ΕΙΜΑΙ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ!

ΌΧΙ φωνάζανε όλοι ΝΑΙ τους είπα εγώ και έσκασα μύτη στον κόσμο τούτο. Πάνε χρόνια. Πολλά. Το «ΝΑΙ» μου ακούστηκε σε ολόκληρο το Αλεξάνδρας. Αν και λίγων λεπτών μωρό αποκλείεται να γεννιόμουν όπως όλα τα φυσιολογικά παιδιά. Δεν ξέρω τους λόγους αλλά το αίμα μου έβραζε. Από τότε. Από εκείνον τον Οκτώβριο του 81’ που ήρθα για να μείνω, να συμπληρωθεί η μαγική εξάδα στην οικογένεια και να γίνουμε πολύτεκνοι και να μας καμαρώνουν όλοι. Πρώτοι και καλύτεροι οι γονείς μας. Είμαι παιδί της επανάστασης το λέω και το εννοώ. Δεν μου άρεσε το σχολείο αλλά έγινα συγγραφέας, δεν άκουγα ραδιόφωνο αλλά έγινα ραδιοφωνικός παραγωγός, δεν μου άρεσαν τα ψάρια – άσχετο. Είμαι παιδί ακόμα κι ας μπαίνω χαμογελαστός στα 34, είμαι παιδί και δεν αλλάζω που να γυρίσει η γη ανάποδα. Κι αν λένε οι άλλοι ΟΧΙ ή ΜΗ εμένα δεν ιδρώνει το αυτί μου. ΝΑΙ στην αισιοδοξία, ΝΑΙ σε μια καινούρια αρχή, ΝΑΙ στη ζωή που διάλεξα να ζήσω και ΟΧΙ σε αυτή που κάποιοι άλλοι θέλουνε να ζω.