Είναι η ανιψιά μου. Είναι 16
χρονών και παίζει μπάσκετ. Είναι 1.85 και κοντεύει να με φτάσει. Πηγαίνει στη
δεύτερη τάξη του Λυκείου και είναι πολύ καλή μαθήτρια. Διψάει για ζωή αλλά
βαριέται κιόλας όπως βαριούνται όλοι οι έφηβοι. Είναι ο ήλιος μετά τη βροχή. Μια
στάλα κόκκινο πάνω στο χιόνι. Προχθές είχε τη γιορτή της. Της έκανα δώρο ένα
κινητό. Έχει γίνει η συνέχεια του χεριού της. Όλα τα παιδιά της ηλικίας της με
ένα κινητό ανά χείρας είναι. Οι γονείς της χώρισαν. Τους αγαπάει και τους δυο. Αυτά
τα λίγα για την Αναστασία μου. Το κορίτσι μου.
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΠΙΠΕΡΗΣ ΣΤΙΣ ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
-Τι είναι «Το Μαύρο Ρίγος»; Το μαύρο ρίγος είναι η παρακολούθηση μιας εξελικτικής πορείας. Της πορείας μου, που γεφυρώνει τα πρώτα φοιτη...
-
Ο χειμώνας αυτός δεν λέει να περάσει. Προσπαθώ να θυμηθώ πως πέρασαν οι προηγούμενοι. Αν ήταν το ίδιο βαρετοί και αδιάφοροι. Κολλημένος...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου