Ο συγγραφέας Μάκης Τσίτας στο βιβλιοπωλείο Αναγέννηση της Πάρου

 

Ο συγγραφέας Μάκης Τσίτας στο βιβλιοπωλείο Αναγέννηση της Πάρου

 

Το βιβλιοπωλείο Αναγέννηση (Πλατεία Εκατονταπυλιανής, Παροικιά) και οι εκδόσεις Μεταίχμιο προσκαλούν τους μικρούς και μεγάλους φίλους του βιβλίου να συναντήσουν τον συγγραφέα Μάκη Τσίτα, την Κυριακή 9 Αυγούστου 2026, στις 20:00.

Ο συγγραφέας θα βρίσκεται στον χώρο του βιβλιοπωλείου για να συνομιλήσει με τους αναγνώστες, να μοιραστεί τις ιστορίες του και να υπογράψει τα βιβλία του, παιδικά και ενηλίκων.

 

Βιογραφικό:
Ο Μάκης Τσίτας γεννήθηκε το 1971 στα Γιαννιτσά και σπούδασε δημοσιογραφία στη Θεσσαλονίκη. Ζει στην Αθήνα και διευθύνει το ενημερωτικό site για το βιβλίο και τον πολιτισμό Diastixo.gr. Έργα του στο θέατρο ανέβασαν σημαντικοί σκηνοθέτες στην Ελλάδα και το εξωτερικό και στίχους του μελοποίησαν σημαντικοί συνθέτες. Διηγήματα και βιβλία του για παιδιά έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Για το μυθιστόρημά του «Μάρτυς μου ο Θεός» έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014 και τιμήθηκε από τους Δήμους Αθηναίων, Πέλλας, Έδεσσας, την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Έδεσσας. Το «Μάρτυς μου ο Θεός» κυκλοφορεί σε 12 ευρωπαϊκές γλώσσες. Έχει εκδώσει 6 βιβλία για ενήλικες -με πιο πρόσφατο τη συλλογή διηγημάτων «Τσίχλες ταξιδίου»- και 32 βιβλία για παιδιά, 3 από τα οποία βραβεύτηκαν: «Η καμηλοπάρδαλη Χαραλαμπία» (Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης Κύπρου, 2021), «Έρχεται ο γίγαντας» (Βραβείο IBBY - Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, 2023), «Ο σύμβουλος του βασιλιά» (Βραβείο Περιοδικού Χάρτης, 2024).

Για περισσότερες πληροφορίες: makistsitas.com.

Το Παράδοξο του Χαλασμένου Τηλεφώνου | Ελευθέριος Π. Αντωνιάδης - συγγραφέας

 

Κάθε ιστορία γεννιέται μία φορά.

Αλλά σχεδόν ποτέ δεν φτάνει στον επόμενο όπως πραγματικά ειπώθηκε.

Ο άνθρωπος δεν είναι ουδέτερος αγωγός πληροφορίας. Δεν λειτουργεί σαν καλώδιο που μεταφέρει το σήμα αναλλοίωτο. Είναι φίλτρο. Και κάθε φίλτρο αλλοιώνει.

Όταν ακούμε μια ιστορία, δεν αποθηκεύουμε το γεγονός.

Αποθηκεύουμε την ερμηνεία του.

Αυτό είναι ίσως ένα από τα πιο υποτιμημένα παράδοξα της ανθρώπινης επικοινωνίας: ότι η πληροφορία δεν ταξιδεύει ποτέ μόνη της· ταξιδεύει πάντα μαζί με τον άνθρωπο που τη μεταφέρει.

Και ο άνθρωπος κουβαλάει μνήμη, φόβο, προκατάληψη, επιθυμία, τραύμα, συμπάθεια, αντιπάθεια.

Άρα κουβαλάει παραμόρφωση.

Ένας άνθρωπος ακούει μια ιστορία.

Την περνά μέσα από το προσωπικό του σύστημα νοήματος.

Κρατά ό,τι τον αγγίζει. Ξεχνά ό,τι δεν του φαίνεται σημαντικό. Συμπληρώνει τα κενά με δικές του υποθέσεις.

Και μετά την αφηγείται.

Όχι όπως συνέβη.

Αλλά όπως την κατάλαβε.

Και εκεί βρίσκεται η πρώτη αλλοίωση.

Ο δεύτερος κάνει ακριβώς το ίδιο.

Και ο τρίτος.

Και ο τέταρτος.

Μέχρι που η αρχική πραγματικότητα έχει σχεδόν εξαφανιστεί, αλλά όλοι πιστεύουν ότι μιλούν ακόμα γι’ αυτήν.

Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στα κουτσομπολιά.

Συμβαίνει στις οικογένειες, στις σχέσεις, στην ιστορία, στη θρησκεία, στην πολιτική.

Ίσως ακόμα και στην ίδια την αυτοβιογραφία μας.

Γιατί ακόμη και οι αναμνήσεις μας λειτουργούν έτσι.

Δεν θυμόμαστε αυτούσιο το παρελθόν.

Το ξαναγράφουμε κάθε φορά που το θυμόμαστε.

Κάθε ανάκληση είναι και μια μικρή επανεγγραφή.

Έτσι, το παράδοξο γίνεται βαθύτερο:

Δεν παραποιούμε μόνο τις ιστορίες των άλλων.

Παραποιούμε και τη δική μας.

Και εδώ γεννιέται ένα επικίνδυνο ερώτημα:

Αν κάθε άνθρωπος παραλαμβάνει την πραγματικότητα μέσα από το δικό του εσωτερικό φίλτρο, υπάρχει ποτέ «καθαρή» αλήθεια στην ανθρώπινη επικοινωνία;

Ίσως όχι.

Ίσως η αλήθεια, όταν περνά από άνθρωπο σε άνθρωπο, να μοιάζει με φως που περνά από πολλά τζάμια: κάθε επιφάνεια αλλάζει λίγο την πορεία του, ώσπου στο τέλος φτάνει κάπου αλλού.

Όχι ψεύτικο.

Αλλά όχι πια ίδιο.

Και ίσως η ωριμότητα να μην είναι να πιστεύεις εύκολα ό,τι ακούς.

Αλλά να θυμάσαι πάντα ότι κάθε αφήγηση είναι ήδη μια μετάφραση.

Και κάθε μετάφραση είναι, αναπόφευκτα, μια απώλεια.

Αν λοιπόν, η μνήμη αλλοιώνει και η αφήγηση παραμορφώνει, πόσο από αυτό που πιστεύουμε για τον κόσμο είναι πραγματικά δικό μας;

Ελευθέριος Π. Αντωνιάδης

Ο συγγραφέας Στάθης Βλαχάκος στις Μεθυσμένες Ιστορίες

 

Ο Εστέτ κ. Ντολφιν  τι πραγματεύεται;

Ο Εστέτ κ. Ντολφιν είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, όπου ένας ιδιαίτερα μπον βιβερ και εστετ  διάσημος Αμερικανός φωτογράφος, επισκέπτεται το Chianti της Τοσκάνης, για ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ, αλλά σύντομα θα βρεθεί μάρτυρας ενός φόνου και παρά τις ευθείες απειλές, για την ζωή του, δεν θα φοβηθεί από τις μαφιόζικες πρακτικές για να αποχωρήσει από την Ιταλία, ούτε θα ακολουθήσει την οδό της σιωπής, το γνωστό aqua in bocca, δηλαδή στόμα γεμάτο νερό. Θα συνεργαστεί με τις αρχές για την πλήρη  διαλεύκανση του. Μπαρουτοκαπνισμένος από επικίνδυνες αποστολές σε όλο τον κόσμο, για μια ακόμα φορά θα αγωνιστεί για να πετύχει να αναδείξει την αλήθεια. Σε αυτό βρίσκει σύμμαχο και φαίνεται πως τον βοηθά ιδιαιτέρως ένα δροσερό κόκκινο Chianti, απελευθερώνοντας του το μυαλό και την δύναμη του χαρακτήρα του.

 

Το αστυνομικό/νουαρ είναι το είδος που σε αντιπροσωπεύει;

Δεν με αντιπροσωπεύει, αλλά ναι, με γοητεύει στην συγγραφή, η δράση, το μυστήριο, οι γρίφοι, το καθαρό μυαλό, έννοιες που αποτελούν σημαντικά εργαλεία στα χέρια ενός συγγραφέα. Όπως σε όλα τα βιβλία μου πρωταγωνιστώ με κάποιον ρόλο, στα αστυνομικά μου, δεν παίζω αναγκαία τον ρόλο του επιθεωρητή, ενός στενού συνεργάτη του, το δεξί του χέρι, του δικηγόρου, ενός ενόρκου ή ακόμα και του ίδιου του δολοφόνου.

Η φαντασία και τα αλλεπάλληλα ερεθίσματα σε οδηγούν.

 

Τι διαφορετικό έχει από τα προηγούμενα βιβλία σου;

Το ότι όλη η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια κωμόπολη της επαρχίας Κιάντι την Ιmpruneta, αναδεικνύοντας έτσι τα θετικά αλλά και τα αρνητικά μιας κλειστής κοινωνίας. Επειδή δε, την έχω επισκεφτεί σαν τουρίστας, τα μεσαιωνικά σπίτια της, τα σοκάκια, οι επιβλητικές εκκλησίες και μοναστήρια, μερικά των οποίων εγκαταλελειμμένα ή με αλλαγή χρήσης σε πολυτελείς αγροτοκατοικίες, συνθέτουν ένα μοναδικό κινηματογραφικό ντεκόρ, με τις απαραίτητες νουάρ πινελιές για να αναδείξουν σωστά τον αστυνομικό χαρακτήρα.

 

Η ομορφιά και η διαφθορά μπορούν να συνυπάρξουν;

Νομίζω πως δυστυχώς στις ημέρες μας είναι κανόνας. Ο ηθικός ξεπεσμός και οι οικονομικές δυσκολίες, στρώνουν χαλί στο ρηχό του μυαλού της πλειοψηφίας, με αποτέλεσμα η έλλειψη σεβασμού αλλά κυρίως του μορφωτικού επιπέδου, να δημιουργεί διαδρόμους με άλλοθι και ατέρμονη πορεία.

Τι σε εμπνέει πιο πολύ;

Για τα αστυνομικά βιβλία, η αφόρητη μερικές φορές επαγγελματική πίεση, που με ωθούν σε εν δυνάμει δολοφόνο. Πέρα από τα αστεία, η συγγραφή είναι απόδραση από την καθημερινότητα, διέξοδος από την ψυχολογική πίεση και την θολούρα στο μυαλό. Σου ανοίγει ορίζοντες και σου δίνει το αντικλείδι στην ερμητικά σφαλισμένη πόρτα του ψυχαναγκασμού.

 

Τόσα χρόνια στον χώρο της λογοτεχνίας, τι έχεις κερδίσει και τι έχεις χάσει;

Έχω κερδίσει γνώση, διευρυμένους πνευματικούς ορίζοντες, αποδοχή από μερίδα του αναγνωστικού κοινού, γνώρισα τόπους, χώρες και πόλεις που δεν έχω επισκεφτεί ακόμα και τώρα, λόγω του ότι το θέμα του βιβλίου μου, είχε σαν αναφορά κάποια πόλη ή χώρα του εξωτερικού και μέσω της τεχνολογίας και του καταιγισμού γραπτών και οπτικών πληροφοριών, η συγγραφή κυλούσε οικεία, σαν σκηνές από ένα φιλμ. Τρανό παράδειγμα το βιβλίο μου Lunar Ο Τελευταίος Καστράτο που διαδραματίζεται στην Ταραγόνα της Καταλονίας. Σίγουρα θα την επισκεφτώ κάποια μέρα. Τι έχω χάσει; Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφερθώ στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας συγγραφέας, κυρίως στην αφοσίωση ωρών, ημερών που χρειάζονται, για το οποιοδήποτε καλό ή κακό αποτέλεσμα. Πολλές φορές μου έλειπε μια βόλτα στο πάρκο κοντά στο σπίτι μου, αλλά η ιδέα που εξελισσόταν αποτελούσε τροχοπέδη στα θέλω μου. Δύσκολή πολύ η συγγραφή. Για αυτό τον λόγο σέβομαι όλα τα βιβλία και δεν έχω δικαίωμα να κρίνω σαν καλό ή κακό ένα βιβλίο, γιατί κάποιος συγγραφέας μάτωσε πνευματικά για να το τελειώσει.

 

Ποιος είναι ο άσσος στο μανίκι σου;

Δεν παίζω χαρτιά και συχνά φοράω κοντομάνικα. Μεταφορικά ο δικός μου άσσος, είναι η έκρηξη της φαντασίας μου και η μεθοδικότητα που την χρησιμοποιώ. Επίσης αποκαλύπτω πως είμαι αφόρητα ψυχαναγκαστικός  γενικά και αυτό το χαρακτηριστικό μου, με έχει βοηθήσει στην συγγραφική μου συνέπεια. Από την άλλη, μου κλέβει ολοένα και περισσότερες στιγμές.

Και εδώ έρχεται συνειρμικά η απαξίωση μερικές φορές από κάποιους εκδοτικούς οίκους, που δεν δείχνουν τον απαραίτητο σεβασμό στα λογοτεχνικά έργα που έχουν υποβληθεί για αξιολόγηση ή την μετέπειτα εκδοτική πορεία τους. Ας μην ανοίξω ένα τόσο μεγάλο κεφάλαιο.

 

Οι νέοι διαβάζουν λογοτεχνία;

Δυστυχώς μειώνεται δραματικά το ποσοστό των αναγνωστών, σε σημείο ιδιαίτερα ανησυχητικό. Η τεχνολογία, τα μέσα δικτύωσης, η αδιάκοπη πληροφόρηση, αποπροσανατολίζουν ιδιαίτερα τους νέους και δημιουργείται μια φυλή χωρίς ενδιαφέροντα, αλλά ιδίως χωρίς δίψα για γνώση. Αν δεν αγοράσεις ένα βιβλίο, να μυρίσεις το χαρτί, να δεις τον διάκοσμο, να αξιολογήσεις το εξώφυλλο, να πάρεις πληροφορίες για τον συγγραφέα, εργάτη χωρίς ένσημα, ίσως βαρέα αλλά υγιεινά θα πρόσθετα, και να ταξιδέψεις, τι μπορεί να περιμένεις για την γνώση που περιμένει στην γωνία. Ξεροσταλιάζει που λέει ο λαός.

 

Τι θα συμβούλευες έναν νέο συγγραφέα.

Να έχει υπομονή και επιμονή σε αυτό που κάνει, μα ιδιαιτέρως σεβασμό και συνέπεια. Η αναγνωρισιμότητα, δυστυχώς καθοδηγείται όπως σε όλα τα πεδία δυστυχώς. Πέρασε ο ρομαντισμός και οι ονειροπόλοι κατέθεσαν τα δελτία τους. Αυτός ο μπάρμπας και η πόλη της Κορώνης, καθορίζουν την πορεία σου. Ποιος ξέρει όμως πως θα εξελιχθεί το ταξίδι σου στον μαγικό κόσμο του βιβλίου. Για αυτό και μόνο, αξίζει να προσπαθήσεις.

 

Ας κλείσουμε με μια αγαπημένη σου φράση από το βιβλίο.

«Βρισκόμουν σχεδόν στις παρυφές της πόλης, ακριβώς εκεί που αρχίζουν οι αμπελώνες. Χώθηκα ανάμεσα στα κλήματα, προσπαθώντας να τραβήξω μια λήψη της πόλης, σε κάδρο που ορίζουν οι ασαφείς σκιές των αμπελόφυλλων. Τα φώτα μπλέκονταν με τις σταγόνες υγρασίας των φύλλων και φανταζόμουν ένα εξώφυλλο τουριστικού οδηγού της περιοχής, με τίτλο Chianti. Μια άλλη πτυχή της γοητείας.»

Βιβλιοπρόταση | Ειρήνη Βαρδάκη | Το Φιλί που Δεν Δόθηκε Ποτέ | Εκδόσεις Μίνωας

 

Περιγραφή

Όταν ο επιτυχημένος συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων Ζοέλ έχασε την έμπνευσή του, μετακόμισε αλλάζοντας πόλη και σπίτι, αναζητώντας μια σπίθα που θα τον έβγαζε από το πνευματικό του αδιέξοδο. Όταν γνώρισε την Κλοέ πίσω από έναν τοίχο, τη μίσησε μέχρι θανάτου. Όταν τη συνάντησε για πρώτη φορά από κοντά, τη λάτρεψε… μέχρι θανάτου. Η έμπνευση και η επιτυχία επέστρεψαν δυναμικά. Επιτέλους, όλα είναι ξανά όπως πρέπει. Εκτός από την Κλοέ. Τη δική του Κλοέ. Μια δυνατή καταιγίδα γίνεται η αιτία και το αποτρόπαιο έγκλημα έρχεται στο φως. Όλα έρχονται στο φως. Εκτός από την αλήθεια. Ένας γρίφος αναζητά απαντήσεις. Κι ένα φιλί που δεν δόθηκε ποτέ κάθε –μα κάθε– βράδυ επιστρέφει. Χωρίς στόμα. Ένα ψυχολογικό θρίλερ με ανατροπές που σοκάρουν και αλήθειες που δίνονται από τις πρώτες σελίδες, αλλά κανείς δεν καταφέρνει να τις αναγνωρίσει. Ακραίο, ευφυές, ιλιγγιώδες, με ένα ανατρεπτικό φινάλε που συγκλονίζει.

Λίγα λόγια από μένα

Η αγαπημένη συγγραφέας του αναγνωστικού κοινού ξαναχτυπά με ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα ανεβάζοντας τον πήχη ακόμα πιο ψηλά. Τα βιβλία της είναι όλα ένα κι ένα και αδυνατώ να ξεχωρίσω κάποιο. Στο καινούργιο όμως κάνει τη διαφορά και προσφέρει ένα αναγνωστικό ταξίδι τόσο πρωτότυπο όσο και η πλοκή του. Το συγκεκριμένο βιβλίο ρουφάει τον αναγνώστη πριν καν προλάβει ο ίδιος να το κάνει. Είναι ένα σπάνιο ανάγνωσμα που δεν με άφησε αδιάφορο. Το ακριβώς αντίθετο συνέβη. Ήταν τόσο δυνατό που δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου. Η ιστορία τρέχει σαν το νερό, τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο και η αγωνία ολοένα και κορυφώνεται. Η μεγαλύτερη έκπληξη όμως είναι το φινάλε του. Διαβάστε το και θα με θυμηθείτε. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!   

Η Ελλάδα καίγεται!

 

Η ώρα 5:00 το πρωί και οι εικόνες καταστροφής που είδα στην τηλεόραση χθες βράδυ ακόμα στριφογυρνάνε στο μυαλό μου. Θέλω να πενθήσω μα δάκρυα δεν έχω. Θέλω να ουρλιάξω από αγανάκτηση αλλά δεν έχω ούτε φωνή. Άπειρα δέντρα κάηκαν και μαζί με αυτά σπίτια, περιουσίες οι κόποι μιας ζωής. Θα μπορούσα να το παίξω έξυπνος και να ρωτήσω «η κυβέρνηση τι κάνει;» αλλά στις μεθυσμένες ιστορίες δεν χωράει η πολιτική. Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Εικόνες φρίκης που δεν τις χωράει ο νους. Θα προσευχηθώ. Αυτό μπορώ να το κάνω. Θα προσευχηθώ να σταματήσει το κακό!

  

Βιβλιοπρόταση | Σόφη Θεοδωρίδου | Οι παστρικές | Εκδόσεις Ψυχογιός

 

Περιγραφή

Παστρικές έλεγαν τις Μικρασιάτισσες οι Αθηναίοι. Τις λογάριαζαν κάτι λιγότερο από πόρνες και τις θεωρούσαν μιαρές γιατί έκαναν μπάνιο συχνά, ενώ με την παιδεία, την ομορφιά, την πολυγλωσσία, την άποψη, την κοκεταρία, την τσαχπινιά, την καθαριότητα, τον γελαστό και αλέγρο χαρακτήρα τους κατακτούσαν τους άντρες στην πρωτεύουσα. «Μας κλέβουν τους άντρες!» έσκουζαν οι ντόπιες Αθηναίες.

Όταν η νεαρή προσφυγοπούλα από το Αϊδίνι της Μικράς Ασίας Ρόη συναντά για πρώτη φορά τη σαραντάχρονη Μαρίκα από τη Σμύρνη, δεν μπορεί να φανταστεί ότι θα γεννηθεί μεταξύ τους μια αδιατάρακτη φιλία, απ’ αυτές που σφραγίζουν μια ολόκληρη ζωή. Η Ρόη, με τα φλογάτα μαλλιά και τη μελωδική φωνή της, θα κατακτήσει σιγά σιγά το πάλκο και θα βρει τον έρωτα στο πρόσωπο του όμορφου και αρρενωπού Άγη. Μια επιπολαιότητά του με βαριές συνέπειες θα τους χωρίσει και η Ρόη θα πάρει τη μοιραία απόφαση να φύγει για τη Νέα Υόρκη, όπου ζει ο αδελφός του πατέρα της, αποφασισμένη να μην επιστρέψει ποτέ. Αλλά όταν κινδυνεύσει ο άντρας της Μαρίκας, ο υπέροχος Ματθαίος, θα γυρίσει στην πατρίδα να της συμπαρασταθεί. Και στον δρόμο της θα βρεθεί και πάλι ο Άγης…

Ένα μυθιστόρημα για τις πληγές της προσφυγιάς, τις προκαταλήψεις μιας κοινωνίας που αλλάζει, αλλά και τη δύναμη του έρωτα και κυρίως την ακατάλυτη αξία της φιλίας.

 

 

Λίγα λόγια από μένα

Πρόκειται για ένα από αυτά τα σπάνια λογοτεχνικά διαμάντια που κυκλοφορούν στα βιβλιοπωλεία και δεν μας ξεφεύγουν γιατί βγάζουν μάτι από μακριά. Είναι βιβλίο που σου φωνάζει «διάβασέ με και δεν θα το μετανιώσεις». Δεν είναι η πρώτη φορά που πέφτει στα χέρια μου βιβλίο της συγγραφέως και φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που διάβαζα ενθουσιασμένος. Η ιστορία του είναι τόσο δυνατή που σου μιλάει από μόνη της. Η συγγραφέας δεν κάνει εκπτώσεις ούτε στην πλοκή ούτε στο συναίσθημα. Είναι ένα μυθιστόρημα που πρέπει να διαβαστεί γιατί πολύ απλά το αξίζει!! Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα!!   

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το βιβλίο του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου "Θα με βρεις στις ανηφόρες"

 

Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
Θα με βρεις στις ανηφόρες
Σελίδες: 500, Τιμή: 22.26 ευρώ
ISBN: 978-618-5861-38-4
Εκδόσεις Επίμετρο

 

 

 

Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Επίμετρο το μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Παπαγεωργίου Θα με βρεις στις ανηφόρες.

Το ταξίδι της ζωής μας, με τα ανεκπλήρωτα όνειρα, τα μισοτελειωμένα σχέδια, φορτωμένα σε ένα βαρκάκι αμολημένο σε άγνωστες θάλασσες. Με μοναδικό κουπί το κουράγιο, αρμενίζουμε όπου μας πάει η ζωή…

Ο Αυγερινός γεννήθηκε μέσα στη φτώχια και την απαξίωση. Κανένας δε χαιρόταν, ούτε περίμενε τον ερχομό του. Θα έπαιρνε τον κατήφορο ή θα κατάφερνε ν’ ανεβεί τις ανηφόρες που θα συναντούσε στον δρόμο του; Ο δρόμος του στενός, γεμάτος περιπέτεια. Κάθε βήμα γίνεται με επιμονή, δοκιμάζοντας τη θέληση και τη δύναμη της ψυχής. Οι ανηφόρες που ανέβηκε αποτελούν, πέρα για πέρα, αληθινές ιστορίες. Κάθε ανηφόρα και μια εμπειρία, ένα μάθημα ζωής. Κάθε γνωριμία, κάθε πόνος, κάθε δάκρυ γίνονται πολύτιμα εφόδια στη φαρέτρα των αγώνων του. Έζησε το θαύμα την ώρα που έφτασε στο χείλος του θανάτου. Η ζωή δεν ξεχωρίζει κανέναν. Ούτε έχει υποχρέωση να δώσει στον άνθρωπο πράγματα που προσδοκά...

Όταν ο ήλιος έγερνε προς τη δύση και το σκοτάδι ανέμενε να σκεπάσει το χωριό, ο Αυγερινός έκανε τον απολογισμό της ζωής του. Κατάφερε να κερδίσει το όνειρο; Νοσταλγικά ψιθύρισε: «Σ’ ευχαριστώ Θεέ μου, για τις ανηφόρες της ζωής μου».

 

Βιογραφικό

Ο Κωσταντίνος Παπαγεωργίου γεννήθηκε στη Λευκωσία. Είναι πτυχιούχος του Πολιτικού Τμήματος της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ Αθηνών. Κυκλοφόρησε συνολικά 57 βιβλία. Έγραψε ποιήματα, θεατρικά έργα, λαογραφικά και ταξιδιωτικά κείμενα, έργα παιδικής λογοτεχνίας και κυπριολογικές μελέτες. Συνεργάστηκε με τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς ΡΙΚ, ΣΙΓΜΑ και τον Λόγο σε θέματα που σχετίζονται με τον κυπριακό πολιτισμό. Έκανε παρουσιάσεις και κριτικές βιβλίων Κυπρίων και ξένων συγγραφέων σε εφημερίδες. Βραβεύτηκε αρκετές φορές σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, ενώ το 1992 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας για το βιβλίο του Παραμύθια από την Κύπρο. Το 2017 τιμήθηκε από τον Ελληνικό Πολιτιστικό Όμιλο Κυπρίων Ελλάδος (ΕΠΟΚ) με το Α΄ Βραβείο Ιστορίας-Λογοτεχνίας για το βιβλίο του Λιβάδια – Από τον οικισμό Τριδάτο στον Δήμο Λιβαδιών. Το βιβλίο του Κυπριακά μοναστήρια τ’ αγκωνάρια της πίστης μας βραβεύτηκε από τη Βιβλιογραφική Εταιρεία Κύπρου για την καλλιτεχνική και εκτυπωτική του αρτιότητα. Το έργο του Η Γοργόνα του Πόρτο Μπέλλο, επιλέχθηκε και προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ ΚΥΠΡΙΑ 2013, όπου απέσπασε άριστες κριτικές και εντυπώσεις. Βιβλία του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, ρωσικά, ρουμάνικα και τουρκικά.

 

Εκδόσεις Επίμετρο, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020
www.papazisi.gr, papazisi@otenet.gr