Ο ΦΟΙΒΟΣ ΚΑΡΑΚΙΤΣΟΣ ΣΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

 

1. Τι μπορεί να συμβεί μέσα σε «5 ημέρες»;

Οι πέντε ημέρες σηματοδοτούν ένα αρκετά περιορισμένο πλαίσιο, θα έλεγε κανείς, στο οποίο όμως μπορεί να συμβεί μια αλλαγή. Ένα πλαίσιο στο οποίο μπορεί ο άνθρωπος να δουλέψει και να βγάλει από πάνω του όλα τα καλύμματα που τον καταπιέζουν, τους θυμούς, τις λύπες, τους φόβους, τις αγωνίες του, και να ξαναθυμηθεί τον εαυτό του. Ουσιαστικά για αυτή την αλλαγή βέβαια δεν χρειάζονται πέντε ημέρες. Αυτή η αλλαγή μπορεί να συμβεί σε μία στιγμή. Είναι μόνο μία απόφαση. Ο χρόνος που χρειαζόμαστε είναι περισσότερο για να δημιουργήσουμε τη συνείδηση ότι είμαστε παγιδευμένοι, να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας και να καταλάβουμε ότι βρισκόμαστε σε έναν πνευματικό εγκλωβισμό. 

---

2. Πιστεύετε ότι είναι αρκετές πέντε μέρες για να αλλάξει η ψυχολογία ενός ανθρώπου;

Η ερώτησή σας έρχεται ακριβώς μέσα από το πλαίσιο εκπαίδευσης που έχει ο νους σας, και που έχει ο νους όλων των ανθρώπων. Προσπαθείτε να διαχωρίσετε και να φτάσετε από το α στο β, στο γ, στο ω. Θέλετε μια ερώτηση να έχει πάντα μια τελειωτική απάντηση. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Η αλλαγή που συζητάμε δεν είναι πως σε πέντε ημέρες μόνο θα καταφέρει κανείς να αλλάξει όλη τη ζωή του. Όλο αυτό είναι μια διαδικασία. Η ζωή είναι μία και έχει μέσα της και λύπες και χαρές. Εκείνο που χρειάζεται είναι να παρατηρούμε, να δεχόμαστε, και να καταλαβαίνουμε. Να είμαστε συνειδητοί σε κάθε τι που συμβαίνει. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά, το να είναι κανείς συνειδητός. Αν καταφέρετε να είστε συνειδητοί, σε ότι συμβαίνει γύρω σας, θα φτάσετε στο σημείο να είστε όπως ένας παρατηρητής που στέκεται ψηλά σε ένα λόφο και βλέπει τα πάντα χαμηλά. Τίποτα εξωτερικό δεν θα μπορεί να σας επηρεάσει. Και τότε η αλλαγή θα συμβεί.

---

3. Ποια εσωτερική ανάγκη σας οδήγησε στη συγγραφή αυτού του βιβλίου;

Το έχω πει κι άλλες φορές, δεν νιώθω συγγραφέας, δεν είμαι συγγραφέας. Γενικά, όσο και να σας φαίνεται παράξενο, δεν είμαι άνθρωπος των λέξεων. Θα έλεγα περισσότερο, είμαι άνθρωπος της σιωπής. Το εσωτερικό μου ενδιαφέρον ήταν πάντα η συμπεριφορά του ανθρώπου και ο ανώτερος προορισμός του, η ανάδειξη του άυλου εαυτού, ο εντοπισμός του άγνωστου και αυτού που μας μένει κρυμμένο. Ποιος είμαι; Τι είμαι; Για ποιο λόγο ζω; Πεθαίνω στα αλήθεια; Είναι μερικά από τα ερωτήματα που προσπαθούσα να απαντήσω. Πρώτα σε εμένα. Όλο το έργο μου λοιπόν, είναι ουσιαστικά μια πορεία αναζήτησης του αληθινού εαυτού. Αυτή η μελέτη και η ορμή, είναι που στη συνέχεια μετατρέπεται σε βιβλίο. Οι πέντε ημέρες έχουν έναν απολύτως βιωματικό χαρακτήρα, και αν θέλετε, είναι μια προσπάθεια να μεταφέρω τα νοήματα και όλη αυτή τη γνώση στους αναγνώστες με έναν πιο εύκολο τρόπο. Χωρίς να τους δημιουργώ ένα νέο φορτίο.

---

4. Υπάρχει ταξίδι προς την ελευθερία του ατόμου;

Θα έλεγα πως έτσι όπως είναι δομημένη η ζωή μας, το ταξίδι γίνεται περισσότερο προς την δέσμευσή μας, προς τον εγκλωβισμό μας. Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, ήσυχος, καθαρός, φωτεινός. Και από την αρχή της ζωής του ξεκινάει ένα ταξίδι, εκπαίδευσης, υπακοής, δουλειάς, που τον δεσμεύει, και τον φυλακίζει όλο και πιο βαθιά. Ένα ταξίδι που του στερεί την ελευθερία του, τη χαρά του, το γέλιο του. Ο μοναδικός υπεύθυνος για αυτό είμαστε εμείς. Και εμείς οι ίδιοι, είμαστε αυτοί που μπορούμε να το αλλάξουμε. Είναι μόνο μια απόφαση. Να ξαναθυμηθούμε τον εαυτό μας. Δεν λέω πως είναι εύκολο, χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια, όμως μπορεί να γίνει.

---

5. Η δύναμη της αγάπης είναι πάνω απ’ όλα;

Η δύναμη της αγάπης, είναι, πάνω από όλα. Πρέπει όμως πρώτα να ξεκαθαρίσουμε τι εννοούμε αγάπη. Γιατί η έννοια της αγάπης έχει αλλοιωθεί, και έχει πάρει πλέον μια εντελώς συμβατική μορφή. Δηλαδή, για παράδειγμα, λέμε αγαπώ τη δουλειά μου, αγαπώ το αυτοκίνητό μου, αγαπώ το σκύλο μου. Αυτό δεν είναι αγάπη. Η αληθινή αγάπη είναι κάτι τόσο βαθύ που όταν την εντοπίσετε, θα το καταλάβετε γιατί θα νιώσετε κάτι τόσο ισχυρό και τόσο δυνατό που θα ταρακουνήσει και τα θεμέλιά σας ακόμα. Χρειάζεται όμως προσπάθεια. Αυτή η αγάπη που σας λέω δεν βρίσκεται στην επιφάνεια. Δεν μπορείς να βρεις ένα μαργαριτάρι στην επιφάνεια της θάλασσας, χρειάζεται να βυθιστείς στα βάθη ενός ωκεανού για να βρεις το μαργαριτάρι. Πιστέψτε με όμως, όταν εντοπίσετε την αληθινή αγάπη, η ζωή σας θα αλλάξει.

6. Πείτε τρεις χαρακτηριστικές λέξεις για το βιβλίο σας.

Συνειδητότητα, Αγάπη, Θεός. Αυτές οι τρεις λέξεις από μόνες τους μπορούν να σας αλλάξουν τη ζωή.

---

7. Ποια είναι η μεγαλύτερη δύναμη;

Η μεγαλύτερη δύναμη για ποιο πράγμα, ακριβώς; Αν εννοείτε ποια είναι η μεγαλύτερη δύναμη για να ξαναθυμηθεί ο άνθρωπος τον εαυτό του, μπορούμε να μιλήσουμε για πολλές ασκήσεις, πνευματικές, σωματικές, προσευχής, διαλογισμού κ.α. Εμένα αν με ρωτάτε, ο μόνος δρόμος που μπορεί να μας επαναφέρει πραγματικά στον εαυτό μας, είναι ο δρόμος της αγάπης. Η αγάπη είναι ο μόνος δρόμος για τον Θεό. Και ο Θεός είναι εδώ τώρα. Ένα τεράστιο σφάλμα που έχει κάνει ο θρησκευτικός νους είναι πως μας είπε πως ο Θεός δεν είναι εδώ, πως είναι κάπου αλλού, κάπου μακριά, κάπου στο μέλλον. Ενώ ο Θεός είναι εδώ τώρα, δίπλα σας. Χτυπάει στη καρδιά σας. Βρίσκεται στα χαμόγελα που βλέπετε γύρω σας, στις αγκαλιές που παίρνετε καθημερινά, στις θάλασσες, στα αστέρια, και στους ουρανούς που κάνουν την καρδιά σας να σκιρτά. Ο Θεός είναι εδώ τώρα, δεν είναι κάπου αλλού. Εμάς όμως μας είπαν πως ο Θεός δεν είναι εδώ. Μας είπαν πως είναι κάπου μακριά, κάπου στο μέλλον, και πως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τον ψάχνουμε και να μην τον βρίσκουμε. Και αυτό το ανικανοποίητο, μας έγινε τρόπος ζωής. Ο Θεός όμως είναι εδώ. Φανταστείτε πόσο θα άλλαζε η ζωή σας αν γνωρίζατε πως ο Θεός είναι πάντα δίπλα σας, σε ό,τι κάνετε. Η ζωή σας θα γινότανε γιορτή. Αυτή τη γιορτή λοιπόν, την προετοιμάζει η αγάπη.

---

8. Οι άνθρωποι σήμερα φεύγουν εύκολα από τον αρχικό τους στόχο;

Αν εννοείται από τον αρχικό στόχο τον οποίο έχει θέσει μέσα μας ο Δημιουργός, ο Θεός Δημιουργός, ναι. Αν εννοείτε από τον στόχο της κατάκτησης της δύναμης και της καλής ζωής, όχι. Οι άνθρωποι φαίνεται σήμερα να είναι απόλυτα στοχοπροσηλωμένοι στη δύναμή τους, στην ενίσχυση δηλαδή του εγώ τους, την οποία προσπαθούν να πετύχουν κάτω από την αδιανόητη καταπίεση που τους ασκεί η παραγωγικότητα. Η ορμή που έχει ο σημερινός άνθρωπος για την παραγωγή και την οικονομία, για τη δημιουργία δηλαδή υλικών αξιών, και η πίστη που δείχνει σε αυτές τις αρχές, είναι κάτι μοναδικό. Νομίζω δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Ο Θεός έχει πλέον πεθάνει, και στη θέση του έχουμε ένα νέο Θεό. Την οικονομία. Αν παρατηρήσετε, αυτός είναι και ο λόγος του αφανισμού των κλασσικών μορφών της τέχνης, της ζωγραφικής, της γλυπτικής, της ποίησης, της λογοτεχνίας, με απόρροια την εμφάνιση νέων μορφών τέχνης στη θέση τους, που εκφράζουν βεβαίως τα χαμηλότερα στρώματα της ύπαρξής μας.

---

9. Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη σας φράση από το βιβλίο.

Δεν θα σας πω μόνο μια φράση, θα σας πω μια σκηνή που πάντα με συγκινεί. Είναι η συνάντηση με μια κυρία που είχε χάσει το παιδί της, ένα γλυκύτατο πλάσμα, η οποία χωρίς να το γνωρίζει, συναντάει τον άυλο εαυτό της. Νιώθει σχεδόν βιωματικά ότι συνομιλεί με το παιδί της, ότι το παίρνει αγκαλιά, ότι το αγκαλιάζει, ότι το μυρίζει. Αυτή η σκηνή, επειδή έχει πολλά στοιχεία ανώτερης συνειδητότητας, εμφάνισης του άυλου εαυτού αλλά και μιας διασύνδεσης και κατανόησης του θανάτου, όχι του φυσικού βεβαίως, είναι κάτι που πάντα μου αρέσει να διαβάζω.