Άγνωστος εν μέσω αγνώστων
με τη μοναξιά χορεύω,
άγνωστος εν μέσω αγνώστων
και τον πόνο κανακεύω.
Νιώθω ασήμαντος διαβάτης
μέσα στης πόλης τον αχό,
ένας μικρός λαθρεπιβάτης
μέσα στου ονείρου το κενό.
Μα άγνωστος καθώς θα μένω
και με τη θλίψη θα συζώ,
εύχομαι γρήγορα να έλθει
αυτό το τέλος που ποθώ.
Τι είναι άραγε η ζωή σου
όταν οι άλλοι σε αγνοούν;
Πώς να ξηγήσεις στην ψυχή σου
γιατί εκείνοι σ’ απωθούν;
Όταν ποτίζουνε φαρμάκι
ένα λουλούδι που διψά,
τότε κ’ εκείνο, πικραμένο,
μαραίνεται και ξεψυχά.
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου