Δεν ήταν ακατόρθωτο τελικά. Ήταν
να το πάρω απόφαση. Δευτέρα του Πάσχα ξεκίνησα το περπάτημα. Κάθε απόγευμα. Δυο
με τρείς ώρες. Και λιγότερο φαγητό. Και πιο πολύ νερό. Άφθονο νερό και πράσινο
τσάι. Και φρούτα. Ανανάς, φράουλα και ακτινίδιο. Φυσικά και με την πολύτιμη
βοήθεια της φίλης μου Δήμητρας Παναρίτη που με έβαλε σε αυτό το τριπάκι. Χθες,
λοιπόν, είχα πάει με τη μαμά για ψώνια στα μαγαζιά. Στην επιστροφή για το σπίτι
μου λέει: - Μπες σε αυτό το φαρμακείο και ανέβα στη ζυγαριά. Και πάρε και ένα
κουτί Depon. Και ανέβηκα στη ζυγαριά. Και
είδα τα αποτελέσματα. Το νούμερο 120 ανήκει πια στο παρελθόν. Όλα αλλάζουν. Αρκεί
να το θέλεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου