Ο Άγιος Βαλε(ντίνος) γιορτάζει....

Εδώ έχω μια  πρωτότυπη λίστα με προτάσεις οι οποίες θα σας μείνουν αξέχαστες. Αυτό το υπογράφω.

1.    Αν καπνίζει σαν φουγάρο και πίνει τον ένα καφέ μετά τον άλλον τότε ο οδοντίατρος Γιώργος Χριστοφορίδης έχει την ιδανική λύση. Η τελευταία και πιο εξελιγμένη μέθοδος λεύκανσης δοντιών με ειδική λάμπα. Η διάρκεια είναι 1 ώρα και δεν πονάει καθόλου. Τι πιο όμορφο από ένα φωτεινό χαμόγελο; Τηλέφωνο για ραντεβού 2104900815

2.    Αν είναι βιβλιοφάγος και του/της αρέσουν τα μυθιστορήματα η ΕΥΤΥΧΙΑ της Μανίνας Ζουμπουλάκη είναι ότι καλύτερο για την άνοιξη που έρχεται. Κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

3.    Αν ήρθε η κρίσιμη στιγμή να της κάνεις τη πολυπόθητη πρόταση γάμου τα ομορφότερα κοσμήματα – βέρες – μονόπετρα θα τα βρεις μόνο στο Alma di Pietra. Η Μαρία Μπατζάκα είναι πάντα εκεί για να σου δώσει τη λύση. Το μαγαζί βρίσκεται στη Γλυφάδα. Ανδρέα Παπανδρέου 14. Τηλέφωνο 210 9680858

4.    Ωραία. Βρήκες το μονόπετρο αλλά δεν ξέρεις που θα της κάνεις τη πρόταση που λέγαμε. Τα Prosopa ήταν, είναι και θα παραμείνουν στη προτίμηση του κοινού. Όμορφη ατμόσφαιρα, χαλαρωτική μουσική, τέλειο μενού και πολύ καλές τιμές. Μη ξεχάσεις να παραγγείλεις ριζότο με κοτόπουλο, ανανά και κάρυ. Μεγ. Βασιλείου 52 & Κωνσταντινουπόλεως 4 στη περιοχή του Ρούφ. Τηλέφωνο κρατήσεων 210 3413 433  

5.    Τα πιο μοδάτα ρούχα για κάθε ηλικία είναι τα attr@ttivo. Μεγάλη ποικιλία σε σχέδια και χρώματα. Πρωτότυποι συνδυασμοί για κάθε τύπο γυναίκας. Καταστήματα υπάρχουν παντού. Ρίξε πρώτα μια ματιά στο www.attr@ttivo.gr

 

6.     Αν είστε θεατρόφιλοι και σας αρέσουν οι κωμωδίες σας έχω την καλύτερη. Η παράσταση ElizaDeth παίζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στον Πολυχώρο Vault Theatre Plus. Γέλια μέχρι δακρύων. Κρατήσεις απαραίτητες (είναι sold out) Μελενίκου 26 Βοτανικός. Τηλ: 210 3302348 

7.    ΠΕΡΙ ΠΑΘΟΥΣ μια μουσική παράσταση με τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι στο Cabaret Voltaire, Μαραθώνος 30 Κεραμεικός. Τραγουδούν Ανδρέας Καρακότας, Φιόρη – Αναστασία Μεταλληνού. Στο πιάνο συνοδεύει ο Σάκης Κοντονικόλας. Απαγγέλει ο Γιώργος Χρονάς. Στις  12/2 ώρα 22:00 τηλέφωνο 2105227046 

8.    Κάτι παλιό και δοκιμασμένο αλλά πάντα επίκαιρο είναι να αφιερώσεις τραγούδια από το ραδιόφωνο. Κάθε Πέμπτη 12:00 με 14:00 ο ένας και μοναδικός Ανδρέας Λάμπρου κάνει τη δική του εκπομπή στο Moreradio.gr  

9.    Ένα μοναδικό αντρικό άρωμα. Το Playboy VIP είναι η τέλεια έκφραση του σύγχρονου ανδρικού στυλ για τον άντρα με χαρισματική προσωπικότητα δηλαδή του δικού σου. Ένα άρωμα αντισυμβατικό και εθιστικό, σαν τον άνδρα VIP που επιλέγει να το φοράει. Εγώ το δοκίμασα και το ερωτεύτηκα! Κυκλοφορεί σε όλα τα καταστήματα καλλυντικών.  

To καλύτερο σας το κράτησα για το τέλος. Αν θέλετε να το ρίξετε έξω και να βρεθείτε σε μέρος όπου συνδυάζει καλό φαγητό και ζωντανή μουσική τα Σπιτάκια στο Γκάζι είναι ο ιδανικός προορισμός. Φιλόξενος χώρος, παραδοσιακή κουζίνα από τα χέρια της μητέρας του ιδιοκτήτη, άφθονο κρασί και ανεβασμένη διάθεση. Ένα παρεϊστικο στέκι που αγαπιέται από όλες τις ηλικίες. Η Ευδοκία μέσα από ένα πλούσιο λαϊκό πρόγραμμα δίνει τον καλύτερό της εαυτό. Σπιτάκια στο Γκάζι. Τηλέφωνο κρατήσεων 210 3412323

One Last Kiss

Αυτό ναι, είναι τραγούδι για να μας εκπροσωπήσει στο φετινό διαγωνισμό της Γιουροβίζιον. Η Θωμαή Απέργη έχει ταλέντο, φωνάρα, σκηνική παρουσία και είναι κούκλα. Έχει όλο το πακέτο. Στις τρεις πρώτες θέσεις άνετα!

Επίσης είναι ντυμένη... Να πατώσουμε και φέτος δεν το νομίζω. Το τραγούδι μου ανέβασε αμέσως τη διάθεση από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Τώρα που το ξανασκέφτομαι Jazz κομμάτι δεν έχουμε στείλει ποτέ. Ναι ναι αυτό προτείνω να πάει, τελείωσε το θέμα.

Από την Εγνατία στη Σερβία. Ο καλλιτέχνης παρέα με τα παιδιά απ’ τη Σκωτία δεν μου αρέσουν. Είναι πολύ δήθεν και πολύ  φασαριόζικο τραγούδι. Μπλιαχ.

Ο αμανές καθώς επίσης και το τσιφτετέλι είναι ρυθμοί Τουρκικής καταγωγής. Επίσης η Γιουροβίζιον δεν είναι σκυλάδικο. Η κυρία Ηλιάδη είναι εκρηκτική, το τραγούδι είναι λάθος.

Όσο για τη μελωδική μπαλάντα με τις electro αναφορές είναι πολύ αισθαντικό και ερωτεύσιμο κομμάτι, αλλά η πείρα μας διδάσκει ότι στο διαγωνισμό της γιουροβίζιον την τελευταία δεκαετία τα σλόου κομμάτια περνάνε πάντα απαρατήρητα.

Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι ήδη με βρίζετε. Ζούμε σε χώρα που ακόμα υπάρχει δημοκρατία και ο καθένας μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του.

Καλή επιτυχία από καρδιάς σε όλους τους διαγωνιζόμενους.

Μπράβο στο MAD για την πρωτοβουλία.

 

Άνοιξη γλυκιά μου έλα θα σου πάρω καραμέλα!

Θα σε πάω και στις κούνιες να σε κάνω κούνια μπέλα

Και τις νύχτες άμα βρέχει δεν χρειάζεσαι ομπρέλα

Όνομα τρανό θα δώσω σου αρέσει το Αναμπέλα;

Εγώ θα σε περιμένω σήκω κι έλα σήκω κι έλα!

Κι όλο αυτό το παραλήρημα επειδή έβρεξε. Βραχυκυκλώθηκε όλο το εγκεφαλικό σύστημα και αντί να γράψω αυτά που σκέφτομαι γράφω αυτά που θέλει το δεξί μου χέρι. Το αριστερό βρίσκεται ακόμα ακίνητο ντυμένο με γύψο. Πάλι καλά να λες που δεν το έσπασα. Πάλι καλά που φορούσα κράνος. Τώρα θα μαζεύανε τα κομματάκια μου. ποια κομματάκια δηλαδή, 92 κιλά πήγα, σπαλομπριτζόλες να λες καλύτερα. άσε μεγάλο πρόβλημα να έχεις ένα χέρι. Τα πάντα σου φαίνονται βουνό. Για να δέσω τα κορδόνια μου χρειάζονται περίπου τέσσερα χρόνια. Πρώτα θα γίνουν οι ολυμπιακοί αγώνες και μετά θα τα δέσω. Για το μπάνιο δεν το συζητώ… εκεί οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι. Μη φάω γλίστρα, μη βραχεί η γυψοσανίδα, μη σκύψω να πιάσω το σαπούνι. Το έπιασες το υπονοούμενο έτσι;  Διότι εμείς οι Ελληνάρες κουβαλάμε από τα παιδικά μας χρόνια και μια μεγάλη κόμπλα με τον ανδρισμό μας. Δεν θα πλατειάσω άλλο. Σταματάω εδώ σήμερα. Όχι επειδή βαρέθηκα αλλά επειδή γράφω τη κάθε λέξη πατώντας τα γράμματα ένα ένα και αυτό είναι πολύ εκνευριστικό. Και για μένα και για το άμοιρο το λαπιτοπι που δεν φταίει σε τίποτα το κακόμοιρο. Το ξέρω ότι δεν σε νοιάζει αλλά έτσι βρε αδερφέ κουβέντα να γίνεται…

Υ.Γ Τώρα που ανοίγει ο καιρός τρώμε στο ΚουΚουΤσΙ. Βρίσκεται στην καρδιά του Κορυδαλλού και το αγαπάνε όλοι. Είναι φιλόξενο, βρίσκεις μεγάλη ποικιλία σε πιάτα ( ζεστά – κρύα), ωραίο κρασί, πολύ καλό service και ζεστή υποδοχή από τον κύριο Γιάννη (επιχειρηματίας). Τιμές προσιτές. Ανοιχτά κάθε μέρα από το μεσημέρι ως αργά το βράδυ. ΚΟΥΚΟΥΤΣΙ μουσικό οινομαγειρείο. Τηλέφωνο κρατήσεων 210 4950495. Ταξιαρχών 15, πλ. Ελευθερίας

 

Η ΖΟΥΖΟΥ στο κέντρο της Αθήνας…

…σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητη. Δεν ντύνεται σαν λατέρνα και δεν μιλάει στη δια πασών στο κινητό για να τη προσέξουν όλοι. Είναι ξανθιά αλλά δεν είναι χαζή, είναι περπατημένη και αυτό την κάνει να ξεχωρίζει τα καλά παιδιά από τους μαλάκες. Είναι πάντα αισιόδοξη και όλα τα πράγματα και τις καταστάσεις τα κοιτάζει με τη θετική τους πλευρά.

Το ΖΟΥΖΟΥ δεν βγαίνει από το ζουζούνι ούτε από το ζουζουνίτσα μου. είναι σκέτο ΖΟΥΖΟΥ. Όταν ζούσα στη Θεσσαλονίκη ένα πρωί στο κινητό αντί να της πω καλημέρα της είπα ΖΟΥΖΟΥ μου τι κάνεις; Αυτό ήταν. Της κόλλησε μια χαρά. Κάτι άλλο νομίζω δεν θα της ταίριαζε. Το είσαι θεά ας πούμε για παράδειγμα είναι πολύ συνηθισμένο και πολύ λίγο για εκείνη.

Με την Αλεξία γνωριστήκαμε στο κομμωτήριο της το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της συμπρωτεύουσας. Think silver το όνομά του. Γαμώ; Είναι το πιο χλιδάτο και το πιο in απ’ όλα. Τη πρώτη φορά που πήγα έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Η διακόσμηση δεν είχε να ζηλέψει τίποτα από σκηνικό ιταλικής ταινίας. Άριστα εκπαιδευμένο προσωπικό πάντα με ευγένεια και πάντα με χαμόγελο. Ο Βασίλης είναι ο συνέταιρος της και τον συμπάθησα από την πρώτη στιγμή. Γενικά το κλίμα θυμίζει γιορτή. Το καλύτερό μου: το λούσιμο. Ειδικό δωμάτιο, αναμμένα κεριά, και ξαπλώνεις. Κανονικά. Και χαλαρώνεις μαζί με τη μουσική. Ότι και να πω είναι λίγο για το think silver είναι λίγο.

Επιστρέφω στην Αλεξία. Εκείνος ο χειμώνας θα μας μείνει αξέχαστος. Πολύ φαί, πολύ ποτό, πολλοί καφέδες, πολλές βόλτες με το αυτοκίνητο. Δεν είχαμε προβλήματα να μας βασανίζουν ούτε κατάθλιψη. Η σχέση μας δεν ήταν μίζερη. Μου έμαθε όλα τα στέκια, με γνώρισε στους φίλους της. Δεν είναι καβαλημένο καλάμι. Δεν ήτανε ποτέ. Άνθρωποι που έχουν ζήσει τη ζωή τους δυνατά και έντονα δεν  το παίζουν κάπως.

Την αγαπώ πολύ. Μου λείπει που είναι τόσο μακριά. Έρχεται βέβαια στην Αθήνα και κάθε φορά που συναντιόμαστε είναι σαν να μη πέρασε μια μέρα που λέει και το τραγούδι. Η Αλεξία με αγαπάει κι εκείνη. Νοιάζεται πραγματικά για μένα. Δεν το παίζει φίλη μου. Είναι φίλη μου. Είναι πάντα δίπλα μου κι ας μη μένει στην Αθήνα. Την εμπιστεύομαι απόλυτα. Της λέω τα πάντα για μένα και δεν φοβάμαι αν θα με προδώσει κάποια στιγμή. Δεν θα το κάνει.

ΖΟΥΖΟΥ μου πόσα ευχαριστώ να σου πω;              

Είμαι ένας κουλός συγγραφέας…

Γράφω με το δεξί χέρι διότι το αριστερό είναι ντυμένο με γυψοσανίδα. Ένα κινητό έργο τέχνης. Στο χρώμα του λευκού όπως τα σύννεφα στον ουρανό. Χάθηκαν να μου βάλουν ένα κόκκινο, ένα μπλε ή μαύρες βούλες; Το χρυσό το απορρίπτω γιατί είναι κιτς. Κουλό με λες κι έχεις και δίκιο απόλυτο, κιτς δεν με λες με καμία παναγία.

 Όλα ξεκίνησαν το πρωί της Πέμπτης που απεργούσαν τα πάντα ( μα τι πρωτότυπο) . Καβάλησα το ποδηλατάκι μου και ξεκίνησα για τη μεγάλη μέρα. Λογάριαζα χωρίς τον ξενοδόχο. Στη προκειμένη φάση ξενοδόχος και νταβατζής μου είναι ο Κρόνος ο οποίος  κατσικώθηκε και δεν λέει να πάρει τον πούλο.  Αυτός κουμαντάρει τα πάντα… με ενημέρωσε ο φίλος μου ο Βασίλης ο οποίος αν γινόταν αστρολόγος θα είχε σπίτι στην Εκάλη τώρα που μιλάμε.

 Αφού παρέδωσα κάτι ταπεράκια σε μια γειτόνισσα κίνησα για τη πλατεία όπου βρίσκεται το στέκι μου με δωρεάν ιντερνετ. Η κατηφόρα δεν ήτανε μεγάλη. Η γκαντεμιά μου ήτανε. Ανάβει πράσινο και ξεκινάω. Ξαφνικά θυμάμαι ότι στη δεξιά τσέπη υπάρχει ένα εικοσάευρω. Αφήνω το τιμόνι και αυτό ήταν. 

Γκρεμοτσακίστηκα. Την εναέρια κωλοτούμπα μου θα τη ζήλευαν όλοι οι επίδοξοι ακροβάτες του τσίρκου. Δυο καλοί χριστιανοί μου έφεραν νερό και με πολύ προσοχή με σήκωσαν απ’ την άσφαλτο. Τους ευχαρίστησα και κουτσά στραβά φτάνω στη πλατεία. Για καλή μου τύχη ο σερβιτόρος είχε μόλις σχολάσει και με συνόδευσε μέχρι το ποδηλατάδικο. Με ρώτησε αν είμαι οκ και αν θέλω να με πάει στο νοσοκομείο. Αυτή τη λέξη την ξέρω απ’ έξω κι ανακατωτά. Μπορώ να στη διαβάσω και ανάποδα. Τον ευχαρίστησα και πήγα σπίτι μου. 

Άλλαξα φόρμα, ήρθε και ο γαμπρός μου με το αμάξι, μπήκαμε με τη μαμά και φύγαμε για το Θριάσιο. Ο πόνος δεν με άφησε δευτερόλεπτο. Φτάσαμε, δώσανε τα στοιχεία μου και περιμέναμε… και περιμέναμε… και περιμέναμε μέχρι που ήρθε η σειρά μου. Με εξέτασαν και με στείλανε στον ορθοπεδικό. Προσπάθησε να μου τεντώσει το χέρι αλλά ήτανε αδύνατο. Βγάλαμε ακτινογραφίες κι εκεί άκουσα το θεϊκό δεν έχετε απολύτως τίποτα. Τότε η υπομονή μου εξαντλήθηκε και έβαλα τα κλάματα. Μου βγάλανε κι άλλες ακτινογραφίες. Ποτέ στη ζωή μου δεν έχω δώσει τόσα αυτόγραφα μαζεμένα. Μετά έπρεπε να μπει η γυψοσανίδα που σας είπα στην αρχή. Έπρεπε με κάποιο μαγικό τρόπο να σηκώσω το χέρι μου για να αρχίσει το στοκάρισμα. Τότε με άκουσε όλο το Θριάσιο, ο Ασπρόπυργος, η Σαλαμίνα και οι 12 Θεοί του Ολύμπου μαζί. Κλάμα, κλάμα, κλάμα ( τύφλα να’ χει η Μάρθα Βούρτση). Λίγο πριν αφήσω τη τελευταία μου πνοή στα χέρια του πρασινοφορεμένου νοσοκόμου αλλάζω δωμάτιο και με πάνε για υπέρηχο. Μια πανέμορφη κατάξανθη θεά με υποδέχτηκε μ’ ένα μεγάλο και κατάλευκο χαμόγελο. Με ξάπλωσε και με πασπάτεψε με ένα υγρό σαν αυτό που κάνει τα πιάτα αόρατα. Μετά τις ακτίνες ήρθανε και οι κάμερες. Με είχανε πάρει όλοι χαμπάρι τι ψωνάρα που είμαι. Βλέπετε δίδυμα; Της έκανα χιουμοράκι. Ηλικία; Ρωτάει 31 απαντάω. Είσαι πιο μικρός από μένα; Ξαναρωτάει. Έτσι φαίνεται, ξαναπαντάω. Παντρεμένος; μου λέει, τσου! της λέω. Εργένης; Ρωτάει… δεν θα το έλεγα της πετάω με πλάγιο τρόπο. Με τι ασχολείσαι; Συγγραφέας είμαι! Και τι γράφεις; Ιστορίες! Τι ιστορίες; Τρέλας! Έχω και μπλογκ και θα βγάλω και βιβλίο ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα και να πάει να γαμηθεί ο Κρόνος και όλοι οι φίλοι του μαζί.

Γυρίσαμε σπίτι αργά το βράδυ. Φάγαμε και την πέσαμε. Κι άρχισε το μεγάλο μαρτύριο. Που σε πονεί και που σε σφάζει. Και τότε θυμήθηκα την ηλίθια που με μάτιασε εκείνο το πρωί όταν πήγα να πάρω την Αναστασία από το σχολείο. Και πως ομόρφυνες, και η τηλεόραση σε έκανε διπλάσιο, κι έχεις αδυνατίσει. Και όσο μου πέταγε τα κομπλιμάν τόσο να γυαλίζει το μάτι της. Εκείνη τη νύχτα ήτανε αδύνατο να κοιμηθώ. Πονούσα πολύ. Κατά τις 4 τα ξημερώματα καταπίνω ένα ταβοράκι κι έρχομαι στα ίσα μου.

Δέκα μέρες είναι… θα περάσουνε κι αυτές… πρόσεχε το κακό μάτι!

Υ.Γ1 Ευχαριστώ τους γιατρούς στο Θριάσιο για την υπομονή τους

Υ.Γ2 Ευχαριστώ το Νίκο για την υπομονή του

Υ.Γ3 Ευχαριστώ το Μιχάλη που είναι συνέχεια δίπλα μου

Υ.Γ4 Ποτέ μη σκαλίζεις τις τσέπες σου όταν οδηγείς ποδήλατο

Υ.Γ5 Ποτέ μην παίρνεις στα σοβαρά τις κολακείες των άλλων. Ο κόσμος είναι κακός