ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ…
Το παραμύθι της Σταχτοπούτας είναι
λίγο-πολύ γνωστό: η κακιά μητριά, οι δύο στριμμένες αδελφές, η νεραϊδονονά με
το μαγικό ραβδάκι, ο πρίγκιπας που την ερωτεύεται κεραυνοβόλα και ζήσαν αυτοί
καλά… Η δική μας «Σταχτοπούτα», λέγετέ με Άννα, δεν είναι γεμάτη με στάχτες,
αλλά με πολλά παραπανίσια κιλά και αμέτρητα συναισθηματικά τραύματα, καθώς
στερήθηκε την αγάπη από το πρώτο λεπτό που αντίκρισε τον μάταιο και γεμάτο
χοληστερίνη τούτο κόσμο. Η μητέρα της πέθανε στη γέννα και ο ναυτικός πατέρας
της μπάρκαρε μόνιμα, εγκαταλείποντάς τη στις εκάστοτε μητριές της. Με την
τελευταία, το παραμύθι ολοκληρώθηκε αφού απέκτησε δύο εξ αγχιστείας αδέλφια και
μόνιμους βασανιστές της, την Ντοντό και τον Σπύρο. Όταν ο παιδικός και
μοναδικός της έρωτας, ο Νίκος, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και επιτέλους
βρίσκει σκοπό στη ζωή της, εκείνος αντί να πέσει στην αγκαλιά της, αφήνει έγκυο
την αχώνευτη Ντοντό. Λίγο πριν η Άννα αυτοκτονήσει, βουλώνοντας τις αρτηρίες
της και εκτοξεύοντας το σάκχαρό της στα ύψη, εμφανίζεται στη ζωή της ως διά
μαγείας ο Δημήτρης. Ένας γοητευτικός, φιλόδοξος άντρας, η απάντηση στις τόσες
απογοητεύσεις της. Όμως, βρήκε πράγματι τον πρίγκιπά της ή την περιμένει ένα
ακόμα μεγαλύτερο και ανεπανόρθωτο τραύμα; Η Άννα θα διασχίσει δαιδαλώδη
μονοπάτια με αμέτρητα υπερφαγικά επεισόδια, ερωτικές απογοητεύσεις και
απρόσμενες προδοσίες, με μοναδικό στήριγμα τις δύο φίλες της. Μυστικά του
παρελθόντος αποκαλύπτονται, φέρνοντας στο φως την αλήθεια και ανατρέποντας όσα
η ίδια θεωρούσε δεδομένα. Τότε θα συνειδητοποιήσει πως το μόνο «μαγικό ραβδάκι»
που χρειάζεται είναι κρυμμένο μέσα της… Ένα μυθιστόρημα με καυστικό χιούμορ
όπου, μέσα από κωμικοτραγικές καταστάσεις, ξεπροβάλλουν αλήθειες για τις
διατροφικές διαταραχές, τον ρατσισμό απέναντι στα παχύσαρκα άτομα, καθώς και τη
θέληση που χρειάζεται για να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και να
διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ…
Το συγκεκριμένο βιβλίο το πήρα μαζί μου στις καλοκαιρινές
μου διακοπές. Το διάβαζα στην παραλία και μου κρατούσε την καλύτερη συντροφιά
κάτω από τον καυτό ήλιο. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως είναι ένα βιβλίο «παραλίας».
Πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο ναι μεν είναι ανάλαφρο αλλά σε πολλά σημεία
σε κάνει να προβληματιστείς. Η συγγραφέας με το χιούμορ της περνάει πολλά μηνύματα
στον αναγνώστη κυρίως κοινωνικά. Σίγουρα όμως δεν είναι ένα βιβλίο που μου
μαύρισε την καρδιά και δεν μου χάλασε την διάθεσή μου. Σίγουρα αξίζει την
προσοχή σας για πολλούς και διάφορους τους οποίους θα τους καταλάβετε καθώς θα
το διαβάζετε. Κλείνοντας θα ήθελα να πω μόνο ότι τα βιβλία δεν έχουν φύλο,
ηλικία, τόπο και χρόνο. Τα βιβλία είναι για να διαβάζονται! Ένα από αυτά είναι και
«Ο κορσές της Σταχτοπούτας» της συγγραφέως Θεοφανίας Ανδρονίκου Βασιλάκη που
κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου