…ΚΙ ΕΝΑΣ ΣΚΥΛΟΣ ΤΡΕΧΕΙ στην γκρίζα πόλη
να κρυφτεί σε μια γωνιά ζεστή. Δεν έχει ταυτότητα, όνομα και ιδιότητα. Δεν έχει
σπίτι ούτε οδό ούτε αριθμό. Θυμάται τις καλές εποχές που είχε ένα πιάτο φαγητό
και λίγο καθαρό νερό. Θυμάται όλες εκείνες τις στιγμές που τον κάνανε
ευτυχισμένο. Τώρα σιωπή. Σιωπή γκρίζα κι αυτή και μοναξιά. Του λείπουν τα
παιδιά της γειτονιάς που παίζανε μαζί του όλο το καλοκαίρι. Τώρα μοναξιά και
δεν ζητάει πολλά. Ένα κεραμίδι να σκεπαστεί και ένα γλυκό χάδι, μια αγκαλιά. Θα
ήθελε να έχει όνομα. Θα ήθελε να έχει ένα σπίτι. Τίποτα από όλα αυτά. Τίποτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου