Κι άμα βρέχει – λέω άμα – πάρε ομπρέλα, πάρε ομπρέλα. Και αν είσαι καλό
κορίτσι θα σε πάω και στις κούνιες να σε κάνω κούνια – μπέλα. Κι αυτό το ποίημα
το έγραψα φίλοι μου σε οργασμό έμπνευσης και δημιουργίας που με πιάνει πάντα
κάτι τέτοιες ώρες. Γιατί είναι γεγονός η άνοιξη ήρθε επιτέλους. Ο καιρός φόρεσε
τα καλά του. Κι έρχονται όμορφα πράγματα που δεν είναι πράγματα αλλά λέμε τώρα
κουβέντα να γίνεται. Κι όλα καλά κι όλα ωραία που λέει και το τραγούδι και η
διάθεσή μου αγγίζει το Everest το γιατί μη με ρωτάτε δεν ξέρω. Κι όλα καλά κι όλα ανθηρά που έλεγε και ο
παππούς μου. Και κάπου εδώ σας αφήνω γιατί γράφω φίλοι μου. Ναι, ναι είναι
γεγονός. Γράφω το έκτο μου βιβλίο και είμαι πολύ ευτυχισμένος και γι’ αυτό. Αλήθεια,
πότε έφτασα στο έκτο; Αυτά. Τα ξαναλέμε. Σας φιλώ γλυκά!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου