Όταν περνάς καλά ο χρόνος περνάει σφαίρα. Όταν περνάς πολύ καλά δεν υπάρχει χρόνος.

Τι είπα πάλι!!! Βασική προϋπόθεση να μην υπάρχει τηλεόραση στο σπίτι, κάθε πρωί να λες καλημέρα στον εαυτό σου (ακόμα και τις μέρες που βρέχει μέσα σου), να μένεις μακριά από μίζερους ανθρώπους (ευχή και κατάρα). Το έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν και συνεχίζω να το λέω. Οι ειδήσεις προκαλούν φόβο και πανικό (με μεγάλη επιτυχία), οι δημοσιογράφοι ευχάριστα δεν λένε ποτέ (το έχουνε κατάρα) και χαίρονται γι’ αυτό διότι καθηλώνουν όλους τους Έλληνες στα σπίτια τους οπότε το πορτοφόλι τους φουσκώνει (των δημοσιογράφων φυσικά). Επίσης τα (αξιόλογα) ντοκιμαντέρ είναι πολύ λίγα, αλλά οι κιτρινοεκπομπές που ανεβάζουν τα νούμερα με τον πόνο των ανθρώπων πολλές. Κυρίες (ο Θεός να τις κάνει) των Βορείων προαστίων που κολυμπάνε στο χρήμα δακρύζουν όταν η κάμερα κάνει κοντινό και ενδιαφέρονται για τα προβλήματα του απλού λαού. Κάτι δεν μου κολλάει στο όλο σκηνικό. Και οι πολιτικοί κολυμπάνε στο χρήμα και τρώνε συνέχεια. Άντε να σκάσουνε να ησυχάσουμε. Αλλαγή θέματος. Το Α της Αισιοδοξίας είναι το πρωινό ξύπνημα. Πως θα ξεκινήσεις τη μέρα σου. Εσύ αποφασίζεις.  Η πρώτη κίνηση που κάνω πάντα, είναι να σταθώ μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου και μόλις ολοκληρώσω τη διαδικασία βουρτσίσματος δοντιών λέω μια καλημέρα στον ίδιο μου τον εαυτό οπότε η διάθεση αλλάζει αμέσως. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι. Αλλά το χαμογελάς όλη μέρα είναι ο πιο αποτελεσματικός και ας πάνε στα τσακίδια οι ρυτίδες έκφρασης. Ας πάνε στα τσακίδια και οι μίζεροι αγκαλιά με τη μιζέρια τους. Κουράστηκα. Θα ήθελα μια χώρα όπου όλοι να είναι αισιόδοξοι και να χαμογελάνε. Να σκέφτονται θετικά κι ας έχουν ένα βουνό προβλήματα. Αν ήμουν πρωθυπουργός για μια μέρα το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να ξαποστείλω όλα τα μίζερα άτομα σε ένα μακρινό νησί σε άγονη γραμμή. Να καθαρίσει ο τόπος μια για πάντα!