Το δεκαπέντε έφυγε το δεκαπέντε πάει. Στο καλό και
να μη ξανάρθει. Πως λέμε «Ερμή…μη!?» ε, καμία σχέση. Νοσοκομεία πολλά, τα
επισκεφθήκαμε σχεδόν όλα, γιατροί, με τη σειρά τους κι αυτοί, μέχρι τα κάλαντα τους
είπαμε, σε όλες τις γλώσσες (δικηγόροι ευτυχώς δεν/πάλι καλά να λες). Να σας ευχηθώ,
λοιπόν, υγεία κι ευτυχία, τι να τα κάνεις τα ευρώ αν δεν έχεις υγεία; Οέο; Επίσης
τα ευρώ δεν φέρνουν την ευτυχία. Αγοράζεις πράγματα πολλά, χρήσιμα και άχρηστα
αλλά την ευτυχία δεν την αγοράζεις. Περισσότερη αγάπη θα ευχηθώ, περισσότερη
αισιοδοξία, περισσότερες θετικές σκέψεις και χαμόγελα. Πολλά χαμόγελα. Όλα στο
πολύ! (και περισσότερα βιβλία για μένα τον καψερό τον συγγραφέα/καθένας με τον
πόνο του). Να είμαστε καλά και μέσα μας και έξω μας, με τους απέναντι με τους δίπλα,
με όλους, να μην τρωγόμαστε μεταξύ μας άνευ λόγου και αιτίας, μονάχα να τρώμε
γιατί κάνει κρύο κι έχουμε ανάγκη από βιταμίνες. Πολλά φιλιά, να περνάμε καλά,
εύχομαι να σας λείψω. Γεια!
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Βιβλιοπρόταση | Σόφη Θεοδωρίδου | Οι παστρικές | Εκδόσεις Ψυχογιός
Περιγραφή Παστρικές έλεγαν τις Μικρασιάτισσες οι Αθηναίοι. Τις λογάριαζαν κάτι λιγότερο από πόρνες και τις θεωρούσαν μιαρές γιατί έκαναν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου