Είναι η ανιψιά μου. Είναι 16
χρονών και παίζει μπάσκετ. Είναι 1.85 και κοντεύει να με φτάσει. Πηγαίνει στη
δεύτερη τάξη του Λυκείου και είναι πολύ καλή μαθήτρια. Διψάει για ζωή αλλά
βαριέται κιόλας όπως βαριούνται όλοι οι έφηβοι. Είναι ο ήλιος μετά τη βροχή. Μια
στάλα κόκκινο πάνω στο χιόνι. Προχθές είχε τη γιορτή της. Της έκανα δώρο ένα
κινητό. Έχει γίνει η συνέχεια του χεριού της. Όλα τα παιδιά της ηλικίας της με
ένα κινητό ανά χείρας είναι. Οι γονείς της χώρισαν. Τους αγαπάει και τους δυο. Αυτά
τα λίγα για την Αναστασία μου. Το κορίτσι μου.
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Το Παράδοξο του Χαλασμένου Τηλεφώνου | Ελευθέριος Π. Αντωνιάδης - συγγραφέας
Κάθε ιστορία γεννιέται μία φορά. Αλλά σχεδόν ποτέ δεν φτάνει στον επόμενο όπως πραγματικά ειπώθηκε. Ο άνθρωπος δεν είναι ουδέτερος αγω...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...
-
Τη ταινία δεν είχα τη τιμή να τη δω… είχα όμως τη τιμή να είμαι καλεσμένος σε ball maske στην Γλυφάδα το Σάββατο που μας πέρασε. ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου