΡΙΑ τους φόρους, εμένα με φορολογούν με έξι κατοστάρικα με το που έρχεται η χρονιά έξι κατοστάρικα αβλεπτεί. Λοιπόν, δεν μας λένε όμως, εγώ από που θα εισπράξω αυτά δεν μας τα λένε, κατάλαβες; Λοιπόν, το θέμα μας είναι άλλο, τεχνηέντως λοιπόν, αποδυνάμωσαν τις τέχνες όλες τις τέχνες και βλέπουμε τι συμβαίνει και στον κινηματογράφο, η νέα τάξη πραγμάτων έχει βάλει πόδι σε όλες τις τέχνες με αποτέλεσμα αποδυναμώνουν την καλή τέχνη και προάγουνε τα ποταπά. Γι’ αυτό έχουμε το φαινόμενο της τραπ της τρουπ δεν ξέρω πως τα λένε όλα αυτά ας πούμε και τα σκυλάδικα. Τα σκυλάδικα γεμίζουν όπου εκεί πέρα δεν νοιάζεται ο κόσμος για τον καλλιτέχνη… είχε πέσει ένας κάτω προχθές και τον είχαν σκεπάσει με αυτά τα πλαστικά πανέρια. Κατάλαβες; Δηλαδή δεν είναι αυτό τώρα ωραίο πράγμα. Τι άλλο θες να σου πω;

 





Έχεις μια εμφάνιση στο Christmas Theater;

Ναι, αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, καθώς ο φίλος μου ο άλλος «Λαθρεπιβάτης» ο Παντελής ο Θαλασσινός γιορτάζει τα τριάντα χρόνια όχι από την αρχή της καριέρας του απ’ τους «Λαθρεπιβάτες» τα τριάντα χρόνια από τη δική του δισκογραφία και με κάλεσε – δεν γινόταν κι αλλιώς γιατί μαζί ξεκινήσαμε – εύχομαι να με κάλεσε και για την καλλιτεχνική μου αξία. Βέβαια τα τραγούδια μου θα πούμε. Θα είναι και ο Γιώργος Νταλάρας, η Μελίνα Κανά, η Γλυκερία, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος μια πολύ δυνατή ομάδα και εγώ με τον Θαλασσινό φυσικά. 5 Απριλίου θα γίνει αυτό στις 20:30 στο Christmas Theater.

 

Και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών;

Ε, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών θα είμαστε παρέα και είναι για μένα πολύ σπουδαίο αυτό γιατί έγραψα και ένα πρωτότυπο τραγούδι σε στίχους σου Κωνσταντίνε Ιωακειμίδη όπου μου θύμισε τη χαμένη – όχι χαμένη – γιατί διατηρώ το παιδί μέσα μου – τη παιδικότητά μου και επειδή κι εγώ έχω τρία παιδιά καταλαβαίνεις ότι πάντα με βρίσκουνε αρωγό αυτές οι κινήσεις και εύχομαι να πάει καλά και το βιβλίο σου με όλη μου την καρδιά, συγχαρητήρια και για το έργο σου μέχρι τώρα ήδη έχω ένα βιβλίο σου στα χέρια μου «το αγόρι που δεν ήθελε να μεγαλώσει» ένα από αυτά τα αγόρια είμαι κι εγώ βέβαια μόνο που σε πρόλαβα και πριν από σένα έγραψα το «Δεν φταίω εγώ που μεγαλώνω» έτσι; Σε πρόλαβα

 

Με πρόλαβες…

Στο Μέγαρο θα είμαστε την Κυριακή 7 του Απρίλη στις 18:00 το απόγευμα στην αίθουσα Γιάννης Μαρίνος πρώην πολυχώρος.

 

Πλησιάζουν τα γενέθλιά σου

3 Απριλίου είναι…

 

3 Απριλίου σωστά. Ποια είναι η ευχή που θα έδινες στον εαυτό σου;

 

Να έχω υγεία. Όλα τα άλλα γίνονται. Να είμαι καλά. Αυτό. Αυτό. Τίποτα άλλο. Γιατί αν δεν έχεις υγεία δεν έχεις τίποτα.

 

Γιάννη σε ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

 

Παρακαλώ. Εγώ σε ευχαριστώ που ήρθες…

 

Εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία

Και σε σένα

 

Και κάθε καλό..

 

Ειρήνη στον κόσμο να υπάρχει, αυτό είναι το βασικό, και να ακολουθήσουν τις οικολογικές συμβουλές του βιβλίου σου (γέλια).                               

 

 


Ένα βήμα μπροστά - ποίημα της Βασιλικής Στρώλη

  Οι νύχτες μας θα είναι ακρωτηριασμένες Εγώ θα αγαπώ στις 10.30 το βράδυ κι εσύ στις 12.00. Είναι σχεδόν μια άλλη μέρα το 12.00 και ο χρόνο...