Να χαμογελάμε να σπάνε τα άσχημα όπως λέει και ένας
φίλος μου. Να ξεπερνάμε τα εμπόδια της ζωής με κάθε δυνατό τρόπο. Να χαμογελάμε
στην ίδια τη ζωή στο δρόμο εκείνο που για πολλούς δεν είναι στρωμένος με
ροδοπέταλα. Ο δρόμος για αρκετούς ανθρώπους είναι γεμάτος αγκάθια που τρυπούν
τα γυμνά τους πόδια. Άνθρωποι που τους κλέψανε τη χαρά και όμως συνεχίζουν να
χαμογελάνε. Άνθρωποι που όσο κατάμαυρη κι αν είναι η καθημερινότητά τους
εκείνοι παίρνουν τα πινέλα και τα χρώματα και ζωγραφίζουν τα πιο όμορφα έργα
τέχνης. Να χαμογελάμε να σπάνε τα άσχημα να μη σκύβουμε το κεφάλι και αν
σκοντάφτουμε στην πρώτη δυσκολία να οπλιζόμαστε με θάρρος και να συνεχίσουμε να
περπατάμε κι ας είναι ο δρόμος ανηφορικός. Τίποτα δεν μας χαρίζεται στη ζωή.
Όλοι κυνηγάμε την ευτυχία. Μας αξίζει. Άλλωστε, όταν τα σύννεφα εξαφανίζονται
βγαίνει πάντα ο ήλιος και όλα μοιάζουν γιορτή. Γιατί αυτή τελικά είναι η
μεγαλύτερη αλήθεια: μετά την καταιγίδα βγαίνει πάντα ο ήλιος. Να χαμογελάμε λοιπόν.
Να χαμογελάμε να σπάνε τα άσχημα.
ΚΛΙΚ ΜΑΡΙΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου