Σταμάτα να μου κολλάς γιατί ξέρω που το πας. Σταμάτα γιατί με πιάνουν γέλια
και η κοιλιά μου χορεύει μπάλο. Φαίνεται άλλωστε και στη φωτογραφία. Σταμάτα σε
παρακαλώ να μου αραδιάζεις ένα σωρό ασυναρτησίες γιατί ξέρεις πολύ καλά ότι δεν
σε πιστεύω. Ξέρεις ότι όλα αυτά που μου λες σε μένα δεν περνάνε. Σταμάτα γιατί
θα θυμώσω. Το λοιπόν: δεν είμαι διάσημος συγγραφέας (ακόμη). Δεν είμαι ένας παίδαρος
(ακόμη). Δεν έχω σπίτι με κήπο – πισίνα και λεφτά (ακόμη). Τι πας να με πείσεις
τώρα; Ποιος σε έβαλε να μου τα πεις όλα αυτά; Και πέρσι την ίδια μέρα τα ίδια
ακριβώς μου έλεγες. Από εκείνη την ημέρα μέχρι και σήμερα τίποτα δεν έχει
αλλάξει. Γι’ αυτό άσε με στην ησυχία μου σε παρακαλώ. Να χαρείς τα μάτια σου τα
δυο. Πάρε τα κουβαδάκια σου και δρόμο. Να παίξεις σε άλλη παραλία. Σε ευχαριστώ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου