Και ξαφνικά οι 24 ώρες είναι λίγες…

Μα ναι, φυσικά και θα έπρεπε να τα κάνω όλα χαλαρά ή να είμαι χαλαρός για να τα προλαβαίνω όλα… Δεν γίνεται. Δεν είναι δυνατόν. Δεν μπορώ να χαλαρώσω με τίποτα. Κανονικά θα έπρεπε γιατί έχουμε γιορτές και τις περνάμε όμορφα με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Τρώμε και πίνουμε και ρίχνουμε κι ένα τσιφτετέλι – μπάλο – ζεϊμπέκικο για να γουστάρουμε. Τα πράγματα που πρέπει να γίνουν είναι πολλά και αν δεν τα κάνω εγώ δεν κοιμάμαι ήσυχος ή δεν κοιμάμαι καθόλου. Και μπορεί να μην είναι πράγματα και να είναι καφέδες με αγαπημένους φίλους. Καφέδες αστραπή, της μιας ώρας, γιατί παραπάνω χρόνος δεν παίζει. Μου αρέσει που τρέχω, δεν παραπονιέμαι. Μου αρέσει που όλα πάνε από το καλό στο καλύτερο. Απλά θα ήθελα λίγες ώρες παραπάνω. Για να μπορώ να τα κάνω όλα και να τα απολαμβάνω κιόλας. Ευτυχώς που η χρονιά τελειώνει. Ευτυχώς που συνεχίζω με όλα αυτά να σκέφτομαι θετικά. Ευτυχώς που μπαίνει η νέα χρονιά και θα κάνω πολλά περισσότερα πράγματα ίσως λίγο πιο χαλαρά…