Ο Κωνσταντίνος Παπαθανασίου στις Μεθυσμένες Ιστορίες

 

Τι είναι το «Δέμφις»;

Πρόκειται για ένα ιστορικό μυθιστόρημα, με αρκετά έντονη πλοκή με πολλαπλά αστυνομικά αλλά και μαθηματικά στοιχεία. Το όνομα του βιβλίου προέρχεται από μία επιγραφή του 3^ου αιώνα π.Χ. που βρέθηκε στον ναό του Απόλλωνα στο αρχαίο Θέρμο.

Τι πραγματεύεται;

Η Δέμφις έχει ως κεντρικό θέμα την προσπάθεια ενός Ιταλού καθηγητή Αρχαιολογίας το 1938, να βρει τον τάφο του βασιλιά Σαλύνθιου, αρχηγού του φύλου των Αγραίων, που έζησε την περίοδο του Πελοποννησιακού Πολέμου ( 5^ος αιώνας π.Χ.), γι’ αυτό εξάλλου αναφέρεται στον Θουκυδίδη. Οδηγό του σε αυτή την προσπάθεια αποτελεί ένα χρυσό αγαλματίδιο, που βρίσκεται ως κτέρισμα στον βασιλικό τάφο κι αναπαριστά ένα ελάφι. Παράλληλα, σε ένα δεύτερο χρονικό πλαίσιο, το 1982, η ελληνική κοινή γνώμη συνταράσσεται από τη δολοφονία του Υπουργού Πολιτισμού, ενός ανώτατου δικαστικού, καθώς και ενός επιφανούς Αμερικανού πολίτη στα Κύθηρα, που έχουν ως κοινό παρονομαστή το χρυσό ελάφι... Άνθρωποι, ιστορίες, ανάγκες, έρωτες, πόλεμοι και θηριωδίες μπλέκονται μεταξύ τους και τελικά τη λύση τη δίνουν τα μαθηματικά.

Τι σας δυσκόλεψε κατά τη διάρκεια της συγγραφής;

Η έλλειψη χρόνου, καθώς ως μηχανικός – ελεύθερος επαγγελματίας, σύζυγος και πατέρας έπρεπε να στερούμαι πολλές ώρες ύπνου καθημερινά, για να ολοκληρωθεί ένα μυθιστόρημα, που πέραν της συγγραφής, απαιτούσε βαθιά καταβύθιση σε ιστορικές πηγές.

Με ποιον ήρωα ταυτίζεστε απόλυτα;

Με κανέναν. Πολλοί εξ αυτών έχουν λάβει χαρακτηριστικά οικείων ανθρώπων και φίλων, αλλά προσωπικά δεν ταυτίζομαι με κάποιον.

Πόσο καιρό σας πήρε να το ολοκληρώσετε;

Τέσσερα χρόνια, αλλά μπορώ να πω ότι το απόλαυσα πραγματικά.

Τι σας κάνει πιο δυνατό;

Όπως όλους τους ανθρώπους η δυσκολία. Το έχει  γράψει εξάλλου χαρακτηριστικά ο Καζαντζάκης στην Αναφορά στον Γκρέκο: η δυσκολία στάθηκε πάντα στη ζωή ο μέγας ερεθισμός που ξυπνάει και κεντρίζει όλες μας τις ορμές, καλές και κακές, για να πηδήξουμε το εμπόδιο που υψώθηκε ξαφνικά μπροστά μας· κι έτσι, επιστρατεύοντας όλες μας τις δυνάμεις, που αλλιώς θα ύπνωναν ή θα ενεργούσαν σκόρπια κι ανόρεχτα, φτάνουμε κάποτε πολύ μακρύτερα απ’ ό,τι ελπίζαμε.

 

Ποιες είναι οι απαιτήσεις του αναγνωστικού κοινού;

Ποικίλες και ετερόκλητες. Σε κάθε περίπτωση όμως, το κοινό έχει πάντα την οξυμένη αντίληψη και την  αλάνθαστη ικανότητα για να ξεχωρίσει ένα καλό βιβλίο.

Η νέα γενιά διαβάζει σήμερα βιβλία;

Θεωρώ πως όχι με την ένταση που αυτό γινόταν παλιότερα. Η τεχνολογία έχει αλλάξει πολλά σε αυτό το επίπεδο, αν και η αγάπη για το βιβλίο πηγάζει από την οικογένεια κι από το σχολείο. Τα υπόλοιπα είναι μάλλον προφάσεις. Μπορώ να σας πω με καμάρι, πως οι γονείς μου ήταν αμφότεροι απόφοιτοι δημοτικού, αλλά δεινοί αναγνώστες. Η εικόνα του γονέα με ένα βιβλίο στο χέρι, αντί ενός τηλεκοντρόλ ή ενός κινητού είναι –πιστέψτε με– καθοριστική για ένα παιδί.

Τι θα θέλατε να σας φέρει ο νέος χρόνος;

Σε προσωπικό επίπεδο μόνο υγεία. Τα υπόλοιπα τα ορίζει ο καθένας μόνος του. Σε παγκόσμιο επίπεδο, ειρήνη.

Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη φράση από το βιβλίο.

Άνθρωποι θνητοί, περαστικοί και διαβατάρηδες είμαστε όλοι. Κόκκοι άμμου στην απέραντη θάλασσα του χρόνου.