Η ΦΙΛΙΑ ΔΕΝΔΡΙΝΟΥ ΣΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

 

Ποια είναι η μισή πατρίδα;

Το έργο είναι η ιστορία μιας γυναίκας από την Σμύρνη που αφηγείται τη ζωή της μέσα από  το τραύμα του ξεριζωμού . Μισή Πατρίδα λοιπόν είναι για εκείνη  ο τόπος  που πια δεν υπάρχει, όμως  τον κουβαλά  μέσα της. Ό, τι αγάπησε κι άφησε πίσω, κι ό, τι  καθόρισε την ταυτότητά της. Μισή πατρίδα όμως είναι και η καινούργια που καλείται να γνωρίσει. Και ξέρουμε πια καλά , πώς η Ελλάδα που βρήκαν τότε οι πρόσφυγες, μετά τον ξεριζωμό από τα σπίτια τους, ήταν εξαιρετικά επιφυλακτική απέναντί τους για να μη πω εχθρική. Μέσα σε αυτήν τη δυσκολεμένη συνθήκη της προσφυγιάς, η ηρωίδα της παράστασης , μια πρώην λουτράρισσα των  χαμάμ της Σμύρνης, βρίσκει διέξοδο  από το τραύμα της , ακροβατώντας ανάμεσα στην ανάμνηση και τη φαντασίωση. Μισή πατρίδα είναι  το χθες, η άλλη  μισή το τώρα. Μισή αλήθεια αυτή που αποδέχεται, η άλλη μισή είναι η  ονειροπόληση, το καταφύγιό της.

 

Ποια είναι η πρόκληση του ρόλου;

Ο κάθε ρόλος είναι μια πρόκληση. Το συγκεκριμένο έργο γράφτηκε πατώντας σε δυο βάρκες. Το ένα σκέλος  του έργου πατάει σε μαρτυρίες γυναικών που τις αναζήτησα στο αρχείο του ΕΛΙΑ και στο αρχείο του Ιδρύματος  Μικρασιατικών Σπουδών , το άλλο σκέλος  πάτησε στη φιγούρα μιας λουτράρισσας , έμπνευση από το βιβλίο της συγγραφέως Κώστιας  Κοντολέων με τίτλο Σιγανά , Σιγανά, πατώ τη Γη (Έναστρον  2013). Διπλή η πρόκληση : Να μεταφέρω με αλήθεια τη δύναμη της μαρτυρίας από τη μια , να μη προδώσω το ήθος της ηρωίδας του συγκεκριμένου διηγήματος από την άλλη.

Πώς είναι να είστε μόνη επί σκηνής;

Κοιτάξτε , το θέατρο είναι κατ εξοχήν η τέχνη του μαζί. Ο μονόλογος , όπως και να το κάνεις, έχει μια μοναξιά .  Επί πλέον είναι για τον ηθοποιό ένα τεράστιο στοίχημα τόσο  για την αντοχή του (τη φυσική και τη  νευρική) όσο και για τα εκφραστικά του μέσα . Στην εποχή των πολυμέσων δεν είναι καθόλου εύκολο , μόνος σου επάνω στη σκηνή, να διηγηθείς μια ιστορία κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον των  θεατών επί μια ώρα. Θα έλεγα , νοιώθεις λίγο ακροβάτης πάνω σε τεντωμένο σκοινί . 

Υπήρξε κάτι που να σας δυσκόλεψε κατά τη διάρκεια των προβών;

Κάποιες φορές η  αμφιβολία του πώς αυτό που κάνω τώρα φτάνει κάτω; Η ανάγκη και μιας άλλης ματιάς απ έξω . Γράφω, σκηνοθετώ , παίζω . Πολλά μαζί τα στοιχήματα .

Τι σας λένε πιο συχνά οι θεατές;

Τι να πω , ευτυχώς μέχρι στιγμής, καλά , πολύ καλά λόγια.

Σας ενδιαφέρουν οι κριτικές;

Και βέβαια με ενδιαφέρουν. Είναι σημαντικό να ακούς, αν και πόσο αγγίζει τους άλλους αυτό που κάνεις. Μια κριτική βοηθά τον ηθοποιό να εξελιχθεί, διορθώνοντας π.χ  τις αδυναμίες του , την υπερβολή του , αναγνωρίζοντας το αν δούλεψε σε βάθος, ή  αν έμεινε στην επιφάνεια και στις ευκολίες του . Πάντα πρέπει να ακούμε τι μας λένε οι άλλοι, από τον πιο απλό θεατή, μέχρι τον πιο ειδικό κριτικό . Από εκεί και πέρα, εννοείται πως ο καθείς δίνει  στον εαυτό του  και τις δικές του απαντήσεις .  Έτσι κι αλλιώς η Τέχνη  δεν είναι  μαθηματική πράξη και κάθε καλλιτέχνης γνωρίζει καλά , ότι η τέχνη του δεν μπορεί να  τους ακουμπήσει όλους με το ίδιο τρόπο. 

Ας κλείσουμε με μια χαρακτηριστική ατάκα από το έργο:

 Όλη μου η ζωή, ένα άλμπουμ θαρρείς, με παλιές φωτογραφίες κιτρινισμένες από τον καιρό και τσαλακωμένες στην άκρη .

 

Σας ευχαριστώ πολύ