Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

μέρος Ι



Ο πασάς μου, το χρυσό μου το παιδί, η κορώνα στο κεφάλι μου, ο κανακάρης μου, η ταλεντάρα μου, να’ ναι καλά, χίλια χρόνια να ζήσει, το γεμίζει το μαγαζί. Εκεί ήθελα να καταλήξω. Επιχειρηματίας είμαι, μη το ξεχνάμε αυτό, τη τσέπη μου κοιτάζω. Μας τα φέρνει ο απόλυτος σταρ. Ακόμα και πενταετές συμβόλαιο υπογράψαμε. Ναι, λες και ξέρουμε αν θα ζούμε σε πέντε χρόνια. Anyway.

Το θέμα είναι ότι καταφέραμε και ανοίξαμε πριν τις γιορτές. Φτύσαμε βέβαια το γάλα που βυζάξαμε μικροί αλλά άξιζε (χαλάζι το μαρούλι). Κόσμος και ντουνιάς. Φουλ το μαγαζί. Καρφίτσα δεν πέφτει. Λογικό, τα καλά νέα διαδίδονται πολύ γρήγορα. Τα καλά νέα εννοώ ότι το show είναι ολόκληρη υπερπαραγωγή και θα το ζήλευαν όλοι οι παραγωγοί στο Λας Βέγκας. Ναι, στα ξένα, μάλιστα, στο Las Vegas. Καλύτερα;

Θα μπορούσα αν ήθελα να μετέτρεπα το ένα απ’ τα πολλά υπόγεια parking σε ένα καθώς πρέπει καζίνο αλλά στην Ξανθούλα μου δεν άρεσε η ιδέα κι εγώ την αγαπώ πολύ την Ξανθούλα μου και τα αυτιά μου τα έχω πάντα ανοιχτά σε ότι και να λέει και όταν θυμώνει η ουρά μου στέκεται σούζα.

Η άλλη έξυπνη ιδέα που σκαρφίστηκα και έπιασε είναι ότι στην απέναντι γωνία άνοιξα ταβέρνα με πατσά (24/7) και δίπλα μια καντίνα με το καλύτερο βρώμικο της πόλης. Για τα ξύδια φυσικά τι άλλο. Καταφέρναμε χωρίς ιδιαίτερο κόπο να ξηλώνουμε την εκλεκτή μας πελατεία.

Αυτοί κάνουν φιγούρα πετώντας λέλουδα και ανοίγοντας τη μια σαμπάνια μετά την άλλη κι εμείς τους χειροκροτούμε γεμάτοι ικανοποίηση. Ο Ερμής φυσικά νομίζει ότι χαιρόμαστε γι’ αυτόν. Ναι, μα φυσικά, αλλά το χρήμα μας καίει πιο πολύ (ξεχνάω εγώ πόσα μου κόστισε το αγόρι;).

Η διαφήμιση δεν σταμάταγε με τίποτα. Του βαρέσαμε στ’ αυτιά που λένε… Εμφανίσεις στην τηλεόραση και σε φιλανθρωπικά gala, χριστουγεννιάτικες συναυλίες σε κεντρικές πλατείες, φωτογραφήσεις, εξώφυλλα, συνεντεύξεις, ραδιόφωνα κτλ κτλ κτλ…

Όλα καλά και όλα ανθηρά λοιπόν. Όλα αγγίζανε το τέλειο και αυτό οφείλεται στην άψογη οργάνωση (και ότι κοιμόμασταν ελάχιστες ώρες με τις σακούλες κάτω απ’ τα μάτια να κάνουν διαγωνισμό ανθεκτικότητας, ας είναι καλά το μακιγιάζ). 

Ο Ερμής στα καλύτερά του, στα πάνω του, στην κορυφή του Everest. Δεν υπήρχε κανένας ανταγωνιστής. Το ψάξαμε καλά το θέμα. 

Κάναμε σωστή επένδυση λέμε…

    Συνεχίζεται…    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου