Το πρωί μια χαρά
λιακάδα είχε. Και στην πλατεία πήγα, και τους λογαριασμούς μου πλήρωσα, και για
ψώνια πήγα, όλα καλά και όλα ανθηρά που έλεγε και ο παππούς μου ο Κωνσταντίνος.
Μετά επέστρεψα στο φιλόξενο σπιτάκι μου και αφού καταβρόχθισα μια περιποιημένη
σταπατσάδα από τα χεράκια της μανούλας μου κάθισα να διαβάσω γιατί του χρόνου
θα δώσω Πανελλήνιες μη το ξεχνάμε αυτό. Το μεσημέρι που βγήκα από το σπίτι πάλι
λιακάδα είχε. Οι ηλιαχτίδες χόρευαν μπάλο κι εγώ πανευτυχής κατέβηκα με το
μετρό στον Πειραιά στο αγαπημένο μου αρωματοπωλείο και στη συνέχεια πήγα για
κούρεμα. – Θα βρέξει; Με ρωτάει ευγενέστατα ο κομμωτής μου… - Μπαααα, δεν
βλέπεις τον ήλιο; Μέχρι να με λούσει και να με κουρέψει είχε ξεσπάει μπόρα
δυνατή που δεν σταμάταγε με τίποτα. – Δεν είμαι προφήτης, του είπα και
συμφώνησε. Στο δρόμο για το σπίτι έκανα μπάνιο όπως καταλαβαίνετε. Μέχρι να
φτάσω είχα γίνει λούτσα και ας μην έχω εξοχικό στη Λούτσα. Κρύο το αστείο μου
το ξέρω αλλά με τέτοια ζέστη χρειάζεται μπας και δροσιστούμε λιγάκι. Η
φωτογραφία είναι και αυτή ηλιόλουστη από τα χεράκια της αγαπημένης μου Μαρίας
Γεωργαντά. Αγάπη καλοκαιρινή μπορεί να μην υπάρχει αλλά χαμόγελα πολλά, θετική
σκέψη και όλα θα πάνε καλά. Ακούστε με που σας λέω και ας μην είμαι προφήτης!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου