Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΟΛΤΑ....

ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ BOTOX ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ; Ε, Καμία σχέση! Η μέρα ξεκίνησε ευχάριστα αφού ο γιατρούλης μια χαρά μας τα είπε... κατηφορήσαμε τη Χαριλάου Τρικούπη...για πρώτη φορά παρατήρησα το πόσοι πολλοί εκδοτικοί οίκοι είναι μαζεμένοι...λίγο πριν τη Σόλωνος πέφτω πάνω σε ένα παλιό αφεντικό...δεν μου χαμογέλασε...με μισεί ακόμα...(τέλεια!!!)περπατήσαμε κι άλλο, φτάσαμε στο αγαπημένο μου ταχυδρομείο στην Αιόλου...μόνο 300(!) άτομα ουρά. Βγήκαμε με φόρα και περπατήσαμε τη Σταδίου. Ωραία, μεγάλη, ηλιόλουστη βόλτα. Χωρίς να κοιτάμε το ρολόι ή να μιλάμε στο κινητό. Μπήκαμε στο ταχυδρομείο του Συντάγματος. Μια ευγενέστατη υπάλληλος μας εξυπηρέτησε στο αυτόματο μηχάνημα. Σε δέκα λεπτά είχαμε τελειώσει. Συναντήσαμε τη Βασιλική. Στην Ερμού κόσμος και ντουνιάς. Λέω, δεν μπορεί, κάποιον γνωστό θα συναντήσω. Μετά τη γρήγορη στάση για καινούργια εσώρουχα φτάσαμε στου Ψυρρή για φαγητό. Και εκεί το τελείως κουλό πέφτω πάνω στην αδερφή μου τη Βάσω με την κόρη της την Αναστασία η οποία μέσα στο 14 θα την έχει περάσει σίγουρα στο ύψος και ας πηγαίνει μόνο ΄Ε Δημοτικού. Μετά χωριστήκαμε και ξαναβγήκαμε στην Ερμού. Εκεί συνάντησα κατα τύχη δυο ηθοποιούς που παίζαμε μαζί στη Θεσσαλονίκη. Μόνο τον πάπα της Ρώμης δεν είδα! Λίγο παρακάτω βρήκαμε το κατάστημα ρούχων που τα πουλάει με το κιλό. Χαζέψαμε για αρκετή ώρα. Φτάσαμε Θησείο αλλά δεν λέγαμε να πάρουμε τον πούλο. Μας αρέσει η Αθήνα. Μας αρέσει που το γρουσουζοδεκατρία φεύγει. Μας αρέσει ο υπέροχος καιρός που μόνο χειμώνα δεν θυμίζει. Στο Γκάζι βάλαμε τελεία. Αν και εμένα προσωπικά ακόμα ένα καφεδάκι δεν θα με χάλαγε καθόλου (μα καθόλου). Πήραμε το μετρό και μετά απο Κατεχάκη το λεωφορείο για το σπίτι. Και μετά Λαζόπουλο αλλά δεν γελάσαμε καθόλου (μα καθόλου) και νάνι νάνι το παιδί να κάνει. Θα προσπαθήσω να σου γράψω και αύριο (αν βρω χρόνο). Νύχια, spa, solarium, ξέρεις τώρα (κλασσικά εικονογραφημένα). Φιλί!