…και κάθε χρόνο τέτοιο μήνα ένα τραγούδι μου έρχεται
στο μυαλό, της Άννας Βίσση, το «Παραλύω» αλλά ειλικρινά αν και καίγομαι
ολόκληρος είμαι μια χαρά οπότε οι στίχοι δεν με αντιπροσωπεύουν (λέω τώρα).
Ο τόπος επίσης καίγεται, είδα προχθές λίγο τις ειδήσεις
και δεν καταλαβαίνω ως προς τι τόσο μίσος. Καταστροφές σε όλη τη χώρα με ζημιές
ανεπανόρθωτες.
Με τον κόσμο να μένει με το στόμα ανοιχτό, να χάνουν
τα σπίτια τους, κατάσταση μη αναστρέψιμη αφού ο αέρας δεν σταματά…
Θα σταματήσω εδώ γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι, γιατί
κάτι ευχάριστο δεν έχω να πω, γιατί το καλοκαίρι οδεύει προς το τέλος του σιγά
σιγά και δεν γουστάρω καθόλου…
…αυτός ο Αύγουστος δεν έχει καμία σχέση με τους προηγούμενους
(ξαναλέω τώρα)… μεγάλη αλήθεια…
…αλλά, όπως μου είπε και μια φίλη μου, θα γυρίσει ο
τροχός
Καλό Μήνα να έχουμε…
Συμφωνώ κι εγώ με τη φίλη. Θα γυρίσει. Τροχός είναι εξάλλου. Όλο γυρνάει.
ΑπάντησηΔιαγραφή