Κανείς δεν σου λέει πόσο πονάει να ξεκινάς από την
αρχή.
Να αφήνεις πίσω μια πατρίδα, να προσπαθείς να ανήκεις
κάπου.
Να μεγαλώνεις πιο γρήγορα απ’ όσο αντέχει ένα παιδί.
Να γνωρίζεις την απόρριψη, την απώλεια και την
προδοσία.
Να πέφτεις ξανά και ξανά και, κάθε φορά, να βρίσκεις
τη δύναμη να σηκωθείς.
Το «Νεράντζι» δεν είναι μόνο η ιστορία ενός παιδιού
που έγινε γυναίκα.
Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που διαμορφώθηκε μέσα
από τις σχέσεις της με ανθρώπους που αγάπησε, που έχασε, που την πλήγωσαν, αλλά
και που την έφεραν πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά είναι.
Γιατί η μεγαλύτερη μάχη δεν είναι να κρατήσεις κάποιον
στη ζωή σου.
Είναι να μη χάσεις τον εαυτό σου προσπαθώντας να τον
κρατήσεις.
Ο καθένας έχει το δικό του νεράντζι.
Η διαφορά είναι τι επιλέγει να κάνει με την πίκρα του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου