Έτσι αποχαιρετήσαμε το καλοκαίρι. Με μια συναυλία
που θα μας μείνει αξέχαστη. Με έναν εξαιρετικό καλλιτέχνη ο οποίος επί τρείς
ώρες ήταν επί σκηνής και έδωσε τον καλύτερο εαυτό του. Στο Κατράκειο Θέατρο
Νίκαιας όπου χώρεσε τον διπλάσιο κόσμο απ’ότι χωράει συνήθως. Η βραδιά ήταν
γλυκιά. Τα τραγούδια και η φωνή του μας μάγεψαν. Χορέψαμε κιόλας κι αυτό είναι
ζωή! Άντε και του χρόνου!
...είναι το προσωπικό μου blog και ονειρεύεται να κατακτήσει την καρδιά και του πιο απαιτητικού αναγνώστη. Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Ο χειμώνας αυτός δεν λέει να περάσει. Προσπαθώ να θυμηθώ πως πέρασαν οι προηγούμενοι. Αν ήταν το ίδιο βαρετοί και αδιάφοροι. Κολλημένος...
-
Όταν δεν έχεις κοιμηθεί σαν άνθρωπος (12 ώρες) το βρίσκω λογικό να σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι με όλα τα υπαρξιακά ερωτήματα μαζί. Λες κι ...
-
Καινούργια μέρα. Όμορφη, ηλιόλουστη, παγωμένη μέρα. Ώρα 13:00. Σηκώθηκα από το ζεστό κρεβατάκι μου. Μια γλυκιά μαντινάδα στο κινητό μου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου