Κι έτσι ξαφνικά. Μέσα σε μια στιγμή. Γίναμε πάλι
παιδιά. Θυμήθηκα τα ανέμελα εκείνα χρόνια. Στο σχολείο. Όταν δίναμε το
τελευταίο μάθημα μετά παίζαμε μπουγέλο στον προαύλιο χώρο του σχολείου. Έτσι και
σήμερα. Πολλά χρόνια μετά. Γυρίσαμε από τη θάλασσα και παίξαμε με την ψυχή μας.
Αφήσαμε το κρύο νερό να μας ξεδιψάσει. Και πράγματι κάναμε σαν παιδιά. Η Δέσποινα,
η Σοφία, ο Νίκος, ο μικρός Γιωργάκης κι εγώ. Εδώ στο όμορφο Κυπαρίσσι. Σε ένα
από τα πιο όμορφα σημεία της Ελλάδας.
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Παρασκευή 16 Αυγούστου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Ο χειμώνας αυτός δεν λέει να περάσει. Προσπαθώ να θυμηθώ πως πέρασαν οι προηγούμενοι. Αν ήταν το ίδιο βαρετοί και αδιάφοροι. Κολλημένος...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου