ΤΑ ‘ΔΑΤΕ ΤΑ ΜΑΘΑΤΕ

Ήταν μια θεία θέληση

κι ενός Αγίου τάμα

Εμείς οι δυό να σμίξουμε

Και να γενεί το θάμα:

Οι βάρκες ν’ ανεβαίνουνε

ως τα ψηλά μπαλκόνια

Κι οι ορτανσίες να πετούν

καθώς τα χελιδόνια

Ν’ ανάβουν οι Άγιοι κερί

στη χάρη των δυονώ μας

Και τα ψαράκια να φιλούν

την άκρη των ποδιών μας

Όλος ο κόσμος ν’ απορεί

μωρέ τι ‘ν’ και τούτο

Με το μπουζούκι να λαλεί

και το μικρό λαγούτο:

-        Τα ‘δατε τα μάθατε

μια αγάπη που εγεννήθη

Άνθρωπος δε την κατελεί

κι ο Άδης ενικήθη

                                        ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

                                          ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ